Mark 7

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Иерусалимден гелен фарисейлер билен бирнәче Төврат мугаллымлары Исаның дашына үйшдүлер.

2Олар Исаның шәгиртлеринден кәбириниң элини ювман нахар ийип, яхудыларың дессурыны бозандыгыны гөрдүлер.

3Фарисейлер билен әхли яхудылар ата-бабаларындан галан дессур боюнча эллерини оңат ювмаздан нахар иймейәрдилер.

4Базардан геленлеринде-де, ювунман хич зат иймейәрдилер. Шейле-де кәсе, гап-чанак, газанлары тәмизлемек ялы дессурлары хем саклаярдылар.

5Шонуң үчин фарисейлер билен Төврат мугаллымлары Исадан: «Нәме үчин Сениң шәгиртлериң ата-бабаларымыздан галан адата эермейәрлер? Нәме үчин эллерини ювман нахар иййәрлер?» дийип сорадылар.

6Иса олара: «Ишая пыгамбер сиз икийүзлүлер хакда җайдар пыгамберлик эдипдир! Онда шейле язылан: „Бу халк Мени дилинде хорматлаяр, эмма йүреклери Менден узакдадыр.

7Бидерек ере Маңа сежде эдйәрлер, таглымат дийип өвредйәнлери ынсан буйрукларыдыр“.

8Сиз ынсан дәп-дессурларына эерип, Худайың буйругыны терк эдйәрсиңиз» дийди.

9Иса ене олара шейле дийди: «Өз адатларыңызы берҗай этмек үчин, сиз Худайың буйрукларындан йүз дөндермегиң оңат ёлуны тапыпсыңыз!

10Муса: „Ата-энеңе хормат гой“ ве „Атасына я-да энесине гарган адам өлүме хөкүм эдилсин“ дийип буйрупды.

11Эмма сиз кимдир бириниң эне-атасына: „Мен сизе көмек эдип билҗек дәл. Сизе бермеги ниет эден затларым корбандыр“ (корбан – „Худая садака“ диймеги аңладяр) дийип айтмагыны догры хасаплаярсыңыз, шунлукда, сиз оңа өз ата-энесине көмек бермеги гадаган эдйәрсиңиз.

13Шейдип, сиз несилден-несле галдырян адатларыңызың хатырасына Худайың сөзүни пуҗа чыкарярсыңыз. Башга-да шуңа меңзеш көп затлары эдйәрсиңиз».

14Ол мәхелләни ене янына чагырып, олара: «Хеммәңиз Мени диңләң хем дүшүниң.

15Адамың ичине гирйән хич бир зат оны мурдар эдип билмез. Адамы мурдар эдйән затлар онуң өз ичинден чыкяндыр» дийди.

17Ол мәхелләниң янындан айрылып, өе гиренде, шәгиртлери Ондан бу тымсалың манысыны сорадылар.

18Иса олара: «Эйсем, сиз хем дүшүнеңзокмы? Адамың ичине гирен хич бир задың оны мурдар этмейәндигини билмейәрсиңизми?

19Булар адамың йүрегине дәл-де, гарнына гирйәр, ол ерден-де дашары чыкяр» дийип җогап берди. Шейле диймек билен, Иса әхли иймитлериң тәмиздигини ыглан этди.

20Ол ене: «Адамы мурдар эдйән онуң өз ичинден чыкян затлардыр.

21Чүнки ичден, адамың йүрегинден эрбет пикирлер, азгынлык, огурлык, ганхорлык, зынахорлык, ачгөзлүк, яманлык, хиле, ахлаксызлык, гөриплик, сөгүнч, текепбирлик ве акмаклык чыкяр.

23Бу эрбет затларың әхлиси ичден чыкып, адамы мурдар эдйәр» дийди.

24Иса ол ерден чыкып, Сур шәхериниң төверегине гитди. Ол бир өе барды ве хич кимиң бу барада билмегини ислемейәрди, йөне муны гизлин саклап билмеди.

25Кичиҗик гызыны арвах-җын эелән бир аял Иса хакдакы хабарлары эшиден бадына гелип, Онуң аягына йыкылды.

26Ол аялың аслы Сирияның Финикия үлкесинден болуп, ол яхуды дәлди. Ол гызындан арвах-җыны ковуп чыкармагыны сорап, Иса ялбарды.

27Иса оңа: «Гой, өңүрти чагалар дойсун. Чагаларың чөрегини алып, итлере зыңмак догры дәлдир» дийди.

28Аял хем: «Хава, Агам! Йөне итлер хем чагаларың сачак башында дөкен чөрек овунтыкларындан иййәндир» дийди.

29Иса оңа: «Бу сөзүң үчин, бар, гидибер, арвах-җын сениң гызыңдан чыкды» дийди.

30Аял өйүне баранда, гызының арвах-җындан халас болуп, дүшегинде ятаныны гөрди.

31Онсоң Иса Сур ве Сидон этрапларындан гайдып, Декаполис себитлериниң үсти билен Җелиле көлүне гелди.

32Исаның янына кер хем пелтек бир адамы гетирип, онуң башына элини гоймагыны сорап, Оңа ялбардылар.

33Иса ол адамы мәхелләниң ичинден бир чете чыкарып, бармакларыны онуң гулакларына сокды, түйкүрип, онуң дилине элини дегирди.

34Онсоң гөге бакып, улудан демини алды-да: «Эффата!», ягны «Ачыл» дийди.

35Яңкы адамың гулаклары шобада ачылып, дили дүрс геплемәге башлады.

36Иса муны гөренлере бу барада хич киме айтмазлыгы табшырды. Эмма Ол нәче көп табшырса, олар бу хабары шонча-да көп яйратдылар.

37Халк чакданаша геңиргенишип: «Ол әхли задың хөтдесинден гелйәр, хатда керлериң гулагыны, лалларың дилини ачяр» дийишйәрди.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →