Malachi 1

Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

Jump to: Chapter 2 →

1Пейгъамберлик. РАББИ Малакийнен Исраильге бойле хабер берди:

2— Мен сизни севем, — дей РАББИ. — Сиз исе: «Бизни насыл севесинъ?» — деп сорарсынъыз. Исав Якъупнынъ агъасы дегиль эдими? — дей РАББИ. — Мен Якъупны севдим.

3Исавны исе кореджек козюм олмады. Онынъ дагъларыны парчалап ташладым, яшагъан ерини сахранынъ шакъалларына бердим.

4Эдомлылар: «Душманлар шеэрлеримизни бозды, амма биз йыкътырмаларны гъайрыдан къураджакъмыз», — дейлер. Ордуларнынъ РАББИси исе бойле дей: — Олар къурарлар, Мен исе йыкъаджагъым. Оларнынъ топрагъыны «яман виляет» деп адландыраджакълар, халкъына «эр вакъыт РАББИнинъ къаргъышы астында яшагъан халкъ» дейджеклер.

5Козьлеринъиз буны кореджек де: «РАББИнинъ буюклиги Исраильнинъ сынъырларындан узакъ даркъайджакъ», — дейджексинъиз.

6— Огъул озь бабасына, къул озь эфендисине сайгъы косьтере. Мен — сизинъ Бабанъыз, лякин не ичюн сиз Манъа сайгъы косьтермейсинъиз? Мен — Раббим, лякин не ичюн сиз Менден къоркъмайсынъыз? — дей Ордуларнынъ РАББИси сизге, Онынъ Адына урьметсизлик косьтерген руханийлерге. — Сиз: «Адынъа насыл этип урьметсизлик косьтеремиз?» — деп сорайсынъыз.

7Сиз къурбан ериме арам къурбанларны ве бахшышларны кетиресинъиз де, «Насыл этип Санъа урьметсизлик косьтеремиз?» — деп сорайсынъыз. «РАББИге кетирильген къурбанлар урьметке ляйыкъ дегильдир», — дегенинъизнен, Манъа урьметсизлик косьтересинъиз.

8Кёр айванны къурбан чалгъанынъыз ярамай дегильми? Топал я да хаста айванны къурбан чалгъанынъыз ярамай дегильми? Буны акиминъизнинъ огюне алып кетиринъиз. О, сизден мемнюн олурмы, сизни яхшы къаршылармы? — дей Ордуларнынъ РАББИси.

9— Шимди Аллагъа ялварынъыз, О, сизге мерамет этсин. Лякин сиз бойле япып да, О сизни мераметнен къаршылармы? — дей Ордуларнынъ РАББИси.

10— Къурбан якъылгъан еримде атеш бошуна янмасын деп, сизинъ биринъиз Сарай къапуларыны къапатаджагъынъыз яхшы олур эди. Мен сизден разы дегилим, — дей Ордуларнынъ РАББИси. — Сиз кетирген бахшышларынъызны да Мен истемейим.

11Кунь догъгъан тарафындан кунь баткъан тарафынадже Меним Адым халкълар арасында буюк оладжакъ! Эр ерде Меним Адыма къокъулы отларны якъаджакълар, элял бахшышларны кетиреджеклер. Халкълар арасында Меним Адым азиз оладжакъ! — дей Ордуларнынъ РАББИси.

12— «Раббиге кетирильген къурбанлар бир шей дегиль, бахшышлардан кельген файда да олмайджакътыр», — деп, сиз РАББИнинъ Адыны яманлайсынъыз.

13Сиз даа: «Не де агъырлыкъ бу! Бездик бу иштен!» — деп, ондан бет чевиресинъиз, — дей Ордуларнынъ РАББИси. — Сиз къурбан оларакъ хырсызлангъан, топал ве хаста айванларны алып кетиресинъиз, бахшышларны бересинъиз. Мен буны элинъизден къабул этейимми? — дей РАББИ.

14— Бир адамнынъ сюрюсинде бутюнлей сагъ айван олгъанда, о, адакъ берсе ве сагъ айваннынъ ерине хаста айванны къурбан оларакъ Раббиге кетирсе, шу яланджы лянет олсун! Мен — улу Падишам, — дей Ордуларнынъ РАББИси. — Халкълар Меним Адымдан къоркъсунлар.

Jump to: Chapter 2 →