Matthew 22

Turkish KKDEU (Kutsal Kitap ve Deuterokanonik Kitaplar)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1İsa halka yine simgesel öykülerle şunu anlattı:

2“Göklerin Hükümranlığı oğlu için düğün şöleni düzenleyen bir krala benzer.

3Kral çağrılıları düğün şölenine toplamak için kölelerini gönderdi. Ama onlar gelmek istemediler.

4Yeniden başka köleler gönderdi: ‘Çağrılılara bildirin’ dedi, ‘Bakın yemeği hazırladım. Sığırlarla özel olarak beslediğim danalar boğazlandı. Her şey bekliyor. Buyurun düğün şölenine!’

5“Ama onlar çağrıyı hiç umursamadan çekip gittiler. Biri tarlasına, öteki alım satımına gitti.

6Geri kalanlar da adamın kölelerini yakalayıp aşağıladılar ve sonra da öldürdüler.

7Kral çok öfkelendi. Askerlerini gönderip ellerini kana bulayan bu insanları yok etti, kentlerini de yaktı.

8“Sonra kölelerine şu buyruğu verdi: ‘Düğün şöleni hazırdır. Ne yazık ki, çağrılanlar lâyık değildi.

9Onun için, siz de yol kavşaklarına gidin, bulduğunuz herkesi düğün şölenine çağırın.’

10Köleler yollara dökülüp iyi kötü kimi buldularsa topladılar. Düğün evi konuklarla doldu.

11“Kral konukları görmeye geldiğinde, düğün elbisesi giymemiş birini gördü.

12Ona, ‘Dostum!’ dedi, ‘Düğün elbisen olmadan buraya nasıl geldin sen?’ Adam söyleyecek söz bulamadı.

13Bunun üzerine kral, hizmetçilere buyurdu: ‘Ellerini ayaklarını bağlayın, onu dışarıya, karanlığa atın. Orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacak.’

14“Çünkü çağrılanlar çok, ama seçilenler azdır.”

15Bunun üzerine Ferisiler çekilip İsa'yı kendi sözüyle tuzağa düşürmek için bir düzen kurdular.

16Kendilerine bağlı öğrencilerle birlikte Herodesçiler'i O'na göndererek, “Ey Öğretmen” dediler, “Senin gerçek olduğunu, Tanrı yolunu da gerçekten öğrettiğini biliyoruz. Hiç kimseden çekindiğin yok. Çünkü kayırıcılık yapan biri değilsin.

17Açıkla bize, düşüncen nedir? Sezar 'a vergi ödemek yasal mı, yoksa değil mi?”

18İsa onların kötü niyetini bildiğinden, “Ey ikiyüzlüler!” dedi, “Neden beni denemeye kalkışıyorsunuz?

19Bana vergi ödediğiniz şu parayı gösterin.” Kendisine bir dinar getirdiler.

20İsa sordu: “Bu gördüğünüz yüz ve yazı kimindir?”

21“Sezar'ın” dediler. Bunun üzerine İsa, “Öyleyse” dedi, “Sezar'ın hakkını Sezar'a, Tanrı'nın hakkını da Tanrı'ya verin.”

22Bunu duyunca şaşakaldılar ve İsa'yı bırakıp gittiler.

23Aynı gün ölülerin dirilişine inanmayan Sadukiler 'den bazıları yaklaşıp İsa'ya bir soru sordular:

24“Ey Öğretmen, Musa demiştir ki, ‘Bir adam çocuğu olmadan ölürse, kardeşi dul kalan kadınla evlenmeli; böylelikle kardeşine soy yetiştirmeli.’

25Tanıdığımız yedi kardeş vardı. Birincisi evlendi ve öldü. Soy yetiştiremediğinden karısını kardeşine bıraktı.

26Aynı biçimde ikincisi, üçüncüsü, yedinciye dek hepsi öldü.

27En sonunda kadın da öldü.

28Şimdi, ölüler dirildiğinde bu kadın yedi erkekten hangisinin karısı olacak? Öyle ya, yedisi de onunla evlendi!”

29İsa şöyle yanıtladı: “Kutsal Yazılar'ı ve Tanrı'nın gücünü bilmediğinizden yanılıyorsunuz.

30Çünkü ölüler dirildiklerinde ne evlenir, ne de evlendirilirler; tam tersine, gökteki melekler gibidir onlar.

31Kaldı ki, ölülerin dirilişine ilişkin Tanrı'nın sizlere belirttiği sözü okumadınız mı?

32“ ‘Ben İbrahim'in, İshak'ın ve Yakup'un Tanrısı'yım.’ Tanrı ölülerin değil, tam tersine, dirilerin Tanrısı'dır.”

33Halk bunları duyunca O'nun öğretişi karşısında şaşırıp kaldı.

34Ferisiler O'nun Sadukiler'i susturduğunu duyunca bir araya geldiler.

35İçlerinden biri –bir yasa yorumcusu – O'nu deneyerek sordu:

36“Ey Öğretmen! Kutsal Yasa'da en önemli buyruk hangisidir?”

37İsa şöyle yanıtladı: “ ‘Tanrın Rab'bi bütün yüreğinle, Bütün canınla ve bütün aklınla seveceksin.’

38“En önemli olan ve başta gelen buyruk budur.

39“İkincisi de bununla eşit değerdedir: “ ‘Komşunu kendin gibi seveceksin.’

40“Tüm Kutsal Yasa ve peygamberlerin öğretişi bu iki buyruğa dayanır.”

41Ferisiler bir arada dururlarken İsa onlara bir soru sordu:

42“ Mesih 'e ilişkin düşünceniz nedir? O kimin oğludur?” Onlar, “Davut'un” dediler.

43İsa şöyle dedi: “Öyleyse, nasıl olur da Ruh'tan esinlenen Davut O'na Rab diye seslenerek şunları söyler?

44“‘Rab Rabbim'e, düşmanlarını Ayaklarının altına basamak yapıncaya dek sağımda otur, dedi.’

45“Eğer Davut O'na Rab diyorsa, O nasıl Davut'un oğlu olabilir?”

46Hiç kimse O'na bir şey diyemedi. O günden sonra biri çıkıp O'na başka bir soru sormaya cesaret edemedi.

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

Önerilen Kitaplar

Tefsir Matthew Tefsirleri → Tefekkür Matthew Tefekkür Rehberi → Bu Kutsal Kitabı Al KKDEU (Kutsal Kitap ve Deuterokanonik Kitaplar) Çalışma Kutsal Kitabı →