Luke 22 — Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))

10At kaniyang sinabi sa kanila, Narito, pagpasok ninyo sa bayan, ay masasalubong ninyo ang isang lalake na may dalang isang bangang tubig; sundan ninyo siya hanggang sa bahay na kaniyang papasukan.

11At sasabihin ninyo sa puno ng sangbahayan, Sinasabi ng Guro sa iyo, Saan naroon ang tuluyang aking makakanan ng kordero ng paskua na kasalo ng aking mga alagad?

12At ituturo niya sa inyo ang isang malaking silid sa itaas na nagagayakan: doon ninyo ihanda.

13At nagsiparoon sila, at nasumpungan ayon sa sinabi niya sa kanila: at inihanda nila ang kordero ng paskua.

14At nang dumating ang oras, ay naupo siya, at ang mga apostol ay kasalo niya.

15At sinabi niya sa kanila, Pinakahahangad kong kanin na kasalo ninyo ang kordero ng paskuang ito bago ako maghirap:

16Sapagkat sinasabi ko sa inyo, Itoy hindi ko kakanin, hanggang sa itoy maganap sa kaharian ng Dios.

17At siyay tumanggap ng isang saro, at nang siyay makapagpasalamat, ay sinabi niya, Kunin ninyo ito, at inyong pagbahabahaginin:

18Sapagkat sinasabi ko sa inyo, na hindi na ako iinom mula ngayon ng bunga ng ubas, hanggang sa dumating ang kaharian ng Dios.

19At siyay dumampot ng tinapay, at nang siyay makapagpasalamat, ay kaniyang pinagputolputol, at ibinigay sa kanila, na sinasabi, Itoy aking katawan, na ibinibigay dahil sa inyo: gawin ninyo ito sa pagaalaala sa akin.

20Gayon din naman ang saro, pagkatapos na makahapon, na sinasabi, Ang sarong itoy ang bagong tipan sa aking dugo, na nabubuhos nang dahil sa inyo.

21Datapuwat narito, ang kamay ng nagkakanulo sa akin, ay kasalo ko sa dulang.

22Sapagkat ang Anak ng tao nga ay yayaon, ayon sa itinakda: datapuwat sa aba niyaong taong nagkakanulo sa kaniya!

23At silay nagpasimulang nangagtanungan sa isat isa, kung sino sa kanila ang gagawa ng bagay na ito.

24At nagkaroon naman ng isang pagtatalotalo sa gitna nila, kung sino kaya sa kanila ang ibibilang na pinakadakila.

25At kaniyang sinabi sa kanila, Ang mga hari ng mga Gentil ay napapanginoon sa kanila; at ang mga may kapamahalaan sa kanilay tinatawag na mga Tagapagpala.

26Datapuwat sa inyoy hindi gayon: kundi bagkus ang lalong dakila sa inyo ay maging tulad sa lalong bata; at ang nangungulo ay maging gaya ng naglilingkod.

27Sapagkat alin ang lalong dakila, ang nakaupo baga sa dulang, o ang naglilingkod? hindi baga ang nakaupo sa dulang? datapuwat akoy nasa gitna ninyo na gaya niyaong naglilingkod.

28Datapuwat kayo ay yaong nagsipanatili sa akin sa mga pagtukso sa akin;

29At kayoy inihahalal kong isang kaharian, na gaya nga ng pagkahalal sa akin ng aking Ama,

30Upang kayoy magsikain at magsiinom sa aking dulang sa kaharian ko; at kayoy magsisiupo sa mga luklukan, na inyong huhukuman ang labingdalawang angkan ni Israel.

31Simon, Simon, narito, hiningi ka ni Satanas upang ikaw ay maliglig niyang gaya ng trigo:

32Datapuwat ikaw ay ipinamanhik ko, na huwag magkulang ang iyong pananampalataya; at ikaw, kung makapagbalik ka nang muli, ay papagtibayin mo ang iyong mga kapatid.

33At sinabi niya sa kaniya, Panginoon, nakatalaga akong sumama sa iyo sa bilangguan at sa kamatayan.

34At kaniyang sinabi, Sinasabi ko sa iyo, Pedro, na hindi titilaok ngayon ang manok, hanggang sa ikaila mong makaitlo na akoy hindi mo nakikilala.

35At sinabi niya sa kanila, Nang kayoy suguin ko na walang supot ng salapi, at supot ng pagkain, at mga pangyapak, kinulang baga kayo ng anoman? At kanilang sinabi, Hindi.

36At sinabi niya sa kanila, Ngunit ngayon, ang mayroong supot ng salapi ay dalhin ito, at gayon din ang supot ng pagkain; at ang wala, ay ipagbili niya ang kaniyang balabal, at bumili ng isang tabak.

37Sapagkat sinasabi ko sa inyo, na kinakailangang matupad sa akin itong nasusulat, At ibinilang siya sa mga suwail: sapagkat ang nauukol sa akin ay may katuparan.

38At sinabi nila, Panginoon, narito ang dalawang tabak. At sinabi niya sa kanila, Sukat na.

39At siyay lumabas, at pumaroon, ayon sa kaniyang kaugalian, sa bundok ng mga Olivo; at nagsisunod naman sa kaniya ang mga alagad.

40At nang siyay dumating sa dakong yaon, ay sinabi niya sa kanila, Magsipanalangin kayo nang huwag kayong magsipasok sa tukso.

41At siyay humiwalay sa kanila na may agwat na isang itsang bato; at siyay nanikluhod at nanalangin,

42Na sinasabi, Ama, kung ibig mo, ilayo mo sa akin ang sarong ito: gayon may huwag mangyari ang aking kalooban, kundi ang iyo.

43At napakita sa kaniya ang isang anghel na mula sa langit, na nagpalakas sa kaniya.

44At nang siyay nanglulumo ay nanalangin siya ng lalong maningas; at ang kaniyang pawis ay naging gaya ng malalaking patak ng dugo na nagsisitulo sa lupa.

45At nang magtindig siya sa kaniyang pananalangin, ay lumapit siya sa mga alagad, at naratnan silang nangatutulog dahil sa hapis,

46At sinabi sa kanila, Bakit kayo nangatutulog? mangagbangon kayo at magsipanalangin, upang huwag kayong magsipasok sa tukso.

47Samantalang nagsasalita pa siya, narito, ang isang karamihan, at siyang tinatawag na Judas, na isa sa labingdalawa, ay nangunguna sa kanila; at siyay lumapit kay Jesus upang itoy hagkan.

48Datapuwat sinabi ni Jesus sa kaniya, Judas, sa isang halik baga ay ipinagkakanulo mo ang Anak ng tao?

49At nang makita ng mga kasama niya ang mangyayari, ay kanilang sinabi, Panginoon, magsisipanaga baga kami ng tabak?

50At tinaga ng isa sa kanila ang alipin ng dakilang saserdote, at tinigpas ang kanang tainga niya.

51Datapuwat sumagot si Jesus, na nagsabi, Pabayaan ninyo sila hanggang dito. At hinipo niya ang tainga ng alipin, at itoy pinagaling.

52At sinabi ni Jesus sa mga pangulong saserdote, at sa mga punong kawal sa templo, at sa mga matanda, na nagsidating laban sa kaniya, Kayoy nagsilabas, na tila laban sa isang tulisan, na may mga tabak at mga panghampas?

53Nang akoy kasama ninyo sa templo araw-araw, ay hindi ninyo iniunat ang inyong mga kamay laban sa akin; datapuwat ito ang inyong oras, at ang kapangyarihan ng kadiliman.

54At kanilang dinakip siya, at dinala siya, at ipinasok siya sa bahay ng pangulong saserdote. Datapuwat sa malayoy sumusunod si Pedro.

55At nang makapagpadikit nga sila ng apoy sa gitna ng looban, at mangakaupong magkakasama, si Pedro ay nakiumpok sa gitna nila.

56At isang alilang babae, na nakakakita sa kaniya samantalang siyay nakaupo sa liwanag ng apoy, ay tinitigan siya, at sinabi, Ang taong ito ay kasama rin niya.

57Datapuwat siyay nagkaila, na nagsasabi, Babae, hindi ko siya nakikilala.

58At pagkaraan ng isang sangdali ay nakita siya ng iba, at sinabi, Ikaw man ay isa sa kanila. Datapuwat sinabi ni Pedro, Lalake, akoy hindi.

59At nang makaraan ang may isang oras, ay pinatotohanan ng iba pa, na nagsasabi, Sa katotohanan, ang taong itoy kasama rin niya; sapagkat siyay Galileo.

60Datapuwat sinabi ni Pedro, Lalake, hindi ko nalalaman ang sinasabi mo. At pagdaka, samantalang siyay nagsasalita pa, ay tumilaok ang manok.

61At lumingon ang Panginoon, at tinitigan si Pedro. At naalaala ni Pedro ang salita ng Panginoon, kung paanong sinabi niya sa kaniya, Bago tumilaok ang manok ngayon, ay ikakaila mo akong makaitlo.

62At siyay lumabas, at nanangis ng kapaitpaitan.

63At nililibak si Jesus, at siyay sinasaktan ng mga taong nangagbabantay.

64At siyay piniringan nila, at tinatanong siya, na sinasabi, Hulaan mo; sino ang sa iyoy humampas?

65At sinabi nila ang ibang maraming bagay laban sa kaniya, na siyay inaalimura.

66At nang araw na, ay nagkatipon ang kapulungan ng matatanda sa bayan, ang mga pangulong saserdote, at gayon din ang mga eskriba, at dinala siya sa kanilang Sanedrin, na sinasabi,

67Kung ikaw ang Cristo, ay sabihin mo sa amin. Datapuwat sinabi niya sa kanila, Kung sabihin ko sa inyo, ay hindi ninyo ako paniniwalaan:

68At kung kayoy aking tanungin, ay hindi kayo magsisisagot.

69Datapuwat magmula ngayon ang Anak ng tao ay mauupo sa kanan ng kapangyarihan ng Dios.

70At sinabi nilang lahat, Kung gayoy ikaw baga ang Anak ng Dios? At sinabi niya sa kanila, Kayo ang nangagsasabi na ako nga.

71At sinabi nila, Ano pa ang kailangan natin ng patotoo? sapagkat tayo rin ang nangakarinig sa kaniyang sariling bibig.