John 21

Turkish KKDEU (Kutsal Kitap ve Deuterokanonik Kitaplar)

← Chapter 20 Jump to:

1Bu olaylardan sonra, Taberiye Denizi kıyısında İsa yeniden öğrencilerine açıkça göründü. Bu görünüşü şöyle oldu:

2Simun Petrus, İkiz adını taşıyan Tomas, Galile'nin Kana Kenti'nden Natanael, Zebedi'nin oğulları ve İsa'nın başka iki öğrencisi bir aradaydılar.

3Simun Petrus ötekilere, “Ben balık tutmaya gidiyorum” dedi. Ötekiler, “Biz de seninle geliyoruz” dediler. Çıkıp bir tekneye bindilerse de, o gece hiçbir şey tutamadılar.

4Şafak sökerken İsa kıyıda durdu. Ama öğrenciler O'nun İsa olduğunu anlamadılar.

5İsa, “Balık tutamadınız mı, çocuklar?” dedi. “Hayır” diye karşılık verdiler.

6İsa, “Ağı teknenin sağ yanına atın, tutacaksınız” dedi. Bunun üzerine ağı attılar. Ancak balıkların bolluğundan onu çekmeye güçleri yetmedi.

7İsa'nın sevdiği öğrenci, Petrus'a, “Bu Rab'dir” dedi. Simun Petrus O'nun Rab olduğunu işitince balıkçı gömleğini giyip –çünkü giysilerini çıkarmıştı– denize atladı.

8Öbür öğrenciler de balık dolu ağı çekerek tekneyle yaklaştılar. Çünkü kıyıdan uzakta değildiler; yaklaşık yüz on metre kadar ötedeydiler.

9Karaya ayak basar basmaz, orada kömür ateşi yandığını gördüler; üstünde balıkla ekmek duruyordu.

10İsa, “Şimdi tuttuğunuz balıklardan birkaçını getirin” dedi.

11Simun Petrus tekneye girdi ve yüz elli üç iri balıkla dolu ağı karaya çekti. Ağzına kadar dolu olmasına karşın ağ yırtılmadı.

12İsa, “Gelin, yemek yiyin” dedi. Öğrencilerden hiçbiri O'na, “Sen kimsin?” diye sormaya cesaret edemedi. Çünkü O'nun Rab olduğunu biliyorlardı.

13İsa yaklaştı, ekmeği alıp onlara verdi. Balığı da verdi.

14Ölüler arasından dirildikten sonra, İsa'nın öğrencilere üçüncü görünüşüydü bu.

15Yemekten sonra İsa Simun Petrus'a sordu: “Ey Yuhanna oğlu Simun, beni bunlardan daha çok seviyor musun?” Petrus, “Evet, ya Rab, seni sevdiğimi biliyorsun” diye yanıtladı. İsa, “Kuzularımı otlat” dedi.

16İsa ikinci kez ona sordu: “Ey Yuhanna oğlu Simun, beni seviyor musun?” Simun Petrus, “Evet, ya Rab, seni sevdiğimi biliyorsun” diye yanıtlayınca, İsa, “Koyunlarıma çobanlık et” dedi.

17İsa Petrus'a üçüncü kez sordu: “Ey Yuhanna oğlu Simun, beni seviyor musun?” İsa'nın üçüncü kez, “Beni seviyor musun?” diye sorması Petrus'u üzdü. “Ya Rab” dedi, “Sen her şeyi bilirsin. Seni sevdiğimi de biliyorsun.” İsa ona, “Koyunlarımı otlat” dedi,

18“Sana doğrusunu söyleyeyim: Gençken kendin giyinip kuşanıp istediğin yere giderdin. Ama yaşlanınca ellerini uzatacaksın. Başkası seni giydirip kuşatacak ve gitmek istemediğin yere yöneltecek.”

19Bunu ne tür ölümle Tanrı'yı yücelteceğini belirtmek için bildirdi. Bu açıklamadan sonra ona, “Ardımdan gel” dedi.

20Petrus geri dönünce, İsa'nın sevdiği öğrencinin ardından gelmekte olduğunu gördü. Akşam yemeğinde O'nun göğsüne yaslanıp, “Ya Rab, seni ele verecek olan kimdir?” diye soran öğrenciydi bu.

21Petrus onu görünce İsa'ya sordu: “Ya Rab, ya bu ne olacak?”

22İsa ona, “Eğer ben gelinceye dek onun kalmasını istiyorsam, bundan sana ne?” dedi, “Sen ardımdan gel.”

23Böylece kardeşler arasında o öğrencinin hiç ölmeyeceğine ilişkin bir söz dolaşmaya başladı. Oysa İsa onun için, “Ölmeyecektir” dememişti; “Eğer ben gelinceye dek onun kalmasını istiyorsam, bundan sana ne?” demişti.

24Bunlara tanıklık eden ve bunları yazan öğrencidir bu. Tanıklığının gerçek olduğunu biliyoruz.

25İsa'nın yapmış olduğu başka pek çok iş vardır. Bunlar ayrı ayrı yazılmış olsaydı, sanırım, yazılan kitaplar dünyaya sığmazdı.

← Chapter 20 Jump to: