Exodus 32

Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1Халкъ Мусанынъ дагъдан чокъ вакъыттан берли тюшмегенини корип, Харуннынъ янына кельдилер ве онъа: — Къана, бизге огюмизден кетеджек алланы яп. Бу адамнен, бизни Мысыр топрагъындан чыкъаргъан Мусанен не олгъаныны биз бильмеймиз, — дедилер.

2О заман Харун оларгъа: — Апайларынъызнынъ, огъулларынъызнынъ, къызларынъызнынъ къулакъларындан алтын купелерни чыкъарып, манъа кетиринъиз, — деп джевап берди.

3Бутюн халкъ къулакъларындаки алтын купелерни чыкъарып, Харунгъа кетирди.

4Харун оларнынъ къолларындан кетирген алтынларыны алып иритти ве ондан бузав япты. Шу вакъыт олар: — Исраиллилер, мына бизни Мысыр топрагъындан чыкъаргъан алламыз! — дедилер.

5Буны корьген Харун бузавнынъ огюне къурбан ерини къурды ве: — Ярын РАББИге байрам оладжакъ! — деп илян этти.

6Айланыр куню олар саба танъда турдылар ве бутюнлей якъылгъан къурбанларны чалдылар, аманлыкъ къурбанларыны да кетирдилер. Сонъ халкъ ашап-ичмеге отурды, сонъундан да шенъленип ороспуланмагъа башлады.

7РАББИ Мусагъа: — Мындан тюшмеге ашыкъ! — деди. — Мысыр топрагъындан чыкъаргъан халкъынъ ороспуланды!

8Мен оларгъа васиет эткен ёлдан не къадар тез урулдылар! Озьлерине алтын иритип, бузавны ясадылар, онъа табынып, къурбан чалдылар ве: «Исраиллилер, мына бизни Мысыр топрагъындан чыкъаргъан алламыз!» — дедилер.

9— Мен бу халкъны корем, — деди РАББИ Мусагъа. — О инат бир халкътыр.

10Шимди Мени къалдыр. Оларгъа къаршы олгъан ачувым къозгъасын, ве Мен оларны къырып ёкъ этейим, сенден исе улу халкъны асыл этейим.

11Лякин Муса РАББИге, озюнинъ Алласына ялварып башлады: — Я РАББИм, Мысыр топрагъындан улу кучюнънен ве къудретинънен Сен алып чыкъаргъан халкъынъа ачувланма!

12Ачувлансанъ, мысырлылар: «О оларны ёкъ этмек ичюн, дагъларда ольдюрип, ер юзюнден силип ташламакъ ичюн алып чыкъты», — дейджеклер. Исраиллилерге ачувланма ве халкъынънынъ башына беля тюшюрме.

13Къулларынъ Ибраимни, Исхакъны ве Исраильни акъылынъа кетир. Сен оларгъа: «Эвлятларынъызны коктеки йылдызлар дайын чокъ сайылы этерим. Мен санъа айткъан топракъны эвлятларынъызгъа берерим, ве о топракъ эбедиен оларнынъ олур», — деп Озюнънен емин эткен эдинъ.

14Сонъ РАББИ халкънынъ башына япаджакъ беляны тюшюрмеди.

15Муса айланып, дагъдан тюшип башлады. Онынъ къолунда эки Шаатлыкъ ташы бар эди. Оларнынъ эки, онъ ве терс тарафында оюлгъан язылар бар эди.

16Ташлар — Алланынъ иши, оларнынъ язылары — Алла ойгъан язылар эди.

17Ехошуа, шамата котерген халкънынъ сесини эшитип, Мусагъа: — Ордуда дженк шаматасы эшитиле, — деди.

18Муса: — Бу енъген адамларнынъ сеслери дегиль, енъильгенлернинъ фигъаны да дегиль. Мен йырлагъан адамларнынъ сеслерини эшитем, — деди.

19Ордугъа якъынджа келип, бузавнен оюнларны корьген сонъ, Мусанынъ ачувы зияде къайнады: о, ташларны атып, байыр тюбюнде парлады.

20Олар ясагъан бузавны алып, атеш ичинде иритти. Сонъ тоз киби тюйди ве сувгъа сепип, о сувны исраиллилерге ичиртти.

21Харунгъа исе Муса: — Бу халкъ санъа не этти де, сен оларны бу буюк гунагъа батырдынъ? — деди.

22Лякин Харун Мусагъа: — Эфендим, манъа ачувланма. Бу халкъ яманлыкъкъа азыр олгъаныны сен озюнъ билесинъ, — деп джевап къйатарды.

23— Олар манъа: «Бизге огюмизден кетеджек алланы яп, чюнки бу адамнен, бизни Мысыр топрагъындан чыкъаргъан Мусанен не олгъаныны биз бильмеймиз», — дедилер.

24Сонъ мен оларгъа: «Кимде алтын бар, оны чыкъарсын», — дедим. Олар алтынларны чыкъарып, манъа бердилер, мен оны атешке ташладым, ве мына бу бузав чыкъты.

25Муса халкъ баштан чыкъкъаныны ве душманларынынъ козю огюнде масхара олгъаныны корьди. Бу, Харуннынъ къабааты эди.

26Сонъ Муса ордунынъ къапусы огюнде турып: — Ким РАББИнинъки — яныма келинъиз! — деди. Онынъ чевре-четине бутюн Левий къабилеси топландылар. Муса оларгъа:

27— РАББИ, Исраильнинъ Алласы бойле деп айта: «Къылычларынъызны алып, орду бою бир башындан экинджи башынадже кечип, агъаларынъызны, достларынъызны, якъынларынъызны ольдюринъиз», — деди.

28Левий къабилесининъ акъайлары Муса айткъаны киби яптылар. О куню халкътан учь бинъге якъын адам ольдюрильди.

29Муса оларгъа: — Бугунь, эр биринъиз огъулларынъызны ве агъаларынъызны ольдюрип, озьлеринъизни РАББИге ибадет этмек ичюн айырып элялладынъыз. О, бугунь сизге багъышлав эндирди, — деди.

30Айланыр куню Муса халкъкъа: — Сиз буюктен-буюк гуна къазандынъыз. Шимди мен РАББИге котерилейим, бельки Онынъ огюнде сизинъ гуналарынъыз ичюн багъышлав сорап олурым, — деди.

31Муса РАББИге къайтып кельди ве: — Я РАББИм, бу халкъ озюне алтындан алла япып, буюк гуна къазанды.

32Ялварам, оларнынъ бу гуналарыны багъышла. Багъышламасанъ, адымны Сенинъ Китабынъдан силип ташла, — деди.

33— Мен Китабымдан огюмде гуна къазангъан адамнынъ адыны силип ташларым, — деди РАББИ Мусагъа.

34— Шимди тюшип, бу халкъны Мен санъа айткъан ерге алып кет. Сенинъ огюнъден Мелегим кетеджек. Вакъты-саати кельгенде, Мен исраиллилерни гуналары ичюн джезаларым.

35Харунгъа яптыргъан алтын бузавы ичюн РАББИ халкъны вебанен джезалады.

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

Recommended Reading

Commentary Exodus Commentaries → Devotional Exodus Devotional Guide → Get This Bible Tatar Crimean Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап) Study Bible →