1 Corinthians 13

Turkish KKDEU (Kutsal Kitap ve Deuterokanonik Kitaplar)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1İnsanların ve meleklerin dilleriyle konuşsam, ama sevgim olmasa, ses veren bir pirinç çalgı ya da gürültü çıkaran bir zil durumuna düşerim.

2Peygamberlik etme yeteneğim olsa, tüm gizleri ve bilgileri bilsem, üstelik dağları yerinden oynatabilecek kadar imana sahip olsam, ama sevgim olmasa, bir hiçim.

3Sahip olduğum her şeyi yardım olarak versem, bedenimi de yakılmaya sunsam, ama sevgim olmasa, bu bana hiçbir şey kazandırmaz.

4Sevgi sabırlıdır, iyilikle davranır, kıskançlık tanımaz. Sevgi büyüklenmez, böbürlenmez,

5utandırıcı bir şey yapmaz, kendi çıkarını gözetmez, içerlemez, kötülüğün hesabını tutmaz.

6Haksızlık karşısında sevinmez, gerçek karşısında sevinir.

7Sevgi her güçlüğe dayanır, her şeye inanır, her şeyden umutlanır, her duruma katlanır.

8Sevgi asla son bulmaz. Peygamberliklere gelince, sona erecekler. Diller ortadan kalkacak, bilgi de yok olacak.

9Çünkü bilgimiz de, peygamberliğimiz de tam değil, kısıtlıdır.

10Ama Yetkin Olan geldiğinde, kısıtlı olan ortadan kalkacaktır.

11Çocukken çocuk gibi konuşur, çocuk gibi anlar, çocuk gibi düşünürdüm. Olgunluk döneminde çocukluğa özgü davranışları geride bıraktım.

12Çünkü şimdi her şeyi aynada silik bir görüntü gibi görüyoruz; ama o zaman yüz yüze göreceğiz. Şimdi kısıtlı olarak biliyorum; ama Tanrı'nın beni tam olarak bildiği gibi, o zaman ben de tam olarak bileceğim.

13Şimdi kalıcı olan üç şey vardır: İman, umut ve sevgi. İçlerinden en üstünüyse sevgidir.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →