Proverbs 2

Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Anak ko, kung iyong tatanggapin ang aking mga salita, at tataglayin mo ang aking mga utos;

2Na anopat iyong ikikiling ang iyong pakinig sa karunungan, at ihihilig mo ang iyong puso sa pagunawa;

3Oo, kung ikaw ay dadaing ng pagbubulay, at itataas mo ang iyong tinig sa pagunawa;

4Kung iyong hahanapin siya na parang pilak, at sasaliksikin mo siyang parang kayamanang natatago.

5Kung magkagayoy iyong mauunawa ang pagkatakot sa Panginoon, at masusumpungan mo ang kaalaman ng Dios.

6Sapagkat ang Panginoon ay nagbibigay ng karunungan, sa kaniyang bibig nanggagaling ang kaalaman at kaunawaan:

7Kaniyang pinapagtataglay ang matuwid ng magaling na karunungan, siyay kalasag sa nagsisilakad sa pagtatapat;

8Upang kaniyang mabantayan ang mga landas ng kahatulan, at maingatan ang daan ng kaniyang mga banal.

9Kung magkagayoy mauunawa mo ang katuwiran at ang kahatulan, at ang karampatan, oo, bawat mabuting landas.

10Sapagkat karunungan ay papasok sa iyong puso, at kaalaman ay magiging ligaya sa iyong kaluluwa;

11Kabaitan ay magbabantay sa iyo, pagkaunawa ay magiingat sa iyo:

12Upang iligtas ka sa daan ng kasamaan, sa mga taong nagsisipagsalita ng mga masamang bagay;

13Na nagpapabaya ng mga landas ng katuwiran, upang magsilakad sa mga daan ng kadiliman;

14Na nangagagalak na magsigawa ng kasamaan, at nangaaaliw sa mga karayaan ng kasamaan,

15Na mga liko sa kanilang mga lakad, at mga suwail sa kanilang mga landas:

16Upang iligtas ka sa masamang babae, sa makatuwid bagay sa di kilala na nanghahalina ng kaniyang mga salita;

17Na nagpapabaya sa kaibigan ng kaniyang kabataan, at lumilimot ng tipan ng kaniyang Dios:

18Sapagkat ang kaniyang bahay ay kumikiling sa kamatayan, at ang kaniyang mga landas na sa patay:

19Walang naparoroon sa kaniya na bumabalik uli, ni kanila mang tinatamo ang mga landas ng buhay:

20Upang ikaw ay makalakad ng lakad ng mabubuting tao, at maingatan ang mga landas ng matuwid.

21Sapagkat ang matuwid ay tatahan sa lupain, at ang sakdal ay mamamalagi roon.

22Ngunit ang masama ay mahihiwalay sa lupain, at silang nagsisigawang may karayaan ay mangabubunot.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →