bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Turkmen
/
Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)
/
Jeremiah 4
Jeremiah 4
Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 5 →
1
«Эй, Ысрайыл! Эгер доланмак ислесең, Маңа тарап долан. Эгер азашмасаң, йигренҗи бутларыңы хузурымдан айырсаң, хакыкатда, адыллыкда ве догрулыкда „Дири Ребден ант ичйәрин!“ дийсең, онда миллетлер Ребден пата аларлар, Онуң билен магтанарлар». Муны Реб айдяндыр.
3
Шонуң үчин Реб яхуда халкына ве Иерусалим илатына шейле диййәр: «Сүрүлмедик ериңизи сүрүң, тикенлериң арасына экин экмәң.
4
Эй, яхуда халкы ве Иерусалим илаты, Мен-Реб үчин йүрегиңизи сүннетләп, өзүңизи Маңа бүтинлей багыш эдиң. Ёгсам пис ишлериңиз себәпли Мен газабымы от кимин ловладарын, оны хич ким сөндүрип билмез».
5
Шуны Яхудада ыглан эт, Иерусалимде җар эт: «Юртда сурнай чалың! Батлы гыгырып дийиң: „Гелиң, үйшүп, берк галалара гирелиң!“.
6
Сиона тарап ёлы гөркезйән бир нышан гоюң, гачып гутулың, эгленмәң! Чүнки Мен демиргазыкдан бела, әпет бетбагтлык индерерин.
7
Арслан сүренинден чыкды, миллетлери хеләклейҗи ёла дүшди. Юрдуңызы вейран этмек үчин, Ол меканындан чыкды. Шәхерлериңиз ер билен егсан болуп, илатсыз хараба дөнер.
8
Мунуң үчин җул гейниң, зарынлап аглаң. Чүнки Реббиң гахар-газабы бизден совулмады».
9
«Шол гүн патышаның ве баштутанларың йүреги хопугар. Руханылар аңк-таңк боларлар, пыгамберлер гең галарлар». Муны Реб айдяндыр.
10
Онсоң мен шейле дийдим: «Вах, Хөкмүрован Реб! Бу халкы ве Иерусалими бүтинлей алдап, сизиң үчин саг-саламатлык болҗак дийдиң. Эмма гылыч богазымыза гоюлды!»
11
Шол вагт бу халка ве Иерусалиме шейле дийлер: «Сәхрадакы ялаңач гаялардан эзиз халкымың үстүне гызгын эпгек өвсер, бу харман совурмак я-да арассаламак үчин дәлдир.
12
Менден гелен бу эпгек булардан хас гүйчли болар. Олара гаршы хөкүм эден Мен-Ребдирин.
13
Ине, душман булут кимин гелйәр, сөвеш арабалары харасат киминдир. Онуң атлары бүргүтден йылдамдыр. Дат гүнүмизе, биз вейран болдук!
14
Йүрегиңи тәмизләп пәкле писликден, эй, Иерусалим, халас боларсың шонда. Эрбет ниетлериңи ене нәче вагт саклаҗак ичиңде?
15
Чүнки Дандан бир сес эшидилйәр, Эфрайым дагындан өлүм хабары гелйәр».
16
Миллетлере ыглан эдиң, Иерусалиме җар эдиң: «Ине, олар гелдилер! Узак юртдан габавчылар гелип, Яхуда шәхерлерине гаршы сөвеш награларыны чекерлер.
17
Олар экин сакчылары ялы онуң даш-төверегини габарлар, чүнки Иерусалим Маңа гаршы баш галдырды. Муны Реб айдяндыр.
18
Булары сениң башыңа гетирен өз ёлларың ве ишлериңдир. Бу сениң җезаң! Нәхили аҗы! Бу сениң йүрегиңиң төрүне етди».
19
Вах җаным, вах җаным! Агырыма чыдамок! Вах, калбымың айнасы! Йүрегим хасрат чекйәр, үмсүм болуп билемок, чүнки сен, эй, җаным, эшитдиң сурнай сесин, сөвеш награсын.
20
Бетбагтлык үстүне бетбагтлык гелди, тутуш юрт вес-вейран болды, ёк болды бирденкә чадырларым, бир демде перделерим.
21
Хачана ченли мен сөвеш тугуны гөрүп, сурнай сесини эшитмеликәм?
22
«Мениң халкым акмак, олар Мени танамаярлар. Олар кемакыл чагалар, оларда дүшүнҗе ёк. Олар яманлык этмеги башарярлар-да, ягшылык этмегиң нәмедигини биленок».
23
Мен-Ермея ере сын этдим, ине, ол шекилсиз бошлукды. Асмана бакдым, онда ышык ёкды.
24
Даглара серетдим, олар титрейәрди, әхли депелер икияна ыраң атярды.
25
Серетдим, хич бир ынсан ёкды, гөкдәки әхли гушлар учуп гидипдир.
26
Серетдим, ине, Реббиң хузурындан, Онуң ловлаян газабындан яңа хасыллы топрак чөле дөнүпдир, әхли шәхерлер вейран болупдыр.
27
Мунуң үчин Реб шейле диййәр: «Тутуш юрт хараба дөнер, йөне Мен онуң бүтинлей соңуна чыкмарын.
28
Шонуң үчин юрт яс тутар, асман гаралар. Мен сөзледим, Мен карар этдим, гайтмышым этмерин, пикиримден дәнмерин».
29
Әхли шәхериң халкы атлыларың ве яйчыларың гүпүрдисинден гачяр. Кимси җеңңеле сүмйәр, кимси гаялара дырмашяр. Шәхерлериң әхлиси терк эдилди, оларда хич ким яшамаяр.
30
Эй, сен, вейран болан шәхер! Сен гырмызы эшиклер гейсең-де, алтын шай-сеплер дакынсаң-да, гөзүңе сүрме чексең-де, газанан задың болмаз. Өзүңи бидерек ере безейәрсиң. Ойнашларың сени йигренйәрлер, олар сениң җаныңың кастына чыкдылар.
31
Мен бургусы тутян аялың сесини, илкинҗи чагасыны догуряның иңңилдисини, эллерини узадып: «Вай халыма! Ганхорларың өңүнде җаным тапдан дүшйәр-ле!» дийип, соҗаян Сион гызының агысыны эшитдим.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52