Zechariah 13

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Шол гүн Давудың неслини хем-де Иерусалимиң халкыны гүнәден ве харамлыкдан сапламак үчин бир чешме чыкар.

2Шол гүн Мен юртдан бутларың атларыны өчүрип ташларын. Муны Хөкмүрован Реб айдяндыр. Мундан бейләк олар ятланылмаз. Ялан пыгамберлери-де, эрбет рухы-да юртдан чыкарарын.

3Эгер кимдир бири ене пыгамберлик эдәйсе, ата-энеси оңа: «Сен дири галмарсың, себәби Реббиң адындан ялан сөзлейәрсиң» диер. Ол пыгамберлик эденде, ата-энеси оны пычаклар.

4Шол гүн хер бир пыгамбер пыгамберлик эдйән вагтында гөрнен гөрнүшлерден утанар, адамлары алдамак үчин пыгамберлериң йүң донуны геймез.

5Ол: «Мен пыгамбер дәл, мен – дайхан. Яш вагтым бири мени гул эдип сатын алыпдыр» диер.

6Эгер ондан: «Дөшүңдәки яраң нәме?» дийип сорасалар, ол: «Бу достларымың өйүндекәм болды» дийип җогап берер.

7Эй, гылыч, оян чопанымың гаршысына! Оян якынымың гаршысына. Муны Хөкмүрован Реб айдяндыр. Чопаны ур, гой, даргасын гоюнлар. Мен элими кичилериң гаршысына галдырарын.

8Тутуш юрдуң, үчден икиси гырлып хеләк болар, үчден бири дири галар. Муны Реб айдяндыр.

9Шол галан үчден бирини отдан гечирерин, олары күмүш кимин сапларын, алтының барланышы ялы сынарын. Олар Маңа дилег эдерлер, Мен олара җогап берерин, «Бу – Мениң халкым» диерин; Олар-да: «Реб – бизиң Худайымыз» диерлер.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →