Zephaniah 3

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 2 Jump to:

1Гозгалаңчы, харам, залым шәхериң дат гүнүне!

2Ол сөзе гулак асмады, өвүт алмады, Реббе бил багламады, Худайына якынлашмады.

3Ичиндәки хөкүмдарлары арлаян арсланлар ялыдырлар. Казылары даңдана деңеч еке сүңк гоймаян ач мөҗеклер киминдирлер.

4Пыгамберлери бипервай, бивепа адамлардыр; руханылары ыбадатхананы харама чыкардылар, Кануны харладылар.

5Иерусалимиң ичинде болан Реб догручылдыр, Ол хич хачан адалатсызлык этмез. Хер гүн ир сәхер билен адалатлы гараяр Ол Өз халкына, Эмма пис киши пислигини эдип, утанманы билмейәр.

6Реб шейле диййәр: «Гырдым Мен халклары, диңлерини вейран этдим, көчелерини харап этдим, ондан өтүп-гечйән ёкдур. Шәхерлери харабалыга өврүлди, екеҗе ынсан-да галмады».

7Мен дийдим: «Сиз Менден горкуң, өвүт-үндев алың! Шонда месгенлери ёк эдилмез, җезаларым башларындан инмез». Эмма олар өңкүлери ялы, әхли ишлеринде писликден леззет алдылар.

8Мунуң үчин Реб шейле диййәр: «Сиз Маңа гарашың, халклара хөкүм этҗек гүнүме ченли гарашың. Чүнки Мениң карарым миллетлери топлап, патышалыклары бир ере җемләп, гахарымы, ловлаян газабымы башларындан индермекдир. Габанҗаң газабымың оды бүтин дүнйәни якып күл эдер.

9Мен шонда хеммелериң Маңа ыбадат эдип, агзыбирлик билен Маңа гуллук эдерлери ялы, миллетлере пәк дил берерин.

10Дагынык болуп, Маңа сыгынан халкым Эфиопия дерясының аңры тарапындан Маңа садака гетирер.

11Гаршыма эден әхли пис ишлери үчин, шол гүн халкым утандырылмаз. Чүнки Мен өзүне буйсанып, мен-менлик эдйәнлери араңыздан айрарын. Сиз мукаддес дагымда мундан бейләк текепбирлик этмерсиңиз.

12Иерусалимде песпәл, пукара адамлары аман галдырарын, олар Маңа бил багларлар.

13Ысрайылың аман галанлары, нәхаклык этмезлер, ялан сөзлемезлер, агызларындан хилели сөзлер чыкмаз. Олар гоюн кимин яшыл өрүлерде ятарлар, олары хич ким горкузып билмез».

14Хешелле как, эй, Сион гызы, батлы сес билен гыгыр, эй, Ысрайыл! Бүтин калбыңыз билен җошуп шатланың! Эй, Иерусалим гызы!

15Реб сизиң гаршыңыза җезаны ятырды, душманларыңызы ковды. Ысрайыл патышасы Реб сизиң араңызда, мундан бейләк бетбагтчылыкдан горкмарсыңыз.

16Шол гүн Иерусалиме шейле дийлер: «Горкма, эй, Сион, эллериң говшамасын!

17Худайыңыз Реб, еңиш берйән Сөвешиҗи сизиң араңызда. Реб сизе гуванып шатланар, Ол сөйгүсинде сизе тәзе дурмуш берер, нагмалар билен Онуң сизе йүреги җошар».

18Реб диййәр: «Байрамчылык дерегине хасрат чекдиңиз, бу сизиң үчин агыр ве утанчлыдыр, Мен инди оларың соңуна нокат гоярын.

19Шол гүн голайлашяр, Мен сизе сүтем эденлериң барына җеза берерин. Агсаклары халас эдип, дагынык есирлери бир ере топларын. Оларың утанҗыны улы хормата өврүп, олары бүтин дүнйәде ат-абрайлы эдерин.

20Шол вагт Мен сизи топлап, өз юрдуңыза гетирерин, чүнки Мен гөзүңизиң алнында өңки абаданчылыгыңызы дикелдип, дүнйәниң бүтин халкларының арасында сизе ат-абрай ве шан-шөхрат газандырарын».

← Chapter 2 Jump to: