John 2

Turkish KMEYA (Old Translation 1941)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ÇÜNCÜ gün Galilenin Kana şehrinde düğün oldu; İsanın anası da orada idi;

2İsa ile şakirtleri de düğüne çağırıldı.

3Ve şarap eksilince, İsanın anası ona dedi: Şarapları yok.

4İsa ona dedi: Kadın, benden sana ne? saatim daha gelmedi.

5Anası hizmetçilere dedi: Size ne derse, onu yapın.

6Yahudilerin tathirat âdeti üzre, orada her biri iki veya üç metriti alır altı taş küp vardı.

7İsa hizmetçilere dedi: Küpleri su ile doldurun. Onları ağızlarına kadar doldurdular.

8Ve hizmetçilere dedi: Şimdi çıkarıp ziyafet reisine götürün; onlar da götürdüler.

9Ziyafet reisi şarap olmuş suyu tattığı zaman, onun nereden olduğunu bilmiyordu (fakat suyu çıkarmış olan hizmetçiler biliyorlardı), ziyafet reisi güveyi çağırıp ona dedi:

10Herkes önce iyi şarabı, ve çok içtikleri zaman, kötüsünü kor; sen iyi şarabı şimdiye kadar sakladın.

11Kendi alâmetlerinin bu başlangıcını İsa Galilenin Kana şehrinde yaptı; ve izzetini gösterdi; şakirtleri de ona iman ettiler.

12Bundan sonra İsa, anası, kardeşleri ve şakirtleri Kefernahuma indiler; ve orada günlerce kalmadılar.

13Yahudilerin Fıshı yakındı; İsa da Yeruşalime çıktı.

14Mabette sığır, koyun ve güvercin satanlar ile sarrafları oturmakta buldu.

15İplerden bir kamçı yapıp hepsini, koyunları da sığırları da, mabetten kovdu, sarrafların paralarını döktü, ve masalarını devirdi;

16ve güvercin satanlara dedi: Bunları buradan kaldırın; Babamın evini bir ticaret evi yapmayın.

17Şakirtleri de: “Senin evinin gayreti beni yiyecek,” diye yazılmış olduğunu hatırladılar.

18İmdi Yahudiler cevap verip ona dediler: Mademki bu şeyleri yapıyorsun, bize ne alâmet gösterirsin?

19İsa cevap verip onlara dedi: Bu mabedi yıkın, üç günde ben onu ayağa kaldırırım.

20İmdi Yahudiler dediler: Bu mabet kırk altı yılda yapıldı; sen onu üç günde mi ayağa kaldıracaksın?

21Halbuki İsa beden mabedi için söyliyordu.

22İmdi ölülerden kıyam ettiği zaman, bunu söylemiş olduğunu şakirtleri hatırladılar, ve kitaba ve İsanın dediği söze iman ettiler.

23Ve Fısıhta, bayram günlerinde Yeruşalimde iken, yapmış olduğu alâmetleri görerek çokları onun ismine iman ettiler.

24Fakat İsa, bütün insanları bildiği için, kendini onlara inanmazdı;

25çünkü insan için kimsenin şehadetine ihtiyacı yoktu; çünkü insanda ne olduğunu o kendisi bilirdi.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

Önerilen Kitaplar

Tefsir John Tefsirleri → Tefekkür John Tefekkür Rehberi → Bu Kutsal Kitabı Al KMEYA (Old Translation ) Çalışma Kutsal Kitabı →