Mark 3

Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1‌ Иса кене синагогагъа кирди. Анда бир къолу сакъатланып къуругъан адам бар эди.

2Раатлыкъ куню бу сакъатны тедавийлер экенми, деп, Оны къабаатламакъ ичюн, артындан бакъып адамлар тура эдилер.

3Иса, къолу сакъат олгъан адамгъа: — Ортагъа чыкъ! — деди.

4Сонъ оларгъа бойле суаль берди: — Раатлыкъ куню яхшылыкъ я да яманлыкъ япмакъ мумкюнми? Къанун нени рухсет эте? Джан къуртармакъмы я да ольдюрмекми? Олар индемедилер.

5Иса адамларнынъ о къадар таш юрекли олгъанларына къайгъырып, этрафына кедер ве ачувнен бакъты. Къолу сакъат адамгъа исе: — Къолунъны узат! — деди. О, сакъат къолуны узаткъанынен, къолу тюзельди.

6Фериселер исе кетип, шу саат Ироднынъ тарафдарларынен бирликте топлашып, Исаны насыл этип ольдюрмеге акъыл таныштылар.

7Иса шегиртлеринен берабер голь тарафкъа ёл алды. Онынъ артындан Галилея ве Еудиеден пек чокъ адам юрмекте эди.

8Онынъ япкъанларыны эшитип, тап Ерусалим, Идумея, Иордан аркъасындан, Тир ве Сидон виляетлеринден адам акъынтысы кельди.

9Къалабалыкъта сыкъылып къалмамакъ ичюн, Иса шегиртлерине бир къайыкъ азырламакъ керегини айтты.

10Чокъ адамны тедавийлегенини билип, чешит хасталыкъларгъа огърагъанлар бир-бирини итеклеп, Онъа токъунмакъ истей эдилер.

11Джинлер исе Оны корьгенде, ерге йыкъылып: — Сен — Алланынъ Огълусынъ, — деп къычыра эдилер.

12Амма Иса, Озю ким олгъаныны бильдирмеге кесен-кес ясакъ эте эди.

13Ондан сонъ Иса дагъ устюне чыкъып, шегиртлеринден Озю сайлап алгъанларыны чагъырды. Олар Исанынъ янына кельдилер.

14[14-15] Янында бутюн вакъыт олсунлар, Алла Сёзюни даркъатсынлар ве инсанлар ичинден джин къувмакъ къудретини алсынлар деп, Иса Озюне он эки эльчини сайлап алды.

16О, он эки шегирт сайлагъанларнынъ адлары: Симон (Иса онъа Пётр адыны берди),

17Зебедайнынъ огълу Якъуп, онынъ къардашы Юхан (Иса оларгъа Боанергес, я да «Гурюльдюнинъ огъуллары» адыны берди),

18Андрей, Филип, Бартоломай, Матта, Тома, Алфейнинъ огълу Якъуп, Фадда, Ветанпервер Симон

19ве сонъундан Исагъа хаинлик япкъан Иуда Искариот.

20‌ Бундан сонъ Иса эвине къайтты. Анда кене о къадар адам топланды ки, оларгъа бир тилим отьмек ашамагъа биле вакъыт олмады.

21Исанынъ якъын адамлары буны эшитип: — О акъылдан азды, — деп, Оны алып кетмеге кельдилер.

22Ерусалимден кельген Къанун оджалары: — Онынъ ичинде Беэльзебул шейтан бар! Шунынъ ичюн О, джинлерни джинлер башлыгъы къуветинен къувып чыкъара! — дедилер.

23Иса исе, оларны янына чагъырып, кинаели икяелер айтып башлады: — Шейтан Шейтанны насыл къувып чыкъараджакъ?

24Эгер бир падишалыкъ озь ичинден болюнсе, о падишалыкъ аякъта туралмаз.

25Эгер бир эв озь ичинден болюнсе, о эв аякъта туралмаз.

26Эгер Шейтан озюне къаршы чыкъса, о, аякъ устюнде туралмаз, амма онынъ сонъки куню якъынлашты.

27Кимсе, кучьлю адамнынъ эвине кирип, онынъ малыны хырсызламаз. Амма башта кучьлю адамны багъласа, бутюн мал-мулькюни хырсызлап кетер.

28Сизге догърусыны айтам: адамларнынъ япкъан гуналары ве айткъан куфюрликлери багъышланаджакъ.

29Амма куфюр сёзлерни Мукъаддес Рухкъа къаршы айткъан адам эбедий багъышланмайджакъ, эбедий джезагъа махкюм этиледжек.

30Иса бу сёзлерни айткъанынынъ себеби шунда ки, базылары: — Оны джин урды, — дей эдилер.

31‌ Исанынъ анасынен къардашлары келип чыкътылар. Озьлери эвге кирмейип, Оны чагъырмакъ ичюн бир адамны ёлладылар.

32Исанынъ этрафында пек чокъ адам бар эди. Олар Онъа: — Ананънен къардашларынъ ве къызкъардашларынъ тышарыда турып, Сени чагъыралар, — дедилер.

33Иса оларгъа: — Меним анам ве къардашларым кимдир? — деди.

34Сонъ этрафында отургъанларгъа бакъып: — Мына, булар Меним анам ве къардашларым!

35Ким Алланынъ истегини беджерсе, о Меним къардашым, къызкъардашым ве анам, — деди.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →