bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Turkish
/
Turkish 2018 (Kitabı Mukaddes Eski ve Yeni Ahit)
/
Exodus 4
Exodus 4
Turkish 2018 (Kitabı Mukaddes Eski ve Yeni Ahit)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 5 →
1
VE Musa cevap verip dedi: Fakat, işte, bana inanmıyacaklar, ve sözümü dinlemiyecekler; çünkü: RAB sana görünmedi, diyecekler.
2
Ve RAB ona dedi: Bu senin elindeki nedir? Ve dedi: Değnek.
3
Ve dedi: Onu yere at. Ve onu yere attı, ve yılan oldu; ve Musa onun önünden kaçtı.
4
Ve RAB Musaya dedi: Elini uzat, ve onun kuyruğundan tut (ve elini uzatıp onu tuttu, ve elinde değnek oldu);
5
ta ki, ataların Allahı, İbrahimin Allahı, İshakın Allahı, ve Yakubun Allahı RABBİN sana göründüğüne inansınlar.
6
Ve yine RAB ona dedi: Şimdi elini koynuna koy. Ve elini koynuna koydu; ve onu çıkardığı zaman, işte, eli kar gibi cüzamlı idi.
7
Ve dedi: Elini yine koynuna koy. (Ve elini yine koynuna koydu; ve onu koynundan çıkardığı zaman, işte, yine kendi teni gibi oldu).
8
Ve vaki olacak ki, eğer sana inanmazlarsa, ve evelki alâmetin sözünü dinlemezlerse, sonraki alâmetin sözüne inanacaklardır.
9
Ve vaki olacak ki, bu iki alâmete de inanmazlarsa, ve senin sözünü dinlemezlerse, ırmağın suyundan alıp karaya dökeceksin; ve ırmaktan aldığın su karada kan olacaktır.
10
Ve Musa RABBE dedi: Aman, ya RAB, ben ne dün ne evelki gün, ne de kuluna söylediğin vakitten beri, söz adamı değilim; çünkü ben ağzı ağır, ve dili ağır adamım.
11
Ve RAB ona dedi: İnsan ağzını kim yaptı? insanı dilsiz yahut sağır, yahut görür, yahut görmez yapan kimdir? ben RAB değil miyim?
12
Ve şimdi git, ve ben senin ağzınla beraber olacağım, ve söyliyeceğin şeyi sana öğreteceğim.
13
Ve dedi: Aman, ya RAB, niyaz ederim, göndereceğin adamın elile gönder.
14
Ve RAB Musaya karşı öfkelenip dedi: Senin kardeşin Levili Harun yok mu? bilirim ki, o iyi söyler. Hem de, işte, o seni karşılamak için çıkıyor; ve seni gördüğü zaman, yüreği sevinecektir.
15
Ve kendisine söyliyeceksin, ve sözleri onun ağzına koyacaksın; ve ben senin ağzınla ve onun ağzı ile beraber olacağım, ve yapacağınız şeyi size öğreteceğim.
16
Ve o senin için kavma söyliyecek; ve vaki olacak ki, o senin için ağız olacak, ve sen onun için Allah gibi olacaksın.
17
Ve alâmetleri onunla yapacağın bu değneği eline alacaksın.
18
Ve Musa gitti, ve kaynatası Yetronun yanına dönüp ona dedi: Rica ederim, gideyim, ve Mısırda olan kardeşlerimin yanına döneyim, ve onlar daha hayatta mıdırlar göreyim. Ve Yetro Musaya: Selâmetle git, dedi.
19
Ve Midyanda RAB Musaya dedi: Git, Mısıra dön; çünkü senin canını arıyan adamların hepsi öldüler.
20
Ve Musa karısını ve oğullarını aldı, ve onları eşeği üzerine bindirdi, ve Mısır diyarına döndü; ve Musa Allahın değneğini elinde götürdü.
21
Ve RAB Musaya dedi: Dönüp Mısıra gittiğin zaman, senin eline verdiğim bütün hârikaları Firavunun önünde yapmağa dikkat et; fakat ben onun yüreğini sertleştireceğim, ve kavmı salıvermiyecek.
22
Ve Firavuna diyeceksin: RAB şöyle diyor: İsrail, oğlum, ilkimdir;
23
ve sana dedim: Oğlumu salıver ki, bana ibadet etsin; ve onu göndermek istemedin; işte, ben senin oğlunu, senin ilkini öldüreceğim.
24
Ve yolda konakta vaki oldu ki, RAB ona rast geldi, ve onu öldürmek istedi.
25
Ve Tsippora keskin bir taş alıp oğlunun gulfesini kesti, ve onun ayaklarının dibine attı; ve dedi: Gerçekten sen bana kan güveyisin.
26
Ve RAB onu bıraktı. O zaman kadın dedi: Sünnet sebebile kan güveyisin.
27
Ve RAB Haruna dedi: Musayı karşılamak için çöle git. Ve gidip Allahın dağında ona rast geldi, ve onu öptü.
28
Ve Musa RABBİN kendisile gönderdiği bütün sözlerini, ve kendisine emretmiş olduğu bütün alâmetleri Haruna bildirdi.
29
Ve Musa ve Harun gidip İsrail oğullarının bütün ihtiyarlarını topladılar;
30
ve Harun RABBİN Musaya söylemiş olduğu bütün sözleri söyledi, ve kavmın gözleri önünde alâmetleri yaptı.
31
Ve kavm inandı; ve RABBİN İsrail oğullarını ziyaret ettiğini, ve onların sıkıntısını görmüş olduğunu işittikleri zaman, başlarını iğip secde kıldılar.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40