James 5

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 4 Jump to:

1Гулак асың, эй, байлар, башыңыза инҗек бетбагтчылыклар үчин перят эдип аглаң!

2Байлыгыңыз чүйрәп, эшиклериңизи гүе иендир.

3Алтындыр күмшүңиз посландыр, оларың посы сизиң гаршыңыза шаятлык эдип, бедениңизи от кимин иер. Сиз ахыркы гүнлерде байлык топладыңыз.

4Экинлериңизи оран оракчылары алдап, иш хакыны бермедиңиз, бу шол пулларың перядыдыр. Оракчыларың дады-перяды Хөкмүрован Реббиң гулагына етди.

5Сиз бу дүнйәде болчулыкда ве кейпи-сапада яшадыңыз, өзүңизи кыямат гүни союлмак үчин семретдиңиз.

6Өзүңизе гаршы чыкмаса-да, бигүнә адамы хөкүм эдип өлдүрдиңиз.

7Эй, доганлар, Реб гелйәнчә, сабыр-такатлы болуң! Середиң, дайхан гүйзки хем язкы ягша нәхили сабырлы гарашяр. Ол топрагың бол хасыл берерине гарашяр.

8Сиз хем сабыр-такатлы болуң! Мерт болуң, себәби Реббиң гелҗек гүни голайлады.

9Эй, доганлар, өзүңизе хөкүм эдилмез ялы, бири-бириңизиң гаршыңыза шикаят этмәң. Ине, Казы босагада дур!

10Эй, доганлар, башына дүшен эҗирлерде сабыр-такатлы болуп, Реббиң адындан геплән пыгамберлерден гөрелде алың.

11Билшиңиз ялы, биз чыдамлылык гөркезенлере багтлы диййәрис. Сиз Эйюбың чыдамлылыгы хакда эшиденсиңиз, иң соңунда онуң үчин Реббиң нәмелер эдендигини-де билйәнсиңиз. Хава, Реб мерхеметли ве рехим-шепагатлыдыр.

12Озалы билен, эй, доганларым, хөкүм эдилмезиңиз ялы, гөкденем, ерденем, махласы хич затдан ант ичмәң. Җогабыңыз диңе «хава» я-да, «ёк» болсун.

13Араңызда бири эҗир чекйәрми? Гой, ол Худая дога этсин. Бириниң кейпи көкми? Худая алкыш нагмаларыны айтсын.

14Араңызда бири сыркавмы? Ол йыгнагың ёлбашчыларыны янына чагырсын, олар хем Реббиң адындан оңа яг гуюп, онуң үчин Худая дога этсинлер.

15Иман билен эдилен дога-дилег нәсага шыпа берер, Реб оны аяга галдырар. Эгер ол гүнә газанан болса, онуң гүнәси гечилер.

16Шыпа тапар ялы, гүнәлериңизи бири-бириңизиң янында боюн алып, бири-бириңиз үчин дога-дилег эдиң. Догручыл адамың ыхласлы дилеги гүйчли ве тәсирлидир.

17Ыляс хем бизиң ялы адаты бир ынсанды. Ол ягыш ягмасын дийип, ыхлас билен дилег этди. Шейлеликде, үч йыл алты айлап ер йүзүне ягыш ягмады.

18Соңра ол ене дилег этди ве асмандан ягыш ягып, ер хасыл берди.

19Доганларым, шуны ятда саклаң: эгер араңыздан бири хакыкат ёлундан азашса ве башга бири оны ене ёла салса, гүнәкәри догры ёла салан адам бир җаны өлүмден халас эдип, көп гүнәлериниң үстүни өртйәндир.

← Chapter 4 Jump to: