Romans 11

Tatar 2001 Bible - Инҗил

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Шулай итеп, сездаьн сорыйм: аьллаь Аллахъы УЬз халкын кире кактымы? ХЪич таь алай туьгел! Мин уьзем Ибрахъим наьселеннаьн, Биньямин кабилаьсеннаьн булган исраилле-мен.

2Аллахъы УЬз халкын кире какмады, чоьнки Ул аны алдан ук сайлап алды. АЬллаь сез Изге язмада Ильяс хакында наьрсаь аьйтелгаьнне белмисезме? Исраил халкы турында Аллахъыга зарланып, ул менаь наьрсаь дигаьн:

3«Йа Раббым! Синенъ паьйгамбаьрлаьренъне уьтерделаьр, корбан китеруь урыннарынъны жъимерделаьр; бер мин генаь калдым, минем жъанымны да эзлилаьр».

4Анъа Аллахъынынъ жъавабы нинди булды сонъ? «Ялган илахъ Багал каршында тезлаьнеп, анъа табынмаган жъиде менъ кешене Мин УЬзем оьчен саклап калдым».

5Хаьзерге вакытта да Аллахъы УЬзененъ маьрхаьмаьте буенча сайлап алган кешелаьр бар, аьмма алар куьп туьгел.

6АЬмма Аллахъынынъ сайлавы УЬзененъ маьрхаьмаьте буенча икаьн, димаьк, кешелаьрненъ хаьерле эшлаьренаь карап туьгел; югыйсаь маьрхаьмаьт чын маьрхаьмаьт булмас иде.

7Алайса наьрсаь сонъ? Исраил эзлаьгаьненаь ирешмаьде, аь сайланганнар аны алдылар, башкалар исаь тунъ куьнъеллегаь аьйлаьнделаьр.

8Изге язмада язылганча: «Буьгенге коьнгаь кадаьр Аллахъы аларны сизмаьуьчаьн итте, аларга куьрми торган куьзлаьр хъаьм ишетми торган колаклар бирде». \ Давыт та аьйтаь: «УЬзлаьрененъ аш табыны алар оьчен тозак хъаьм ятьмаь, абындыручы наьрсаь хъаьм жъаьза булсын.

10Аларнынъ куьзлаьре куьрмаьс оьчен томалансын, аркалары гомер буе боькраьйгаьн хаьлдаь калсын».

11Шулай булгач, сорыйм: аьллаь исраиллелаьр, абынганда, боьтенлаьй егылдылармы? хъич юк! Аларнынъ абынулары аркасында башка халыкларга котылу килде хъаьм бу исраиллелаьрдаь коьнчелек уятты.

12АЬгаьр аларнынъ абынулары доьньяга, унъышсызлыклары башка халыкларга мул фатихалар бирсаь, исраиллелаьрненъ Алла-хъыны тулысынча итагать итуье шулкадаьр куьбраьк фатиха китерер!

13Сезгаь — яхъуьд булмаганнарга аьйтаьм: яхъуьд бушаганнарнынъ раьсуьле буларак, уьз хезмаьтемне ихтирам итаьм.

14УЬз халкымнан булганнарда, шул раьвешчаь коьнчелек уятып, аларнынъ кайберлаь- рен коткара алуыма оьметлаьнаьм.

15АЬгаьр аларнынъ кире кагылуы доьньяны Аллахъы белаьн дуслаштыра икаьн, Анынъ тарафыннан кабул ителуьлаьре наьрсаь булыр сонъ? Бу — уьлелаьр оьчен тереклек булыр!

16АЬгаьр Аллахъыга буьлаьк ителгаьн беренче икмаьк изге икаьн, шул камырдан пешерелгаьн башка икмаьклаьр даь изге; аьгаьр тамыр изге икаьн, ботаклар да изге була.

17АЬгаьр заьйтуьн агачынынъ кайбер ботаклары сындырылып, калган заьйтуьн ботаклары арасына син - кыргый заьйтуьн агачынынъ ботагы — ялганып, заьйтуьн агачынынъ юан тамырыннан шулай ук туенасынъ икаьн,

18сындырылган ботаклар алдында таькаьбберлаьнмаь. Таькаьбберлаьнсаьнъ, хаьтеренъаь тоьшер: син тамырны туьгел, баьлки сине тамыр тотып тора.

19Син исаь болай аьйтерсенъ: «Алар урынына мине ялгау оьчен ботакларны сындырдылар».

20Доьрес. Алар иман итмаьгаьнгаь сындырылдылар, аь син иман итуьенъ белаьн урынынъда торасынъ; борынынъны куьтаьрмаь, киресенчаь, сак бул!

21Чоьнки, Аллахъы табигый ботакларны кызганмаган икаьн, сине даь кызганмас.

22Шунынъ оьчен, куьр: Аллахъы игелекле даь, кырыс та. Ул юлдан язганнарга карата кырыс, аь инде Анынъ игелегенаь оьмет багласанъ, синъа игелек була, югыйсаь син даь кисеп ташланырсынъ.

23АЬмма юлдан язганнар да, имансыз булып калмасалар, кире ялганырлар, чоьнки Аллахъы аларны янъадан ялгый ала.

24АЬгаьр син, кыргый заьйтуьн агачыннан киселеп, табигатькаь каршы, бакчада уьскаьн заьйтуьн агачына ялгангансынъ икаьн, сындырылган табигый ботаклар янъадан уьз агачына биграьк таь тиз ялганачаклар!

25Имандашларым, сез уьзегезне акыллыга санамасын оьчен, бу серненъ сездаьн яшерен булып калуын телаьмим: башка халыкларнынъ кираьк кадаьр тулы саны Аллахъы Патшалыгына кергаьнгаь кадаьр Исраил оьлешчаь тискаьрелегендаь даьвам итаьчаьк.

26хъаьм боьтен Исраил шул раьвешчаь котылачак, Изге язмада язылганча: «Сионнан Коткаручы килаьчаьк хъаьм имансызлыкны Ягъкуб токымыннан алып ташлаячак.

27Мин аларнынъ гоьнахъларын алып ташлаганда, алар белаьн килешуьем менаь шул булыр».

28Яхшы хаьбаьргаь килгаьндаь, исраиллелаьр Аллахъыга сезненъ хаккадошманнар; аь Аллахъынынъ сайлавына килгаьндаь, алар ата-бабала-ры хакына Аллахъынынъ соьеклелаьре булып калалар.

29Чоьнки Алла-хъынынъ буьлаьклаьре хъаьм чакыруы кире алынмас.

30Кайчандыр сез Аллахъыга итагатьсез булдыгыз, аь хаьзер аларнынъ итагатьсезлеге наьтижъаьсендаь шаьфкать алдыгыз.

31Шулай ук, сезгаь куьрсаьтелгаьн шаьфкать оьчен, хаьзер исраиллелаьр Аллахъыга итагатьсез булдылар. Бу хаьзер аларга да шаьфкать куьрсаьтелсен оьчен эшлаьнде.

32Аллахъы, барысына да шаьфкать куьрсаьтуь оьчен, бар кешелаьрне итагатьсезлек тоткыны итте.

33АЬй, Аллахъынынъ байлыгы ничек зур! Анынъ зираьклеге хъаьм белеме ничек тираьн! Анынъ хоькемнаьре акыл ирешмаьслек, Анынъ юллары эзлаьп тапмаслык! Раббынынъ уй-фикерлаьренаь кем тоьшенде? Яки Анъа кем кинъаьш бираь ала? Яки, Аллахъы кире кайтарырдай, кем Анъа наьрсаь даь булса биргаьн? ХЪаьммаьсе Аннан, Анынъ аша хъаьм Анынъ оьчен бит. Анъа маьнъгегаь дан! Амин.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →