Ruth 3

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Гайыненеси Нагомы Рута йүзленип: «Гызым, саңа говы болар ялы, тәзе месген гөзләйсем, оңат боларды!

2Бовазың гелин-гызлары билен биле хоша чөпледиң, шол Боваз бизиң якын гарындашымыз дәлми нәме? Ол шу гиҗе харманда арпа совуряр.

3Сен ювун-да, эндамыңа яг чал, иң говы гейимлериңи гейип, хармана бар, йөне ол ийип-ичип болянча, оңа гөрүнме.

4Ол ятмага гиденде, онуң ниреде ятяндыгыны аныкла; онсоң барып, онуң ёрганыны ач-да, гирип аягуҗунда ят. Нәме этмелидигини онуң өзи айдар» дийди.

5Рут оңа: «Сениң әхли диенлериңи айдышың ялы эдерин» дийди.

6Шейлеликде, хармана барып, гайыненесиниң хемме табшыранларыны ерине етирди.

7Боваз ийип-ичип, кейпини көкледи. Соң харманың гырасына ятмага гитди. Рут болса ассырынлык билен гелип, онуң аягуҗы тарапындан ёрганы ачып, гирип ятды.

8Ярыгиҗе Боваз тисгинип оянды, гөрсе, аягуҗунда бир аял ятыр.

9Боваз оңа: «Сен ким?» дийди. Ол: «Мен Рут, сениң гырнагың. Мениң гараматымы өз үстүңе алсана, чүнки сен бизиң якын хоссарымызсың» дийип җогап берди.

10Боваз: «Гызым, гой, сени Реб ялкасын, сениң соңкы гөркезен вепалылыгың озалкыңдан-да хас говы, чүнки сен хайсыдыр бир гарып я бай яш йигидиң ызына дүшүп гитмедиң.

11Гызым, горкма; мен сениң соран затларыңы эдерин. Обамызың әхли адамлары сениң пәк аялдыгыңы билйәр.

12Догры, менем хоссарыңдырын велин, йөне саңа менден-де хас якын бир хоссарың бар.

13Бу гиҗе сен шу ерде ят, эртир ол саңа хоссар чыкса чыкар, болмаса-да, мен өзүм саңа хоссарлык эдерин, Реббиң барлыгында муңа ант ичйәрин! Эртире ченли сен шу ерде болубер» дийди.

14Шейлеликде, Рут онуң аягуҗунда эртире ченли ятып, даңдан алагараңкылыкда турды. Боваз: «Хармана аял гелендиги билинмесин» дийди.

15Онсоң Рута: «Япынҗаңы гетирип, оны ере яз!» дийди. Рут шейле хем этди. Боваз арпадан галбир билен алты гезек алып, Рутуң япынҗасына гуйды-да, онуң омзуна гойды. Соңра Боваз гала тарап гитди.

16Рут геленде, гайыненеси оңа: «Гызым, ханы айт, нәмелер болуп гечди?» дийди. Ол хем Боваз билен болан затларың барыны айдып берди.

17Соңра Рут: «Боваз маңа „Гайыненең янына элиң бош гитме“ дийип, ине, шу алты галбир арпаны берди» дийди.

18Нагомы: «Гызым, бу ишиң соңуның нәхили болҗакдыгы белли болянча, гарашыбер, чүнки ол бу иши шу гүн битирмән ынҗалмаз» дийди.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →