John 14

Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1— Юреклеринъиз сыкъылмасын. Аллагъа иман этесиз, Манъа да иман этинъиз!

2Бабамнынъ эвинде ода чокъ. Ойле олмаса эди, Мен сизге ер азырламагъа кетем, дер эдимми?

3Мына, Мен барып сизге ер азырлайджагъым да, кене келип, сизни яныма алып кетеджегим. Сонъ Мен олгъан ерде сиз де оладжакъсынъыз.

4Сиз Мен бараджакъ ёлны билесиз.

5— Рабби! — деди Онъа Тома. — Къаерге кетеяткъанынъны биз бильмеймиз. Ёлуны да насыл билейик?

6Иса онъа деди: — Мен — ёл, акъикъат ве аят олам. Бабагъа келеджек эр ким тек Меним вастамнен келе.

7Эгер Мени бильген олсанъыз, Бабамны да биледжексиз. Шимди Оны билесиз ве Оны корьдинъиз.

8Филип Онъа деди: — Рабби, бизге Бабаны косьтер, бу биз ичюн етерли!

9— Филип, — деди Онъа Иса. — Мен о къадар вакъыттан берли сизнен берабер олдым, ве Мени бильмейсинъми? Мени корьген адам Бабамны да корьди. Сен насыл этип, «Бизге Бабаны косьтер», дейсинъ?

10Мен Бабада, Баба исе Менде олгъанына инанмайсынъмы? Мен сизге айткъан сёзлерни Озюмден айтмайым, Менде олгъан Баба шу ишлерни беджере.

11Мен Бабада ве Бабам Менде олгъанына, Манъа инанынъыз. Эгер бунъа инанмасанъыз, ич олмадым япкъан ишлерим ичюн Манъа инанынъыз.

12Сизге керчектен догърусыны айтам: Манъа иман эткен адам Мен япкъан ишлеримни озю япаджакъ ве атта бундан буюк ишлер де япаджакъ, чюнки Мен Бабанынъ янына кетеятам.

13Меним Адымдан бир шей сорасанъыз, оны беджереджегим, ве Баба Огълунда шерефленеджек.

14Меним Адымдан не сорасанъыз, Мен беджереджегим.

15Эгер Мени севсенъиз, эмирлеримни тутаджакъсынъыз.

16Мен Бабадан сорайджагъым, ве О, эбедий сизнен къаладжакъ башкъа Къорчалайыджыны береджек.

17О — Акъикъат Рухудыр. Дюнья Оны къабул этип оламаз, чюнки Оны корьмей ве бильмей. Сиз исе Оны билесиз, чюнки О, сизнен булуна ве ичинъизде къаладжакъ.

18Сизни оксюз къалдырмам, янынъызгъа къайтып келеджем.

19Бираздан сонъ дюнья Мени корьмейджек. Амма сиз Мени кореджексиз. Мен яшамакътам, сиз де яшайджакъсыз.

20Шу куню биледжексиз ки, Мен Бабамда, сиз Менде ве Мен сизде олам.

21Меним эмирлеримни тутып беджерген адам Мени севе. Мени севген адамны Бабам да севеджек. Мен де оны севеджем ве онъа Озюмни косьтереджем, — деди Иса.

22Сонъ Иуда (Искариот дегиль): — Рабби, Сен не ичюн Озюнъни дюньягъа дегиль, лякин бизге косьтермеге истейсинъ? — деди.

23Иса онъа шойле джевап берди: — Мени севген адам сёзюмни тутаджакъ, ве Бабам оны севеджек. Биз онъа келип, онен яшайджакъмыз.

24Мени севмеген адам сёзлеримни тутмайджакъ. Сиз эшиткен сёз Меним дегиль, Мени ёллагъан Бабанынъ сёзюдир.

25Буны Мен даа сизнен олгъанымда айттым.

26Къорчалайыджы исе, Меним Адымдан Баба ёллайджакъ Мукъаддес Рух, сизге эр шейни огретеджек ве Меним сизге айткъан эписи сёзлеримни акъылынъызгъа кетиреджек.

27Мен сизге барышыкъ къалдырам, Озь барышыгъымны сизге берем. Дюнья бергени киби Мен бермейим. Юреклеринъиз сыкъылмасын, къоркъманъыз.

28Сизге айткъанымны: «Мен сизден кетеятам ве кене къайтаджам», — эшиттинъиз. Эгер Мени севген олсанъыз, «Бабамнынъ янына кетеятам», — дегениме къуваныр эдинъиз, чюнки Бабам Менден буюктир.

29Бу шейлер ерине кельгенинен иман этинъиз деп, олар даа олмаздан эвель, Мен шуны сизге айттым.

30Сизнен лаф этмек ичюн чокъ вакътым къалмады. Бу дюньянынъ башлыгъы келеята. Онынъ пайы Менде ёкъ.

31Лякин дюнья бильсин ки, Мен Бабаны севем ве Бабанынъ Манъа буюргъаныны беджерем. Энди турунъыз, бу ерден кетейик.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →