2 Corinthians 4

Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Бойлеликнен, Алланынъ мераметинен бойле хызметте булунып, рухтан тюшмеймиз.

2Амма адамларнынъ гизли ве айып ишлерини ред этип, шимди айнеджиликнен арекет этмеймиз, Алланынъ Сёзюни бозмаймыз. Биз акъикъатны ачыкъ-айдын этемиз ве Алланынъ огюнде эр бир адамнынъ виджданына бизге къыймет кесмеге ёл беремиз.

3Эгер Къуванчлы Хаберимиз анълашылмаса, о, тек олюмге кетеяткъанлар ичюн анълашылмаз,

4чюнки имансызларнынъ акъылларындан Хаберни анъламагъа къабилиетини бу дюньянынъ алласы хырсызлады, ве олар Месихнинъ шурети акъкъында Къуванчлы Хабернинъ ярыгъыны корип оламайлар. Месих исе — Алланынъ къыяфетидир,

5ве биз озюмиз акъкъында дегиль, Иса Месих Рабби олгъаны акъкъында хабер этемиз, озюмиз исе Иса ичюн сизинъ къулларынъыз оламыз.

6Къаранлыкътан ярыкъ янсын деп, буюргъан Алла бизим юреклеримизни де ярыкълатты, бизге Иса Месихнинъ юзюнде янып тургъан Озюнинъ шуретини бильдирип косьтерди.

7Бу къыйметли ярыкъны биз озь къуветсиз беденлеримизде, балчыкъ савутларда киби, алып юремиз, чюнки аджайип къудретимиз бизден дегиль, лякин Алладан келе.

8Эр тарафтан бизге белялар келе, амма олар бизни ерге басмады. Ёлумызны шашыргъан киби олдыкъ, амма умют джоймадыкъ.

9Бизни къувалайлар, амма Алла бизни къалдырмай. Адамлар бизни ерге йыкътыра, амма биз ольмеймиз.

10Иса беденлеримизде яшасын деп, биз эр вакъыт Исаны олюмге алып кетирген азапларны озь беденлеримизде чекемиз,

11бизим оледжек беденимизде Исанынъ омюри ачылсын деп, биз эр вакъыт Иса ичюн озюмизни тири алда олюмге беремиз,

12ве бойлеликнен, бизде олюм, сизде исе омюр арекет эте.

13«Мен инандым, шунынъ ичюн лаф этмеге башладым», — деп язылгъаны киби, биз айны шу иманнынъ рухуны алдыкъ ве инандыкъ, шунынъ ичюн де лаф этмеге башладыкъ.

14Билемиз ки, Рабби Исаны тирильткен Алла бизни де Исанен берабер тирильтеджек ве сизлернен берабер Озь янына къояджакъ.

15Буларнынъ эписи — сизлер ичюндир, Алланынъ эйилиги даа чокъ адамларгъа кечсин ве Онынъ шурети ичюн айтылгъан шукюрлер даа артсын.

16Шунынъ ичюн биз рухтан тюшмеймиз. Корюнген беденимиз къартайса да, ички рухумыз кунь-куньден къуветлене.

17Кечиджи ве уфакъ азапларымыз бизге бутюн боллукънен эбедий ве буюк шурет кетиреджек.

18Биз козьге корюнген шейлерге дегиль, козьге корюнмеген шейлерге тикленип бакъамыз, чюнки корюнген шей кечиджи, корюнмеген исе эбедийдир.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →