Luke 18

Turkish KKDEU (Kutsal Kitap ve Deuterokanonik Kitaplar)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1İsa her zaman dua etmeleri ve hiç vazgeçmemeleri gerektiğini belirten bir simgesel öykü anlattı onlara:

2“Bir kentte Tanrı korkusu bilmeyen, insana saygı göstermeyen bir yargıç vardı.

3Aynı kentte bir de dul kadın vardı. İkide bir yargıca gelir, ‘Davalımdan hakkımı ara’ derdi.

4Yargıç uzun süre aldırış etmedi. Ama sonunda kendi kendine, ‘Her ne kadar Tanrı korkusu bilmeyen, insana saygı göstermeyen biriysem de,

5beni sürekli tedirgin etmemesi için bu dul kadının hakkını arayacağım’ dedi, ‘Yoksa sürekli gelip beni canımdan bezdirecek.’ ”

6Rab, “Adaletsiz yargıcın ne dediğini duydunuz” diye ekledi,

7“Ya Tanrı? Kendisine gece gündüz seslenen seçilmişlerinin hakkını almayacak mı? Sabrı ne zamana dek sürecek?

8Size derim ki, onların hakkını çabucak alacak. Yine de, İnsanoğlu geldiğinde şu dünyada acaba iman bulacak mı?”

9Kendilerinin doğru olduğuna inanıp geriye kalanları hor gören kimilerine de İsa şu simgesel öyküyü anlattı:

10“İki adam dua etmek için tapınağa gitti. Biri Ferisi'ydi, öbürü ise gümrük vergisi topluyordu.

11Ferisi ayağa kalkıp kendi kendine şöyle dua etti: ‘Ey Tanrı, öbür insanlara –kapkaççılara, aldatıcılara, zina işleyenlere, ya da gümrük vergisi toplayan şu adama– benzemediğim için sana teşekkür ederim.

12Haftada iki kez oruç tutarım. Tüm kazancımın yüzde onunu veririm.’

13“Vergi toplayan adam ise uzakta durup gözlerini göğe kaldırmak bile istemedi. Yalnız göğsünü dövüyor, ‘Ey Tanrı, ben günahlıya acı!’ diyordu.

14Size derim ki, ilki değil, ama bu adam evine doğrulukla donatılmış biri olarak döndü. Çünkü kendisini yükselten alçaltılacak, kendisini alçaltansa yükseltilecektir.”

15İsa'nın yanına, dokunsun diye ufacık çocuklar getirdiler. Öğrenciler bunu görünce çocukları getirenleri payladılar.

16İsa onları çağırıp, “Çocukları bırakın, bana gelsinler!” dedi, “Onlara engel olmayın! Çünkü Tanrı'nın Hükümranlığı böylelerinindir.

17Doğrusu size derim ki, Tanrı'nın Hükümranlığı'nı bir çocuk gibi kabul etmeyen, ona hiç giremez.”

18Bir başkan İsa'ya, “İyi Öğretmen, sonsuz yaşamı miras almak için ne yapmalıyım?” diye sordu.

19İsa ona, “Neden bana iyi diyorsun?” dedi, “Tanrı'dan başka kimse iyi değildir.

20Buyrukları bilirsin: “ ‘Zina etmeyeceksin, Adam öldürmeyeceksin, Çalmayacaksın, Yalan yere tanıklık etmeyeceksin, Annene babana saygı göstereceksin.’ ”

21Adam, “Bunların tümünü gençliğimden bu yana tuttum” diye yanıtladı.

22İsa bunu duyunca, “Bir eksiğin var” dedi, “Varını yoğunu sat, yoksullara dağıt. Böylelikle göklerde hazinen olacaktır. Sonra da ardımdan gel!”

23Adam bunu duyunca yüreği hüzünle doldu. Çünkü fazlasıyla zengindi.

24İsa onun tepkisini görünce, “Parası bol kişilerin Tanrı'nın Hükümranlığı'na girmeleri ne denli güçtür!” dedi,

25“Devenin iğne deliğinden geçmesi, zengin birinin Tanrı'nın Hükümranlığı'na girmesinden daha kolaydır.”

26Bunu duyanlar, “Öyleyse kim kurtulabilir?” diye sordular.

27İsa, “İnsanlar için olanaksız olan Tanrı için olanaklıdır” diye yanıtladı.

28Petrus, “İşte biz her şeyi bırakıp ardından geldik” dedi.

29İsa, “Doğrusu size derim ki” dedi, “Tanrı'nın Hükümranlığı için evini, eşini, kardeşlerini, ana-babasını, çocuklarını bırakan hiç kimse yoktur ki,

30şimdiki dönemde bunları kat kat almasın. Gelecek çağda da sonsuz yaşamı alacaktır.”

31İsa on iki öğrenciyi bir yana çekip onlara, “Bakın” dedi, “Yeruşalim'e çıkıyoruz. İnsanoğlu için peygamberlerce yazılmış olanların tümü yerine gelecektir.

32Ulusların eline verilecek, O'nunla alay edecekler, aşağılayacaklar, yüzüne tükürecekler.

33Kamçıladıktan sonra O'nu öldürecekler. Üçüncü gün dirilecek.”

34Ama öğrenciler bu sözlerin tekini bile anlamadılar. Anlamı onlardan gizlendiği için söylenenleri kavrayamadılar.

35İsa Eriha Kenti'ne yaklaşırken, kör bir adam yol kenarında oturmuş dileniyordu.

36Bir kalabalığın yakınından geçtiğini duyunca, “Ne oluyor?” diye sordu.

37“Nasıralı İsa buradan geçiyor” diye yanıtladılar.

38Adam yüksek sesle, “Ey İsa, Davut Oğlu, bana acı!” diye bağırdı.

39Öndekiler onu azarlayarak susmasını söylediler. Ama o sesini daha da yükseltti: “Ey Davut Oğlu, bana acı!”

40İsa duraklayıp adamı kendisine getirmelerini buyurdu, adam yaklaşınca sordu:

41“Sana ne yapmamı istiyorsun?” O da, “Ya Rab, yeniden göreyim!” dedi.

42İsa ona, “Gözlerin açılsın!” dedi, “İmanın seni kurtardı.”

43O anda adam görmeye başladı ve Tanrı'yı yücelterek İsa'nın ardından gitti. Olayı gören tüm halk Tanrı'ya övgüler sundu.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →