1 Corinthians 13

Turkish 2018 (Kitabı Mukaddes Eski ve Yeni Ahit)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1EĞER insanların ve meleklerin dillerile söylersem, fakat sevgim olmazsa, ses çıkaran bir bakır, yahut öten bir zil olmuş olurum.

2Eğer peygamberliğim olursa, ve bütün sırları ve her ilmi bilirsem, ve eğer dağları nakledecek bütün imanım olursa, fakat sevgim olmazsa, bir hiçim.

3Ve eğer bütün mallarımı sadaka olarak yedirirsem, ve eğer bedenimi yanmak üzre teslim edersem, fakat sevgim olmazsa, bana hiç faide etmez.

4Sevgi çok sabreder, lûtufla muamele eder, sevgi haset etmez; sevgi övünmez, kibirlenmez;

5çirkin muamele etmez, kendi faidesini aramaz, hiddetlenmez, kötülük saymaz;

6haksızlığa sevinmez, fakat hakikat ile beraber sevinir;

7her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi ümit eder, her şeye sabreder.

8Sevgi asla zeval bulmaz; fakat peygamberlikler ise, iptal olunacaklar; diller ise, bitecekler; ilim ise, iptal olunacaktır.

9Çünkü cüzî biliriz, cüzî peygamberlik ederiz;

10fakat kâmil olan geldiği zaman, cüzî olan iptal olunacaktır.

11Çocukken, çocuk gibi söylerdim, çocuk gibi anlardım, çocuk gibi düşünürdüm; adam olunca, çocuk şeylerini bıraktım.

12Çünkü şimdi ayna ile muammalı surette görüyoruz, fakat o zaman yüz yüze göreceğiz; şimdi cüzî biliyorum, fakat o zaman bilindiğim gibi bileceğim.

13Şimdi ise, iman, ümit, sevgi, bu üçü kalıyor; ve bunların en büyüğü sevgidir.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →