Romans 11

Turkmen 2002 Инжил

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Мен шуны сораярын: Худай өз халкыны рет этдими? Ёк! Чүнки мен-де Ыбрайымың неслинден, бенямын тайпасындан болан бир ысрайыллы.

2Худай Өзүниң өңден танан халкыны рет эденок. Мукаддес Язгының Ыляс хакдакы бөлүмде нәме диййәнини билмейәрсиңизми? Ол Ысрайыл бабатда Худая шикаят эдип, шейле диййәр:

3«Я Реб! Пыгамберлериңи өлдүрдилер, гурбанлык эдилйән ерлериңи йыкдылар, диңе мен галдым. Олар мениң хем җанымың кастында».

4Худайың оңа берен җогабы нәме? «Мен Баал өңүнде дыз эпмедик еди мүң адамы Өзүме айрып гойдум».

5Шонуң ялы хәзирки вагтда хем мерхемет билен сайланан бир галынды бар.

6Йөне мерхемет билен болса, онда ише гөрә дәлдир. Ёгса, мерхемет мерхемет болмазды. Ише гөрә болса, онда ол эййәм мерхеметден дәлдир, ёгса, иш эййәм иш болмазды.

7Инди нәме? Ысрайыл агтаранына етмеди, йөне сайлананлар етдилер, бейлекилер хем,

8«Худай олара укучыллык рухуны берди, шу гүн хем гөзлери гөрмейәр, гулаклары эшитмейәр» дийип язылышы ялы гатадылар.

9Давут: «Сачаклары олара кемент, дузак, бөвет ве җеза болсун!

10Гөзлери гөрмез ялы, гараңкырасын, биллери хемише бүкүк болсун!» диййәр.

11Мен диййәрин: олар йыкылмалы болуп бүдредими? Ёк! Йөне габанҗаңлыгыны ояндырмак үчин оларың, языклары себәпли өзге миллетлере гутулыш берилди.

12Оларың языгы дүнйәниң байлыгы, оларың зыяны миллетлериң байлыгы болса, оларың тамамланмагы хас улы байлык гетирер.

13Мен сиз ехуды дәллере айдярын. Өзге миллетлериң ресулыдыгым үчин, өз хызматымы шөхратландырярын.

14Белки, шейдип, өз халкымдан боланларың габанҗаңлыгыны ояндырып, оларың кәбирлерини халас этмеги башарарын.

15Чүнки оларың рет эдилиши дүнйәниң ярашыгы болса, оларың кабул эдилиши өлүмден яшайша говушмакдан башга нәме болар?

16Хамырың илкинҗи бөлеги мукаддес болса, онда бүтин хамыр хем шейледир, көк мукаддес болса, балдаклар-да шейледир.

17Йөне балдакларың кәбири дөвлен болса, сен ябаны зейтун агаҗыкаң, олара сапылып, зейтун агаҗының док көкүне, сувуна шәрик болан болсаң, онда балдакларың өңүнде магтанма.

18Магтанян хем болсаң, сен көки гөтермән, эйсем, көкүң сени гөтерйәндигини билип гой.

19Сен: «Балдаклар мениң сапылмагым үчин дөвүлди» дийҗексиң.

20Догры, олар имансыздыклары зерарлы дөвүлди, йөне сен иман аркалы дурсуң. Текепбирлик этме-де, гайтам, горк.

21Себәби Худай тебигы балдаклары гайгырмадык болса, сени-де гайгырмаз.

22Инди Худайың ягшылыгыны, гатылыгыны гөр, Ол йыкыланлара гаты, саңа болса, эгер Худайың ягшылыгында галсаң, ягшы болар, ёгса, сен хем кесилерсиң.

23Олар хем имансызлыкда галмасалар, тәзеден сапыларлар, чүнки Худай олары сапмагы башаряндыр.

24Чүнки сен тебигаты боюнча ябаны зейтун агаҗындан кесилип, тебигатың терсине, оңат зейтун агаҗына сапылан болсаң, бу тебигы балдаклар өз зейтун агачларына хас говы сапылар!

25Чүнки, эй доганлар, өзүңизи дана саймаз ялы, мен сизиң бу сырдан хабарсыз галмагыңызы ислемейәрин: миллетлериң саны тамамланянча, Ысрайыл бөлеклейин гатап галар.

26Шейле: «Сиондан Халасгәр гелер, Ол худайсызлыгы Якупдан совар.

27Гүнәлерини гечҗек вагтым олар билен этҗек әхтим шудур» дийип язылышы ялы, тутуш Ысрайыл гутулар.

28Хош Хабар бабатда олар сизиң хатыраңыза Худая душман болдулар, йөне сайлав бабатда аталарың хатырасына эзиздирлер.

29Себәби Худайың сылаглары, чакылыгы ызына алынмаз.

30Сизиң бир вагтлар Худая боюн болман, йөне хәзир буларың боюн болмазлыгы аркалы мерхемет астына гелшиңиз ялы,

31булар-да сизиң етен мерхеметиңиз билен мерхемете етҗек болуп, шинди боюн болмадылар.

32Чүнки Худай барына мерхемет этмек үчин, хеммесини боюн болмазлыкда туссаг этди.

33Худайың байлыгы, акылдарлыгы, билими чуңдур! Онуң хөкүмлери акыла сыгмаз, ёллары билинмездир!

34Чүнки Реббиң пикирини ким билди? Ким Оңа геңешдар болды?

35Ол бергили болар ялы, ким Оңа өңинчә бир зат берди?

36Себәби әхли затлар Ондан, Ол аркалы ве Онуң үчиндир. Оңа бакы шөхрат болсун! Омын.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →