Judges 16

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Гүнлерде бир гүн Шимшон Газа геленде бир лолы аяла саташып, шонуң билен гитди.

2Газаның илаты: «Шимшон бәрик гелипдир» дийшип, төверекде гаймалашды. Олар: «Җахан ягтылянча гарашарыс, оны өлдүрерис» дийип, узынлы гиҗе галаның дервезесини гаравулладылар.

3Шимшон ярыгиҗә ченли ятды, гиҗәниң ярында турды-да, барып, гала дервезесиниң гапыларының ики сөесини килтлери билен билеликде гопарып, оны омзуна алып, Хеброның гаршысындакы дагың депесине элтип гойды.

4Шондан соң Шимшон Сорек җүлгесинде яшаян бир аяла ашык болды. Онуң ады Делилады.

5Пилиштли ханлар ол аялың янына гелип: «Биз оны даңып, өзүмизе боюн эгдирип билер ялы, сен угруны тап-да, онуң бейик гүйҗүниң нәмедедигини өзүне айтдыр. Шейтсең, бизиң херимиз саңа бир мүң бир йүз күмүш теңңе берерис» дийдилер.

6Делила Шимшондан: «Сен маңа айтсана, бейле бейик гүйҗи ниреден алярсың? Сени нәме билен даңсаң, боюн эгдирип болар?» дийип сорады.

7Шимшон оңа: «Эгер-де мени энтек гурамадык еди саны яй кирши билен даңсалар, мен гүйчден гачып, бейлеки адамлар ялы боларын» дийди.

8Пилиштли ханлар ол аяла энтек гурамадык тәзеҗе еди саны яй киршини гетирип бердилер. Ол шонуң билен Шимшоны даңды.

9Шол вагт пилиштлилерден бирнәче адамлар шол отагда букулып отырдылар. Аял Шимшона: «Шимшон! Сениң үстүңе пилиштлилер гелйәрлер» дийди. Шимшон яй киришлерини эдил от деген йүплүгиң ёлнушы ялы эдип, үзүп ташлады. Онуң гүйҗүниң нәмедедиги билинмән галды.

10Делила Шимшона: «Сен мени самсык хасап эдйәрсиң, ялан сөзлейәрсиң. Инди бери айдай, сени нәме билен даңып болар?» дийди.

11Шимшон оңа: «Эгер-де мени өң уланылмадык тәзе йүп билен даңсалар, мен гүйчден гачарын, бейлеки адамлар ялы боларын» дийди.

12Делила тәзе йүп алып, оны даңды-да, оңа: «Шимшон! Сениң үстүңе пилиштлилер гелйәрлер» дийди. Шол вагт пилиштлилерден бирнәче адам шол отагда букулып отырдылар. Шимшон оны-да от деген йүплүгиң ёлнушы ялы эдип, үзүп ташлады.

13Делила Шимшона ене: «Сен мени самсык хасап эдйәрсиң, ялан сөзлейәрсиң. Айтсана, сени нәме билен даңып болар?» дийди. Ол: «Мениң сачымың еди өрүмини гаты өрерсиң-де, оны докма докалян гурала берк чекдирип даңарсың. Шонда мен гүйчден гачып, бейлеки адамлар ялы боларын» дийди.

14Делила Шимшоны өз дызының үстүнде уклатды. Ол укланда, онуң сачының еди өрүмини алды-да, олары пугта өрүп, докма докалян гуралда чекдирип беркитди хем-де оңа: «Сениң үстүңе пилиштлилер гелйәрлер, Шимшон!» дийди. Ол укудан оянды-да, докма докалян гуралы ондакы мата билен билеликде гопарып ташлады. Онуң гүйҗүниң нәмедедиги ене билинмән галды.

15Делила оңа: «Сениң йүрегиң мениң билен дәл экен. Нәдип сен маңа: „Мен сени сөййәрин“ дийип билйәрсиң? Үч гезек сен мени самсык хасап этдиң, гүйҗүңиң нәмедедигини маңа айтмадың» дийди.

16Делила хер гүн сорап, Шимшоның йүрегине дүшди. Ол оны халыс иризип, җанындан бизар этди.

17Шимшон ахырсоңунда оңа өз йүрегини ачды: «Мен энтек эҗемиң гөвресиндекәм Худая назыр боландыгым үчин, мениң келләме хениз пәки деген дәлдир. Эгер мениң сачым сырылса, гүйҗүм менден гидер; мениң гүйҗүм гачып, бейлеки адамлар ялы боларын» дийди.

18Шейдип, ол әхли сырыны Делила ачды. Шундан соң, Делила: «Инди гелибериң, ол маңа өз йүрегини ачды» дийип айтмага пилиштли ханлара хабарчы иберди. Пилиштли ханлар эллери күмүш пуллы гелдилер.

19Делила Шимшоны өз дызының үстүнде уклатды. Онуң сачының еди өрүмини сырдырмак үчин адам чагырды-да, оңа сырмагы буюрды. Шимшон эҗизленип башлады, онуң гүйҗи гачды.

20Делила: «Сениң үстүңе пилиштлилер гелйәрлер, Шимшон!» диенде, ол оянып, өңки гезекдәки ялы өз-өзүни бошатмакчы болды. Эмма ол Реббиң инди өзүнден йүз өврендигини билмейәрди.

21Пилиштлилер оны тутуп, гөзлерини ойдулар. Газа гетирип, ики саны бүрүнч зынҗыр билен гандалладылар. Оңа зынданда дегирмен үветдилер.

22Шол аралыкда онуң келлесиниң сырылан ерлерине сач чыкып башлады.

23Пилишт ханлары өзлериниң худайы Дагона җуда көп гурбанлыклар берип, шады-хоррамлык этмек үчин йыгнандылар. Олар: «Душманымыз Шимшоны худайымыз бизиң элимизе берди» дийишдилер.

24Халк Шимшоны гөренде: «Көпимизи өлдүрип, ерлеримизи тоздуран душманымызы худайымыз бизиң элимизе берди» дийшип, өз худайларыны алкышламага башладылар.

25Мес болан җемагат: «Шимшоны гетириң, гой, ол бизиң гөвнүмизи ачсын» дийип гыгырышды. Шимшоны зындандан гетирип, онуң үстүнден гүлүп башладылар, масгараладылар, соңра оны сүтүнлериң аралыгында дуруздылар.

26Шимшон элинден тутуп, өзүни идип йөрен йигдекчә: «Мени шу җайы саклаян сүтүнлериң янына элт, шолара сөенейин» дийди. Йигдекче шейле хем этди.

27Җайың ичи аял-эркеклерден долуды; пилишт ханлары хем шол ердеди. Җайың үстүнде-де үч мүңе голай аял-эркек барды. Оларың бары Шимшона томаша эдйәрдилер.

28Шимшон Ребби чагырды-да: «Эй, Хөкмүрован Реб, мени ядыңа сал. Эй, Худай! Маңа ене бир гезеҗик кувват бер, ики гөзүм үчин, пилиштлилер билен бир гезекде хасаплашайын» дийди.

29Шимшон җайы саклаян сүтүнлериң бирине саг элини, бейлекисине чеп элини дирәп, олары еринден сүйшүрди.

30Шимшон: «Гой, пилиштлилер билен биле өлейин» дийип, бар гүйҗи билен сүтүнлери итенде, җай ханларың, җайдакы әхли адамларың үстүне йыкылды; Шимшоның өзи өлен вагты өлдүренлери онуң бүтин өмрүнде өлдүренлеринден хас көп болды.

31Онуң доганлары, какасының тутуш машгаласы гелип, Шимшоның җеседини әкитдилер ве оны гетирип, Сорга билен Эштаволың аралыгында, какасы Манованың губры гойлан гүммезде җайладылар. Ол ысрайыллара йигрими йыллап сердар болды.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →