Acts 14

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Павлус билен Барнап Икония шәхеринде хем адатдакысы ялы яхудыларың синагогасына бардылар. Ол ерде олар шейле бир тәсирли вагыз этдилер велин, көп санлы яхудылар ве кесеки миллетлер иман этдилер.

2Эмма иман этмедик яхудылар кесеки миллетлери бу ики ресулың үстүне күшгүрип, иманлылара гаршы оларың аңыны зәхерледилер.

3Павлус билен Барнап бу ерде узак вагт галып, Реб Иса хакында батыргайлык билен вагыз этдилер. Иса хем олара аламатлар ве мугҗызалар гөркезмек башарныгыны берип, Өз мерхемети барадакы хабары олар аркалы тассыклады.

4Шәхериң халкы икә бөлүнди; оларың бир бөлеги яхудыларың, бир бөлеги-де ресулларың тарапына гечди.

5Шундан соң яхудылар ве башга миллетлер өзлериниң ёлбашчылары билен бирликде ресулларың үстүне топулып, олары дашламакчы болдулар.

6Ресуллар мундан хабарлы болансоңлар, Ликаонияның Листра, Дербе шәхерлерине ве оларың даш-төверегине гачдылар.

7Ол ерлерде-де Хош Хабары вагыз этдилер.

8Листрада аяклары ысмаз бир адам яшаярды. Ол догабитди отурады ве хич вагт йөремәнди.

9Бу адам Павлусың гүррүңини диңләп отырды. Павлус хем оңа диканлап середип, онуң сагалҗагына иманының бардыгыны гөрди.

10Шонда Павлус гаты сес билен: «Ериңден тур!» дийди. Ол хем товсуп турды-да, йөрәп башлады.

11Мәхелле Павлусың эден ишини гөрүп, ликаония дилинде: «Худайлар ынсан кешбинде бизиң янымыза инипдирлер!» дийип гыгырышдылар.

12Барнабы Зевс, Павлусы болса, эсасы сөз сөзлейәнчидиги үчин Хермес дийип атландырдылар.

13Зевсиң бутханасы шәхериң дашында ерлешйәрди. Зевс руханысы бойнуна гүл чеменлери гейдирилен өкүзлери шәхер дервезелериниң агзына гетирип, халк билен бирликде гурбанлык берҗек болды.

14Эмма ресуллар Барнап билен Павлус муны эшидип, якаларыны йыртып, халкың ортасына күрсәп гирдилер. Олар батлы сес билен:

15«Адамлар! Нәме үчин бейле эдйәрсиңиз? Биз хем сизе меңзеш ынсандырыс. Сизе Хош Хабар алып гелдик. Инди бу бош затлардан эл чекиң-де, ери, гөги, деңзи ве олардакы әхли зады ярадан дири Худая тарап доланың.

16Гечен дөвүрде Худай әхли миллетлере өз ёллары боюнча йөремәге ругсат берди.

17Муңа гарамаздан, Ол Өзүниң бардыгыны хич хачан субутсыз гоймаяр. Середиң! Сизе ягшылык эдип, асмандан ягыш ягдыряр, мөвсүминде хасыл берйәр, гарныңызы биркемсиз дойруп, йүреклериңизи шатлыкдан долдуряр» дийдилер.

18Бу сөзлер билен олар халкы өзлерине гурбанлык хөдүр этмекден зордан дәндирдилер.

19Эмма Антиёхдан, Икониядан гелен яхудылар халкы өҗүкдирип, Павлусы дашладылар ве өлендир өйдүп, оны шәхерден сүйрәп чыкардылар.

20Эмма шәгиртлер дашына үйшенлеринде, Павлус еринден туруп, шәхере гайтды. Эртеси гүн ол Барнап билен Дербә тарап ёла дүшди.

21Дербеде олар Хош Хабары вагыз эдип, көп шәгирт топладылар. Соңра Листра, Икония ве Антиёха доланып гелдилер.

22Олар шәгиртлери рухландырдылар ве олара иманда берк дурмагы үндәп: «Худайың Шалыгына гирмегимиз үчин, бизиң көп мушакгатлары башдан гечирмегимиз герек» диййәрдилер.

23Павлус билен Барнап хер бир йыгнак үчин ёлбашчылар белледилер. Соңра дога-дилег эдип, агыз бекләп бу ёлбашчылары өзлериниң иман эден Реббине табшырдылар.

24Онсоң Писидяның ичинден гечип, Памфилия гелдилер.

25Перга шәхеринде Иса хакында вагыз эденлеринден соң, Атталия гитдилер.

26Ол ерден хем олар гәмили Антиёха доланып гелдилер. Павлус билен Барнап бу шәхерде өзлерини Худайың мерхеметине табшырып, хут шу ерден шинди тамамлан ишлерини амала ашырмага уграпдылар.

27Антиёха геленлеринден соң, ресуллар йыгнагы бир ере чагырып, олара Худайың өзлери аркалы әхли битирен ишлерини ве яхуды дәллериң иман этмеги үчин, Онуң ачан ёлы барада гүррүң бердилер.

28Ресуллар узак вагтлап шәгиртлер билен биле болдулар.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →