Jeremiah 25

Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1Ang salita na dumating kay Jeremias tungkol sa buong bayan ng Juda nang ikaapat na taon ni Joacim na anak ni Josias, na hari sa Juda (siya ring unang taon ni Nabucodonosor na hari sa Babilonia),

2Na siyang sinalita ni Jeremias na propeta sa buong bayan ng Juda, at sa lahat ng nananahan sa Jerusalem, na sinasabi,

3Mula nang ikalabing tatlong taon ni Josias na anak ni Ammon, na hari sa Juda, hanggang sa araw na ito, nitong dalawang put tatlong taon, ang salita ng Panginoon ay dumating sa akin, at aking sinalita sa inyo na akoy bumangong maaga, at nagsalita; ngunit hindi ninyo dininig.

4At sinugo ng Panginoon sa inyo ang lahat niyang lingkod na mga propeta na gumising na maaga, at sinugo sila (ngunit hindi ninyo dininig, o ikiniling man ninyo ang inyong pakinig upang mangakinig),

5Na nangagsasabi, Magsihiwalay bawat isa sa inyo sa kanikaniyang masamang lakad, at sa kasamaan ng inyong mga gawa, at kayoy magsitahan sa lupain na ibinigay ng Panginoon sa inyo at sa inyong mga magulang, mula nang una at hanggang sa magpakailan pa man;

6At huwag kayong magsisunod sa ibang mga dios na mangaglingkod sa kanila, at magsisamba sa kanila, at huwag ninyo akong mungkahiin sa galit ng gawa ng inyong mga kamay, at hindi ko kayo sasaktan.

7Gayon may hindi kayo nangakinig sa akin, sabi ng Panginoon; upang mungkahiin ninyo ako sa galit, ng gawa ng inyong mga kamay sa inyong sariling ikapapahamak.

8Kayat ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Sapagkat hindi ninyo dininig ang aking mga salita,

9Narito, akoy magsusugo at kukunin ko ang lahat na angkan sa hilagaan, sabi ng Panginoon, at akoy magsusugo kay Nabucodonosor na hari sa Babilonia, na aking lingkod, at aking dadalhin sila laban sa lupaing ito, at laban sa mga nananahan dito, at laban sa lahat ng bansang ito sa palibot; at aking lubos na lilipulin sila, at gagawin ko silang katigilan, at kasutsutan, at mga walang hanggang kagibaan.

10Bukod ditoy aalisin ko sa kanila ang tinig ng kalayawan at ang tinig ng kasayahan, ang tinig ng kasintahang lalaki at ang tinig ng kasintahang babae, ang tunog ng mga batong gilingan, at ang liwanag ng ilawan.

11At ang buong lupaing ito ay magiging sira, at katigilan; at ang mga bansang ito ay maglilingkod sa hari sa Babilonia na pitong pung taon.

12At mangyayari, pagkaganap ng pitong pung taon, na aking parurusahan ang hari sa Babilonia, at ang bansang yaon, sabi ng Panginoon, dahil sa kaniyang kasamaan, at ang lupain ng mga Caldeo; at aking gagawing sira magpakailan man.

13At aking gaganapin sa lupaing yaon ang lahat na aking salita na aking sinalita laban doon, lahat ng nakasulat sa aklat na ito, na inihula ni Jeremias laban sa lahat na bansa.

14Sapagkat maraming bansa at mga dakilang hari ay paglilingkuran nila, nila nga; at gagantihan ko sila ayon sa kanilang mga kilos, at ayon sa gawa ng kanilang mga kamay.

15Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoon, ng Dios ng Israel, sa akin, Abutin mo itong saro ng alak ng kapusukan sa aking kamay, at painumin mo ang lahat na bansa na pinagsuguan ko sa iyo.

16At silay magsisiinom, at magsisihapay na paroot parito, na mangauulol, dahil sa tabak na aking pasasapitin sa kanila.

17Nang magkagayoy inabot ko ang saro sa kamay ng Panginoon, at pinainom ko ang lahat na bansang pinagsuguan ng Panginoon:

18Sa makatuwid, ang Jerusalem, at ang mga bayan ng Juda, at ang mga hari niyaon, at ang mga prinsipe niyaon, upang gawin silang kagibaan, katigilan, kasutsutan, at sumpa; gaya sa araw na ito;

19Si Faraong hari sa Egipto, at ang kaniyang mga lingkod, at ang kaniyang mga prinsipe, at ang buong bayan niya;

20At ang lahat ng halohalong bayan, at ang lahat ng hari sa lupain ng Hus, at ang lahat ng hari sa lupain ng mga Filisteo, at ang Ascalon, at ang Gaza, at ang Ecron, at ang nalabi sa Asdod;

21Ang Edom, at ang Moab, at ang mga anak ni Ammon;

22At ang lahat ng hari sa Tiro, at ang lahat ng hari sa Sidon, at ang hari sa pulo na nasa dako roon ng dagat;

23Ang Dedan, at ang Tema, at ang Buz, at ang lahat ng magsisiputol ng mga laylayan ng kanilang buhok;

24At ang lahat ng hari sa Arabia, at ang lahat ng hari sa halohalong bayan na nagsisitahan sa ilang;

25At ang lahat ng hari sa Zimri, at ang lahat ng hari sa Elam, at ang lahat ng hari ng mga Medo;

26At ang lahat ng hari sa hilagaan, malayot malapit na isat isa; at ang lahat ng kaharian sa sanglibutan, na nangasa ibabaw ng lupa: at ang hari sa Sesach ay magsisiinom pagkatapos nila.

27At iyong sasabihin sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, ng Dios ng Israel, Kayoy magsiinom, at kayoy mangagpakalasing, at kayoy magsisuka, at mangabuwal, at huwag na kayong magsibangon, dahil sa tabak na aking pasasapitin sa inyo.

28At mangyayari, kung tanggihan nilang abutin ang saro sa iyong kamay upang inuman, sasabihin mo nga sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Kayoy walang pagsalang magsisiinom.

29Sapagkat, narito, akoy nagpapasimulang gumawa ng kasamaan sa bayang tinawag sa aking pangalan, at kayo bagay lubos na hindi mapaparusahan? Kayoy walang pagsalang parurusahan; sapagkat aking tatawagin ang tabak laban sa lahat ng nananahan sa lupa, sabi ng Panginoon ng mga hukbo.

30Kayat ihula mo laban sa kanila ang lahat ng mga salitang ito, at sabihin mo sa kanila, Ang Panginoon ay uungol mula sa itaas, at ilalakas ang kaniyang tinig mula sa kaniyang banal na tahanan; siyay uungol ng malakas laban sa kaniyang kulungan; siyay hihiyaw, gaya nila na magsisiyapak ng ubas, laban sa lahat na nananahan sa lupa.

31Ang ingay ay darating hanggang sa wakas ng lupa; sapagkat ang Panginoon ay may pakikipagpunyagi sa mga bansa, siyay papasok sa paghatol sa lahat ng tao; tungkol sa masasama ay kaniyang ibibigay sila sa tabak, sabi ng Panginoon.

32Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Narito, kasamaan ay mangyayari sa bansa at bansa, at malakas na bagyo ay ibabangon mula sa kahulihulihang bahagi ng lupa.

33At ang mapapatay ng Panginoon sa araw na yaoy magiging mula sa isang dulo ng lupa hanggang sa kabilang dulo ng lupa: silay hindi tataghuyan, o dadamputin man, o ililibing man; silay magiging dumi sa ibabaw ng lupa.

34Kayoy magsiangal, kayong mga pastor, at kayoy magsihiyaw; at kayoy mangagsigumon sa abo, kayong pinakamainam sa kawan; sapagkat ang mga kaarawan ng pagpatay at ang pangangalat sa inyo ay lubos na dumating, at kayoy mangababagsak na parang mainam na sisidlan.

35At ang mga pastor ay walang daang tatakasan, o tatanan man ang pinakamainam sa kawan.

36Tinig ng hiyaw ng mga pastor, at ng angal ng pinakamainam sa kawan! sapagkat inilalagay ng Panginoon na sira ang kanilang pastulan.

37At ang mga payapang tahanan ay nangadala sa katahimikan dahil sa mabangis na galit ng Panginoon.

38Kaniyang pinabayaan ang kaniyang kublihan na gaya ng leon; sapagkat ang kanilang lupain ay naging katigilan dahil sa kabangisan ng mamimighating tabak, at dahil sa kaniyang mabangis na kagalitan.

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →