Acts 2

Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1At nang dumating nga ang araw ng Pentecostes, silang lahat ay nangagkakatipon sa isang dako.

2At biglang dumating mula sa langit ang isang ugong na gaya ng sa isang humahagibis na hanging malakas, at pinuno ang buong bahay na kanilang kinauupuan.

3At sa kanilay may napakitang mga dilang kawangis ng apoy, na nagkabahabahagi; at dumapo sa bawat isa sa kanila.

4At silang lahat ay nangapuspos ng Espiritu Santo, at nangagpasimulang magsalita ng ibat ibang wika, ayon sa ipinagkakaloob ng Espiritu na kanilang salitain.

5May mga nagsisitahan nga sa Jerusalem na mga Judio, mga lalaking religioso, na buhat sa bawat bansa sa ilalim ng langit.

6At nang marinig ang ugong na ito, ay nangagkatipon ang karamihan, at nangamaang, sapagkat sa kanilay narinig ng bawat isa na sinasalita ang kaniyang sariling wika.

7At silang lahat ay nangagtaka at nagsipanggilalas, na nangagsasabi, Narito, hindi baga mga Galileong lahat ang mga nagsisipagsalitang ito?

8At bakit nga naririnig ng bawat isa sa atin, ang ating sariling wikang kinamulatan?

9Tayong mga Parto, at mga Medo, at mga Elamita, at ang nangananahan sa Mesapotamia, sa Judea, at sa Capadocia, sa Ponto at sa Asia,

10Sa Frigia at Pamfilia, sa Egipto at sa mga sakop ng Libia na karatig ng Cirene at mga nakikipamayang galing sa Roma, mga Judio, at gayon din ang mga naging Judio,

11Mga Cretense at mga Arabe, ay nangaririnig nating nagsisipagsalita sila sa ating mga wika ng mga makapangyarihang gawa ng Dios.

12At silang lahat ay nangagtaka at nangalito, na sinasabi ng isa sa isa, Anong kahulugan nito?

13Datapuwat ang mga ibay nanganglilibak na nangagsabi, Silay puno ng bagong alak.

14Datapuwat pagtindig ni Pedro na kasama ang labingisa, ay itinaas ang kaniyang tinig, at sa kanilay nagsaysay, na sinasabing, Kayong mga lalaking taga Judea, at kayong lahat na nangananahan sa Jerusalem, mangaalaman nawa ninyong lahat ito, at inyong pakinggan ang aking mga salita.

15Sapagkat ang mga itoy hindi mga lasing, na gaya ng inyong inaakala; yamang ngayoy oras na ikatlo lamang ng araw;

16Datapuwat itoy yaong sinalita na sa pamamagitan ng propeta Joel:

17At mangyayari sa mga huling araw, sabi ng Dios, Na ibubuhos ko ang aking Espiritu sa lahat ng laman: At ang inyong mga anak na lalake at babae ay manganghuhula, At ang inyong mga binata ay mangakakakita ng mga pangitain, Ang inyong mga matatanda ay magsisipanaginip ng mga panaginip:

18Oot sa aking mga lingkod na lalake at sa aking mga lingkod na babae, sa mga araw na yaon Ibubuhos ko ang aking Espiritu; at magsisipanghula sila.

19At magpapakita ako ng mga kababalaghan sa langit sa itaas, At mga tanda sa lupa sa ibaba, Dugo, at apoy, at singaw ng usok:

20Ang araw ay magiging kadiliman, At ang buwan ay dugo, Bago dumating ang araw ng Panginoon, Yaong araw na dakila at tangi:

21At mangyayari na ang sinomang tumawag sa pangalan ng Panginoon, ay maliligtas.

22Kayong mga lalaking taga Israel, pakinggan ninyo ang mga salitang ito: Si Jesus na taga Nazaret, lalaking pinatunayan ng Dios sa inyo sa pamamagitan ng mga gawang makapangyarihan at mga kababalaghan at mga tanda na ginawa ng Dios sa pamamagitan niya sa gitna ninyo, gaya rin ng nalalaman ninyo;

23Siya, na ibinigay sa takdang pasiya at paunang kaalaman ng Dios, kayo sa pamamagitan ng mga kamay ng mga tampalasan ay inyong ipinako sa krus at pinatay:

24Na siyay binuhay na maguli ng Dios, pagkaalis sa mga hirap ng kamatayan: sapagkat hindi maaari na siyay mapigilan nito.

25Sapagkat sinasabi ni David tungkol sa kaniya, Nakita kong lagi ang Panginoon sa aking harapan; Sapagkat siyay nasa aking kanang kamay, upang huwag akong makilos:

26Dahil ditoy nagalak ang aking puso, at natuwa ang aking dila; Pati naman ang aking laman ay mananahan sa pagasa:

27Sapagkat hindi mo iiwan ang kaluluwa ko sa Hades, Ni titiisin man na ang iyong Banal ay makakita ng kabulukan.

28Ipinakilala mo sa akin ang mga daan ng buhay; Pupuspusin mo ako ng kagalakan sa harap ng iyong mukha.

29Mga kapatid, malayang masasabi ko sa inyo ang tungkol sa patriarkang si David, na siyay namatay at inilibing, at nasa atin ang kaniyang libingan hanggang sa araw na ito.

30Palibhasa ngay isang propeta, at sa pagkaalam na may panunumpang isinumpa ng Dios sa kaniya, na sa bunga ng kaniyang baywang ay iluluklok niya ang isa sa kaniyang luklukan;

31Palibhasay nakikita na niya ito, ay nagsalita tungkol sa pagkabuhay na maguli ng Cristo, na siyay hindi pinabayaan sa Hades, ni ang kaniya mang katawan ay hindi nakakita ng kabulukan.

32Ang Jesus na itoy binuhay na maguli ng Dios, at tungkol ditoy mga saksi kaming lahat.

33Palibhasa ngay pinarangal ng kanang kamay ng Dios, at tinanggap na sa Ama ang pangako ng Espiritu Santo, ay ibinuhos niya ito, na inyong nakikita at naririnig.

34Sapagkat hindi umakyat si David sa mga langit; datapuwat siya rin ang nagsabi, Sinabi ng Panginoon sa aking Panginoon; Maupo ka sa kanan ko,

35Hanggang sa gawin ko ang mga kaaway mo na tuntungan ng iyong mga paa.

36Pakatalastasin nga ng buong angkan ni Israel, na ginawa ng Dios na Panginoon at Cristo itong si Jesus na inyong ipinako sa krus.

37Nang marinig nga nila ito, ay nangasaktan ang kanilang puso, at sinabi kay Pedro at sa ibang mga apostol, Mga kapatid, anong gagawin namin?

38At sinabi sa kanila ni Pedro, Mangagsisi kayo, at mangagbautismo ang bawat isa sa inyo sa pangalan ni Jesucristo sa ikapagpapatawad ng inyong mga kasalanan; at tatanggapin ninyo ang kaloob ng Espiritu Santo.

39Sapagkat sa inyo ang pangako, at sa inyong mga anak, at sa lahat ng nangasa malayo, maging ilan man ang tawagin ng Panginoon nating Dios sa kaniya.

40At sa iba pang maraming salita ay nagpatotoo siya, at nangaral sa kanila, na sinasabi, Magsiligtas kayo sa likong lahing ito.

41Yaon ngang nagsitanggap ng kaniyang salita ay nangabautismuhan: at nangaparagdag sa kanila nang araw na yaon ang may tatlong libong kaluluwa.

42At silay nagsipanatiling matibay sa turo ng mga apostol at sa pagsasamasama, sa pagpuputolputol ng tinapay at sa mga pananalangin.

43At ang takot ay dumating sa bawat kaluluwa: at ginawa ang maraming kababalaghan at tanda sa pamamagitan ng mga apostol.

44At ang lahat ng mga nagsisampalataya ay nangagkakatipon, at lahat nilang pag-aari ay sa kalahatan;

45At ipinagbili nila ang kanilang mga pag-aari at kayamanan, at ipinamahagi sa lahat, ayon sa pangangailangan ng bawat isa.

46At araw-araw silay nagsisipanatiling matibay sa pagkakaisa sa templo, at sa pagpuputolputol ng tinapay sa bahay-bahay, at nagsisikain sila ng kanilang pagkain na may galak at may katapatan ng puso.

47Na nangagpupuri sa Dios, at nangagtatamo ng paglingap ng buong bayan. At idinaragdag sa kanila ng Panginoon araw-araw yaong nangaliligtas.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →