bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Tagalog
/
Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))
/
John 12
John 12
Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 13 →
1
Anim na araw nga bago magpaskua ay naparoon si Jesus sa Betania, na kinaroroonan ni Lazaro, na ibinangon ni Jesus mula sa mga patay.
2
Kayat iginawa siya doon ng isang hapunan: at si Marta ay naglilingkod; datapuwat si Lazaro ay isa sa nangakaupo sa pagkain na kasalo niya.
3
Si Maria ngay kumuha ng isang libra ng unguentong taganas na nardo, na totoong mahalaga, at pinahiran ang mga paa ni Jesus, at kinuskos ang kaniyang mga paa ng kaniyang mga buhok: at ang bahay ay napuno ng amoy ng unguento.
4
Datapuwat si Judas Iscariote, na isa sa kaniyang mga alagad, na sa kaniyay magkakanulo, ay nagsabi,
5
Bakit hindi ipinagbili ang unguentong ito ng tatlong daang denario, at ibigay sa mga dukha?
6
Itoy sinabi nga niya, hindi sapagkat ipinagmalasakit niya ang mga dukha; kundi sapagkat siyay magnanakaw, at yamang nasa kaniya ang supot ay kinukuha niya ang doon ay inilalagay.
7
Sinabi nga ni Jesus, Pabayaan ninyong ilaan niya ito ukol sa araw ng paglilibing sa akin.
8
Sapagkat ang mga dukha ay laging nasa inyo; ngunit akoy hindi laging nasa inyo.
9
Ang karaniwang mga tao nga sa mga Judio ay naalaman na siyay naroroon: at silay nagsiparoon, hindi dahil kay Jesus lamang, kundi upang makita nila si Lazaro naman, na muling ibinangon niya mula sa mga patay.
10
Datapuwat nangagsanggunian ang mga pangulong saserdote upang kanilang maipapatay pati si Lazaro;
11
Sapagkat dahil sa kaniyay marami sa mga Judio ang nagsisialis at nagsisipanampalataya kay Jesus.
12
Nang kinabukasan ang isang malaking karamihan na nagsiparoon sa pista, pagkabalita nila na si Jesus ay dumarating sa Jerusalem,
13
Ay nagsikuha ng mga palapa ng mga puno ng palma, at nagsilabas na sumalubong sa kaniya, na nagsisigawan, Hosanna: Mapalad ang pumaparito sa pangalan ng Panginoon, sa makatuwid bagay ang Hari ng Israel.
14
At si Jesus, pagkasumpong sa isang batang asno, ay sumakay doon, gaya ng nasusulat,
15
Huwag kang matakot, anak na babae ng Sion: narito, ang iyong Hari ay pumaparito, na nakasakay sa isang anak ng asno.
16
Ang mga bagay na ito ay hindi napagunawa ng kaniyang mga alagad sa pasimula: ngunit nang si Jesus ay maluwalhati na, ay saka nila naalaala na ang mga bagay na ito ay sinulat tungkol sa kaniya, at kanilang ginawa ang mga bagay na ito sa kaniya.
17
Ang karamihan ngang kasama niya nang tawagin niya si Lazaro mula sa libingan, at siyay ibangon sa mga patay, ay siyang nangagpapatotoo.
18
Dahil dito rin naman ang karamihan ay nagsiyaon at sumalubong sa kaniya, sapagkat nabalitaan nila na siyang gumawa ng tandang ito.
19
Ang mga Fariseo ngay nangagsangusapan, Tingnan ninyo kung paanong kayoy walang anomang ikapanaig; narito, ang sanglibutan ay sumusunod sa kaniya.
20
Mayroon ngang ilang Griego sa nagsiahon sa kapistahan upang magsisamba:
21
Ang mga ito ngay nagsilapit kay Felipe, na taga Betsaida ng Galilea, at nagsipamanhik sa kaniya, na sinasabi, Ginoo, ibig sana naming makita si Jesus.
22
Lumapit si Felipe at sinabi kay Andres: lumapit si Andres, at si Felipe, at kanilang sinabi kay Jesus.
23
At sinagot sila ni Jesus, na nagsasabi, Dumating na ang oras, na ang Anak ng tao ay luluwalhatiin.
24
Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Maliban ang butil ng trigo ay mahulog sa lupa at mamatay, ay natitira siyang magiisa; ngunit kung mamatay, ay nagbubunga ng marami.
25
Ang umiibig sa kaniyang buhay ay mawawalan nito; at ang napopoot sa kaniyang buhay sa sanglibutang ito ay maiingatan yaon sa buhay na walang hanggan.
26
Kung ang sinomang taoy naglilingkod sa akin, ay sumunod sa akin; at kung saan ako naroroon, ay doon naman doroon ang lingkod ko: kung ang sinomang taoy maglingkod sa akin, ay siyay pararangalan ng Ama.
27
Ngayon ay nagugulumihanan ang aking kaluluwa; at ano ang aking sasabihin? Ama, iligtas mo ako sa oras na ito. Ngunit dahil dito ay naparito ako sa oras na ito.
28
Ama, luwalhatiin mo ang iyong pangalan. Dumating nga ang isang tinig na mula sa langit, na nagsasabi, Niluwalhati ko na, at muli kong luluwalhatiin.
29
Ang karamihan ngang nangaroroon, at nangakarinig, ay nagsipagsabing kumulog: sinabi ng mga iba, Isang anghel ang nakipagusap sa kaniya.
30
Sumagot si Jesus at sinabi, Ang tinig na itoy hindi dumating dahil sa akin, kundi dahil sa inyo.
31
Ngayon ang paghatol sa sanglibutang ito: ngayon ang prinsipe ng sanglibutang ito ay palalayasin.
32
At ako, kung akoy mataas na mula sa lupa, ang lahat ng mga tao ay palalapitin ko sa akin din.
33
Datapuwat itoy sinabi niya, na ipinaaalam kung sa anong kamatayan ang ikamamatay niya.
34
Sinagot nga siya ng karamihan, Aming narinig sa kautusan na ang Cristo ay lumalagi magpakailan man: at paanong sinasabi mo, Kinakailangan na ang Anak ng tao ay mataas? sino ang Anak ng taong ito?
35
Sinabi nga sa kanila ni Jesus, Kaunting panahon na lamang sasagitna ninyo ang ilaw. Kayoy magsilakad samantalang nasa inyo ang ilaw, upang huwag kayong abutin ng kadiliman: at ang lumalakad sa kadiliman ay hindi nalalaman kung saan siya tutungo.
36
Samantalang nasa inyo ang ilaw, ay magsisampalataya kayo sa ilaw, upang kayoy maging mga anak ng ilaw. Ang mga bagay na itoy sinalita ni Jesus, at siyay umalis at nagtago sa kanila.
37
Ngunit bagaman gumawa siya sa harap nila ng gayon maraming mga tanda, gayon may hindi sila nagsisampalataya sa kaniya:
38
Upang maganap ang salita ng propeta Isaias, na kaniyang sinalita, Panginoon, sino ang naniwala sa aming balita? At kanino nahayag ang bisig ng Panginoon?
39
Dahil ditoy hindi sila makapaniwala, sapagkat muling sinabi ni Isaias,
40
Binulag niya ang kanilang mga mata, at pinatigas niya ang kanilang mga puso; Baka silay mangakakita ng kanilang mga mata, at mangakaunawa ng kanilang puso At mangagbalik-loob, At silay mapagaling ko.
41
Ang mga bagay na itoy sinabi ni Isaias, sapagkat nakita niya ang kaniyang kaluwalhatian; at siyay nagsalita ng tungkol sa kaniya.
42
Gayon man maging sa mga pinuno ay maraming nagsisampalataya sa kaniya; datapuwat dahil sa mga Fariseo ay hindi nila ipinahayag, baka silay mapalayas sa sinagoga:
43
Sapagkat iniibig nila ng higit ang kaluwalhatian sa mga tao kay sa kaluwalhatian sa Dios.
44
At si Jesus ay sumigaw at nagsabi, Ang sumasampalataya sa akin, ay hindi sa akin sumasampalataya, kundi doon sa nagsugo sa akin.
45
At ang nakakita sa akin, ay nakakita doon sa nagsugo sa akin.
46
Akoy naparito na isang ilaw sa sanglibutan, upang ang sinomang sumampalataya sa akin ay huwag manatili sa kadiliman.
47
At kung ang sinomang taoy nakikinig sa aking mga pananalita, at hindi ingatan, ay hindi ko siya hinahatulan: sapagkat hindi ako naparito upang humatol sa sanglibutan, kundi upang iligtas ang sanglibutan.
48
Ang nagtatakuwil sa akin, at hindi tumatanggap sa aking mga pananalita, ay mayroong isang hahatol sa kaniya: ang salitang aking sinalita, ay siyang sa kaniyay hahatol sa huling araw.
49
Sapagkat akoy hindi nagsasalita na mula sa aking sarili; kundi ang Ama na sa akin ay nagsugo, ay siyang nagbigay sa akin ng utos, kung ano ang dapat kong sabihin, at kung ano ang dapat kong salitain.
50
At nalalaman ko na ang kaniyang utos ay buhay na walang hanggan; ang mga bagay nga na sinasalita ko, ay ayon sa sinabi sa akin ng Ama, gayon ko sinasalita.
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21