Proverbs 7

Turkish KMEYA (Old Translation 1941)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ĞLUM, sözlerimi tut, Ve emirlerimi yanında sakla.

2Emirlerimi tut ve yaşa; Ve öğrettiğimi gözünün bebeği gibi koru.

3Onları parmaklarına bağla; Onları yüreğinin levhası üzerine yaz.

4Kendini yabancı kadından, Sözlerile yaltaklanan ecnebi kadından kurtarmak için,

5Hikmete: Sen kızkardeşimsin, de; Ve anlayışı akraba diye çağır.

6Çünkü evimin penceresinde, Kafesimden baktım;

7Anlayışı eksik bir genci Bön adamlar arasında gördüm, Gençler arasında farkettim;

8Alaca karanlıkta, günün akşamında, Gece ortasında, karanlıkta,

9O kadının köşesine yakın sokaktan geçiyordu, Ve onun evinin yolunda yürüyordu.

10Ve işte, onu bir kadın karşıladı, Fahişe kılıklı, yüreği kurnazdı.

11(Yaygaracıdır, ve gem almaz; Ayakları evde durmaz;

12Kâh sokaktadır, kâh meydanlardadır, Ve her köşede pusuda bekler.)

13Ve onu tuttu, ve onu öptü, Ve yüzünü pekiştirip ona dedi:

14Selâmet kurbanlarına borçlu idim; Adaklarımı bugün ödedim.

15Bundan dolayı hemen senin yüzünü göreyim diye Seni karşılamağa çıktım, ve seni buldum.

16Yatağıma halılar, Mısır ipliğinden alaca örtüler serdim;

17Yatağıma mür, Öd ağacı ve tarçın serptim.

18Gel, sabaha kadar aşkla mestolalım; Sevgiden zevk alalım.

19Çünkü kocam evde değil; Uzak yola gitti;

20Yanına bir torba gümüş aldı; Ayın on dördünde evine dönecek.

21Söyliye söyliye onu meylettirdi; Dudaklarının yaltaklanması ile onu çekti.

22Boğazlanmağa giden öküz gibi, Sefahet cezasına giden bukağıya vurulmuş adam gibi; Kendi canı için olduğunu bilmiyerek,

23Kuş tuzağa atılır gibi, Ciğerine ok geçinciye kadar, Hemen o kadının ardından gider.

24Ve şimdi, ey oğullar, beni dinleyin, Ve ağzımın sözlerine dikkat edin.

25Yüreğin onun yollarına sapmasın; Onun yollarında dolaşma.

26Çünkü onun yere serdiği yaralılar çoktur; Ve öldürdüklerinin topu büyük bir ordudur.

27Onun evi, ölüler diyarının yollarıdır; Ölümün hücrelerine iner.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →