Nehemiah 8

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Әхли халк эдил бир адам ялы болуп, Сув дервезесиниң өңүндәки мейданча йыгнанды. Онсоң олар руханы ве мүрзе Эзрадан Реб тарапындан Ысрайыла берлен Мусаның Төврадыны гетирмегини сорадылар.

2Шейдип, единҗи айың биринҗи гүни Эзра Төврадыны халкың өңүне гетирди. Диңләп, эркеклердир аялларың ве бейлеки дүшүнип билҗеклериң хеммеси ол ердеди.

3Онсоң ол Сув дервезесиниң өңүндәки мейданчада эркеклериң ве аялларың ве бейлеки дүшүнип билҗеклериң өңүнде ир эртирден гүнортана ченли оны окады. Бүтин халк Төврады үнс берип диңледи.

4Мүрзе Эзра йөрите шу максат үчин гурлан агач секиниң үстүнде дурды. Онуң саг гапдалында Матытя, Шема, Аная, Урыя, Хилкия ве Магасея, чеп гапдалында болса Педая, Мишайыл, Малкыя, Хашум, Хашбадана, Закаря ве Мешуллам дагы дурдулар.

5Эзра бүтин халкың гөзүниң алнында китабы ачды. Ол хеммеден ёкарда дурды. Ол китабы ачанда, бүтин халк өр турды.

6Онсоң Эзра Бейик Худай Реббе алкыш айтды. Әхли җемагат элини ёкары галдырып: «Омын. Омын» дийип җогап берди. Соңра олар йүзлерини ере берип, Реббе сежде этдилер.

7Соңра олар ерлеринден туруп, херси өз еринде дурдулар. Левилер: Ешува, Баны, Шеребя, Ямын, Акуп, Шабетай, Ходыя, Магасея, Келита, Азаря, Ёзабат, Ханан, Пелая дагы халка кануны дүшүндирдилер.

8Олар китапдан, Худайың канунындан җикме-җик окап, онуң манысыны халка дүшүндирдилер.

9Кануның сөзлерини эшиденде, халк аглады. Онсоң хәким Нехемя, руханы хем мүрзе Эзра ве кануны дүшүндирйән левилер халка йүзленип, шейле дийдилер: «Бу гүн Худайыңыз Реб үчин мукаддес гүндүр. Шонуң үчин яс тутуп аглашмаң!

10Барың яглы эт ийиң, сүйҗи шерап ичиң. Биширмәге зады ёклара пай ибериң, чүнки бу гүн Реббимиз үчин мукаддес гүндүр. Гам чекмәң, чүнки Таңрымызың эчилйән шатлыгы сизе гүйч-кувват берер».

11Шейдип, левилер: «Үмсүм болуң, бу гүн мукаддес гүндүр, гамгын болмаң!» дийип, халкы көшешдирдилер.

12Онсоң бүтин халк ийип-ичип, өзлеринде бар затларыны башгалар билен пайлашып, улы шагалаң этмәге гитдилер. Чүнки олар окалып берлен сөзлере дүшүнипдилер.

13Икиленҗи гүн бүтин халкың уругбашылары, руханылардыр левилер билен биле мүрзе Эзраның янына кануның сөзлерини өвренмәге үйшдүлер.

14Олар канунда: «Ысрайыл халкы единҗи айда байрамчылык дөврүнде чатмаларда яшасын. „Даглара чыкып, зейтун, игде, мирт, палма ве бейлеки гырымсы агачларың шахаларыны гетирип, канунда язылышы ялы чатма гуруң!“ дийип, өзлериниң әхли галаларында ве Иерусалимде җар чекдирип мәлим этмеклерини Реб Муса аркалы табшырды» дийлен язгыны тапдылар.

16Онсоң адамлар шахалар гетирип, хер ким өз өйүниң үчеклеринде, ховлуларында, Худайың өйүниң ховлуларында, Сув дервезесиниң, Эфрайым дервезесиниң янындакы мейданчаларда өзлерине чатма дикдилер.

17Есирликден гайдып геленлериң әхлиси чатма дикип, онда вагтлайын болдулар. Чүнки Нунуң оглы Ешуваның дөврүнден тә шол гүне ченли ысрайыл халкы бейле зат этмәнди. Олар шейле улы шады-хоррамлык этдилер.

18Байрамчылыгың биринҗи гүнүнден ахыркы гүнүне ченли Эзра хер гүн Худайың Төврадындан окады. Олар еди гүнләп байрам этдилер. Секизленҗи гүн болса буйрулышы ялы, мукаддес йыгнак гечирилди.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →