Amos 8

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Хөкмүрован Реб маңа шуны гөркезди: бир себет инҗир мивеси барды.

2Ол менден: «Амос, сен нәме гөрйәрсиң?» дийип сорады. Мен: «Бир себет етишен мивәни гөрйәрин» дийип җогап бердим. Онсоң Реб маңа шейле дийди: «Мениң халкым Ысрайылың соңы етип гелди. Мундан бейләк олары багышламарын.

3Шол гүн көшк айдымлары ахы-нала өврүлер. Әхли ер ташланан җесетлерден долар. Үмсүм болуң!» Муны Хөкмүрован Реб айдяндыр.

4Эшидиң муны, мәтәчлери депгиләп эзйәнлер, юрдуң гарыпларыны хеләк эдйәнлер!

5Сиз диерсиңиз: «Тәзе Ай байрамы гечседи, галламызы сатарыс; Сабат гүни басым өтседи, бугдаймызы базара чыкарарыс. Өлчеги кичелдип, баханы улалдып, галп терези билен адамлары алдарыс.

6Бугдай ерине онуң кепегини сатып, гарыплары күмше, мәтәҗи бир җүбүт чарыга сатын аларыс».

7Якуп халкының гуванҗы болан Реб шейле ант ичди: «Мен оларың эден ишлериниң хич бирини асла унутмарын.

8Бу ишлер үчин ер сарсмаҗакмы? Ерде яшаян хер кес яс тутмаҗакмы? Бүтин ер йүзи Нил дерясы кимин толкун атар, Мүсүрдәки Нил дерясы дей беленде галып песе дүшер».

9Хөкмүрован Реб шейле диййәр: «Шол гүн шейле болар: Гүнортан чагы гүни батырарын, гүндиз ер йүзүни гараңкы эдерин.

10Мен сизиң байрамыңызы яса, айдымларыңызы ахы-нала өврерин. Хер биле җул гушагыны гушадарын, хер башың сачыны сырдырарын. Шол гүни ялңыз оглуң яс гүни кимин эдерин, онуң соңуны аҗылык билен гутарарын».

11Хөкмүрован Реб ене-де шейле диййәр: «Шейле гүнлер гелер, Мен юрда ачлык иберерин. Эмма бу чөрек билен сувуң гытлыгы дәл-де, Реббиң сөзлерини эшитмек күйсеги болар.

12Реббиң сөзүни агтарып, ынсанлар деңизден-деңзе, демиргазыкдан гүндогара энтәрлер. Олар ол ерден бу ере ылгашарлар, эмма оны тапып билмезлер.

13Шол гүн гөзел гызлар ве яш йигитлер тешнеликден хушуны йитирерлер».

14Самарияның гүнәсинден ант ичип: «Эй, Дан! Сениң худайыңдан ант ичйән, Беершебаның тутян ёлундан ант ичйән!» диййәнлер йыкыларлар ве хич хачан ерлеринден галмазлар.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →