Jonah 4

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 3 Jump to:

1Юнус муңа гаты гамланды ве онуң гахары гелди.

2Ол Реббе шейле дога окады: «Я Реб, шейле болҗагыны мен өз юрдумдакам айтманмыдым нәме? Мен шол себәпден хем дессине Таршыша гачдым-а. Сениң мерхеметли, рехимли, гиң гөвүнли, садык сөйгә бай Худайдыгыңы ве җеза бермекден эл чекмәге тайындыгыңы билйәрдим ахырын.

3Инди болса, Я Реб, мениң җанымы ал, чүнки яшанымдан өленим говудыр».

4Реб оңа: «Сениң гахарланмага хакың бармы?» дийди.

5Юнус шәхерден чыкды ве онуң гүндогар тарапында бир ерде дыз эпди. Шол ерде өзүне чатма дикди ве шәхере нәме боляныны гөрмек үчин, ол онуң көлегесинде отурды.

6Юнусың үстүне сая салар ялы ве оны көшешдирер ялы, Бейик Худай ол ерде бир дүйп өсүмлик гөгертди. Муңа Юнусың гөвни галкынды.

7Эмма эртеси гүн даңдан Худай бир гурчук иберди ве ол гурчук өсүмлиги ичинден ийип, оны гуратды.

8Гүн доганда, Худай гүндогардан эпгек өвүсдирди. Гүн Юнусың депесини гайнадып башлады, онда ысгын-мыдар галмады. Ол өзүне өлүм диләп: «Яшанымдан өленим говудыр» дийди.

9Худай Юнусдан: «Өсүмлик бабатда гахарланмага хакың бармы?» дийип сорады. Юнус: «Хава, хакым бар. Гахардан яңа өзүме өлүм дилейәрин» дийди.

10Шонда Реб оңа шейле дийди: «Өз зәхметиң сиңмедик, бир гиҗәниң ичинде өсүп, бир гиҗәниң ичинде-де гуран өсүмлиге сениң небсиң агыранда, сагыны-солуны сайгарып билмейән йүз йигрими мүңден агдык адама ве көп мал-гарасы болан шейле улы шәхер Ниневә Мениң ненең хайпым гелмесин?»

← Chapter 3 Jump to: