Hebrews 6

Tatar 2001 Bible - Инҗил

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Шунъа куьраь, Маьсих таьгълиматынынъ инъ башлангыч оьлешен калдырып, камилраьгенаь куьчик. УЬлемгаь китеруьче эшлаьрдаьн таьуьбаь итуьгаь, Аллахъыга инануга, шулай ук суга чумдырылу йолалары, кулларны кую, уьлгаьннаьрненъ терелуье ваь маьнъгелек хоькем турындагы таьгълиматка янаь нигез сала башламыйк инде.

3Аллахъы УЬзе роьхсаьт итсаь, без алга таба китик.

4Инде бер маьртаьбаь Аллахъы хаьбаьрен хак дип таныган, куьк буьлаьгененъ таьмен татыган, Изге Рухта катнашкан,

5Аллахъынынъ яхшы суьзен ваь килаьчаьк доьнья коьчлаьрененъ таьэсирен татыган,

6аь аннары доьрес юлдан читкаь тайпылган кешелаьрне янъадан таьуьбаьгаь китерергаь моьмкин туьгел, чоьнки Аллахъы Улын алар уьзлаьре янъадан хачка кадаклыйлар, Аны боьтен халык алдында маьсхаьраьлилаьр.

7Янъгыр мул итеп сугарган жъир, дымны уьзенаь сенъдереп, жъир кем оьчен эшкаьртелсаь, шул кешегаь файдалы унъыш бирсаь, Аллахъынынъ фатихасын ала.

8Лаькин аьгаьр бу жъирдаь шайтан таягы ваь чаьнечкеле куаклар уьсаь торган булса, анынъ бернинди даь файдасы юк. Аны каргыш коьтаь, ахыр килеп, ул жъирне яндырырлар.

9Лаькин, соьеклелаьрем минем, шулай дип аьйтсаьк таь, сезненъ хаьлегез аьйбаьтраьк ваь ул сезне коткарылуга илтаь дип ышанабыз.

10Аллахъы гаделсез туьгел. Ул сезненъ хезмаьтлаьрегезне даь, иман-дашларыгызга ярдаьм кылганыгыз ваь ярдаьм кылуны даьвам итуьегез аша Анъа булган маьхаьббаьтегезне куьрсаьткаьнегезне даь онытмаячак.

11Без сезненъ хъаьрберегезненъ ахырга кадаьр, оьметегезненъ ту-лысынча тормышка ашуына кадаьр, тырышлык куюын телибез.

12Ялкау булмагыз, баьлки, иманлы ваь туьземле булулары белаьн уьзлаьренаь ваьгъдаь ителгаьнне алучы кешелаьр уьрнаьгенаь иярегез.

13Ибрахъимга ваьгъдаьсен биргаьндаь Аллахъы, ант итаьрлек югарырак хъичкем булмаганлыктан, УЬз-УЬзе белаьн ант итте.

14Ул: «Мин синъа фатиха оьстенаь фатиха бираьм. Мин синенъ токымынъны ишаьйткаьннаьн-ишаьйтаьчаькмен», — диде.

15ХЪаьм Ибрахъим, сабырлык белаьн коьткаьннаьн сонъ, ваьгъдаь ителгаьнне алды.

16Кешелаьр уьзлаьреннаьн югарырак зат белаьн ант итаьлаьр, ул ант аьйтелгаьнне раслый ваь хъаьртоьрле баьхаьслаьргаь чик куя.

17Шунъа куьраь Аллахъы УЬз максатынынъ уьзгаьрешсез булуын Аллахъы ваьгъдаь иткаьнне алачак кешелаьр анъласын оьчен, аны ант биреп раслады.

18Ике уьзгаьрешсез наьрсаь — ваьгъдаь хъаьм ант турында Аллахъы хъич таь ялганлый алмый. Алар безне, Аллахъыга сыенганнарны, алдыбызда торган оьметкаь нык тотынырга даьртлаьндераь.

19Бу оьмет безненъ жъаныбызнынъ ышанычлы ваь ныклы якоре сыман. Ул паьрдаь артындагы Инъ изге урынга кераь.

20Гайсаь анда, безненъ хакка, бездаьн алдарак керде. Маьлик-Садыйк ничек баш рухани булса, Гайсаь даь маьнъгегаь Баш Рухани булды.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →