John 21

Turkish (TTT) (Türkçe Tercüme)

← Chapter 20 Jump to:

1Bundan sonra, İsa Taberiye Gölüʼnün yanında öğrencilerine tekrar göründü. Bu da şöyle oldu:

2Simun Petrus, İkiz diye bilinen Tomas, Celile bölgesindeki Kana köyünden olan Natanel, Zebediʼnin oğulları ve İsaʼnın öğrencilerinden iki kişi daha bir aradaydı.

3Simun Petrus onlara şöyle dedi: “Ben balık tutmaya gidiyorum.” Onlar da, ona “Biz de seninle geliyoruz” dediler. Dışarı çıkıp tekneye bindiler. Ama o gece hiçbir şey tutmadılar.

4Güneş doğmak üzereyken İsa kıyıda durdu. Fakat öğrenciler Oʼnun İsa olduğunu anlamadılar.

5İsa onlara, “Çocuklar, balığınız yok mu?” diye sordu. Onlar, “Yok” diye cevap verdiler.

6İsa onlara şöyle dedi: “Ağı teknenin sağ tarafına atın, o zaman balık tutarsınız.” Onlar da ağı attılar ve o kadar çok balık tuttular ki, ağı teknenin içine çekmeye güçleri yetmedi.

7Bunun üzerine İsaʼnın sevdiği öğrenci Petrusʼa, “Bu Rabʼdir!” dedi. Simun Petrus Oʼnun Rab olduğunu duyunca, iş elbisesine çekidüzen verdi, çünkü başka bir şey giymemişti. Sonra göle atladı.

8Öbür öğrenciler balık dolu ağı çekerek tekneyle geldiler. Karadan ancak yüz metre kadar uzaktaydılar.

9Karaya çıkınca kömürden bir ateş gördüler. Ateşin üstünde balık pişiyordu. Bir de ekmek vardı.

10İsa onlara şöyle dedi: “Az önce tuttuğunuz balıklardan getirin.”

11Simun Petrus da tekneye binip ağı karaya çekti. Ağ yüz elli üç büyük balıkla doluydu. O kadar çok balık olduğu halde ağ yırtılmadı.

12İsa onlara, “Gelin, yemek yiyin!” dedi. Öğrencilerinden hiçbiri Oʼna, “Sen kimsin?” diye sormaya cesaret edemedi. Çünkü Oʼnun Rab olduğunu anladılar.

13İsa da gidip ekmeği aldı ve onlara verdi. Aynı şekilde balıkları da verdi.

14Bu, İsaʼnın ölümden dirildikten sonra öğrencilerine üçüncü görünüşüydü.

15Yemekten sonra İsa Simun Petrusʼa şunu sordu: “Yuhanna oğlu Simun, beni bunlardan daha çok seviyor musun?” Petrus Oʼna şöyle dedi: “Evet, Rab, seni sevdiğimi biliyorsun.” İsa ona, “Kuzularımı otlat!” dedi.

16İsa ona ikinci defa sordu: “Yuhanna oğlu Simun, beni seviyor musun?” Petrus ona şöyle dedi: “Evet, Rab, seni sevdiğimi biliyorsun.” İsa ona, “Koyunlarımı güt!” dedi.

17İsa ona üçüncü defa sordu: “Yuhanna oğlu Simun, beni seviyor musun?” Petrus İsaʼnın ona üçüncü defa, “Sen beni seviyor musun?” diye sorduğuna üzüldü ve şöyle dedi: “Rab, her şeyi biliyorsun. Seni sevdiğimi de biliyorsun.” İsa ona, “Koyunlarımı otlat!” dedi.

18“Sana doğrusunu söylüyorum, sen gençken, kendi kuşağını kendin bağlardın ve istediğin yere giderdin. Ama yaşlanınca ellerini uzatacaksın, başkası seni bağlayacak ve istemediğin yere götürecek.”

19Bunu söylemekle Petrusʼun ne çeşit ölümle Allahʼı yücelteceğine işaret ediyordu. Sonra, “Benim peşimden gel!” dedi.

20Petrus arkasına dönüp İsaʼnın sevdiği öğrencinin peşlerinden geldiğini gördü. Bu öğrenci, akşam yemeğinde İsaʼnın göğsüne yaslanan ve “Efendimiz, sana ihanet edecek olan kimdir?” diye soran öğrenciydi.

21Petrus onu görünce İsaʼya, “Rab, ya ona ne olacak?” diye sordu.

22İsa ona şöyle dedi: “Ben gelinceye dek onun hayatta kalmasını isteyecek olsam, bundan sana ne? Sen peşimden gel!”

23İşte, bu yüzden imanlı kardeşlerin arasında, “O öğrenci hiç ölmeyecek” diye bir söylenti çıktı. Ama İsa onun ölmeyeceğini söylemedi. Sadece, “Ben gelinceye dek onun hayatta kalmasını isteyecek olsam, bundan sana ne?” dedi.

24Bu olaylara şahitlik eden ve bunları yazan öğrenci budur. Onun şahitliğinin doğru olduğunu biliyoruz.

25İsaʼnın yaptığı daha birçok şey var. Bunlar tek tek yazılsaydı, sanırım yazılan kitaplar dünyaya sığmazdı.

← Chapter 20 Jump to: