Matthew 24 — Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

1Иса Алланынъ Сарайындан чыкъып кетеяткъанда, Онынъ янына шегиртлери келип, Сарайнынъ биналарына дикъкъатыны джельп эттилер.

2Иса оларгъа: — Буларнынъ эписини коресизми? Сизге догърусыны айтам: бу ерде таш устюнде таш къалмайджакъ, эписи бозуладжакъ, — деди.

3Иса бир Озю Зейтюн дагъында отургъан вакъытта шегиртлери Онынъ янына келип, сорадылар: — Бизлерге айт: бу шейлер не вакъыт оладжакъ? Сенинъ келишинъни ве ахыр заман якъынлашкъаныны косьтерген бельги насыл оладжакъ?

4Иса джевап берип оларгъа: — Ич кимсе сизлерни алдатмасын деп, сакът олунъыз!

5Чокъ адамлар Меним Адым иле келип: «Мен Месихим», — деп, чокъ адамларны алдатаджакълар, — деди.

6— Сиз якъын дженк шаматасыны ве узакъ дженк акъкъында хаберлерни эшитирсиз. Амма къоркъманъыз: ойле олмакъ керек. Лякин бу даа сонъу дегиль.

7Халкъ халкъкъа къаршы, падишалыкъ падишалыкъкъа къаршы котериледжек. Тюрлю топракъларда ачлыкълар ве ер тепренювлери оладжакъ.

8Буларнынъ эписи исе — тек буюк азапларнынъ башланувы.

9О вакъытта сизлерни къыйнайджакълар ве ольдюреджеклер. Мен ичюн эписи халкъларнынъ адамлары сизлерден нефретленеджек.

10Чокъ адам иманындан вазгечеджек, бир-бирини сатаджакъ, бир-бирини кореджек козьлери олмайджакъ.

11Чокътан-чокъ ялан пейгъамберлер пейда олып, чокъ адамларны алдатаджакъ.

12Адалетсизлик чокълашкъаны себебинден чокъусынынъ севгиси пек азлашаджакъ.

13Лякин сонъунадже сабыр эткен адам къуртарыладжакъ.

14Ондан эвель исе бутюн дюньяда Алла Падишалыгъы акъкъында бу Къуванчлы Хабер илян этиледжек. Бу хабер эписи халкъларгъа шаатлыкъ оладжакъ. О вакъыт сонъу келеджек.

15‌ Шунынънен, Даниял пейгъамбер айткъан «пис арамлыкъ» Азиз Ерде тургъаныны корьсенъиз (окъугъан адам озю анъласын!),

16Еудиеде олгъан адамлар дагъларгъа къачсынлар.

17Дам устюнде тургъан адам эвинден бир шей алмакъ ичюн ашагъа тюшмесин.

18Тарлада олгъан адам усть урбасыны алмагъа къайтып бармасын.

19О куньлерде юклю ве бала эмиздирген къадынларгъа беля оладжакъ!

20Къачувынъыз къышта я да раатлыкъ куню олмасын деп, дувалар окъунъыз.

21О вакъытта, дюньянынъ биринджи куньлерден башлап бу куньлерге къадар олмагъан ве даа бир кере олмайджакъ буюк белялар оладжакъ.

22Эгер о куньлернинъ сайысы азлаштырылмагъан олса, ич бир джан къуртулып оламаз эди. Лякин сайлангъан адамлар ичюн о куньлернинъ сайысы азлаштырыладжакъ.

23Эгер о вакъыт кимдир сизге: «Бакъынъыз, Месих мында!» я да «О, анда!» — десе, инанманъыз.

24Ялан месихлер ве ялан пейгъамберлер пейда олып, имкяны олса, сайлангъанларны биле ёлдан урмакъ ичюн, буюк аджайип шейлер япаджакълар ве бельгилер косьтереджеклер.

25Мына, Мен буны сизлерге эвельден айтып бердим.

26Шунынънен, эгер сизлерге: «Бакъса, О сахрада», — деселер, анда барманъыз. Я да «Бакъса, О бу эв ичинде», — деселер, инанманъыз.

27Инсан Огълунынъ къайтып келиши шаркътан гъарпкъадже кокте яшнагъан йылдырым киби оладжакъ.

28Олю беден къайда олса, леш къарталлары да шу ерде топланаджакълар.

29‌ Бирден шу куньлернинъ буюк мусибетинден сонъ «Кунеш къара оладжакъ, ай да ярыкъ бермейджек. Йылдызлар коктен тюшеджеклер ве коклердеки кучьлер сарсыладжакълар».

30О вакъытта кокте Инсан Огълунынъ бельгиси пейда оладжакъ. Ер юзюндеки эписи миллетлер окюр-окюр агълайджакълар, коктеки булутлар устюнде къудрет ве буюк шан-шурет иле келеяткъан Инсан Огълуны кореджеклер.

31О, Озюнинъ мелеклерини ёллайджакъ. Олар, кучьлю бору чалдырып, сайлагъан адамларыны кокнинъ бир четинден башкъа четинедже, дюньянынъ дёрт тарафындан топлап келеджеклер.

32Инджир тереги сизге кинаели дерс олсун: онынъ пытагъы къабарып, япракълары ачылгъанда, яз якъынлашкъаныны билесиз.

33Сиз де буларнынъ эписини корсенъиз, билинъиз: О энди якъын, босагъада тура.

34Сизлерге догърусыны айтам: шимдики несиль ёкъ олмаздан эвель, буларнынъ эписи оладжакъ.

35Кок ве ер из къалдырмайып кечерлер, лякин Меним сёзлерим кечмез.

36‌ Бу къайсы куню ве саат къачта оладжагъы акъкъында не Огъул, не коклердеки мелеклер билелер. Тек Баба биле.

37Нух куньлеринде насыл олгъан олса, Инсан Огълу келеджек куньлеринде де ойле оладжакъ.

38Сув ташкъыны кельмезден эвель олгъан куньлерде, Нух сандыкъкъа кирмегендже, адамлар ашап-иче, эвлене ве акъайгъа чыкъа эдилер.

39Сув ташкъыны келип, эр кесни ёкъ этмегендже, асыл да тюшюнмей эдилер. Инсан Огълу келеджек кунюнде тамам ойле де оладжакъ.

40О вакъытта эки адам тарлада олгъанда, Алла бирисини аладжакъ, экинджисини исе къалдыраджакъ.

41Дегирмен ташында ун чеккен эки къадындан бириси алынаджакъ, бириси къалдырыладжакъ.

42Бунынъ ичюн эр заман азыр олунъыз. Раббинъиз не заман келеджегини бильмейсинъиз.

43Лякин шуны билинъиз: эв саиби хырсыз гедженинъ къайсы саатинде келеджегини бильсе, юкъламайып, хырсызгъа эвине кирмеге ёл бермез эди.

44Бойледже, сизлер де азыр олунъыз. Инсан Огълу сиз беклемеген саатте къайтып келеджек.

45Ишанчлы ве акъыллы къул ким? Эфендиси оны эв къуллары устюнде башлыкъ этип, оларгъа керек вакътында ашларыны бермеге къойды.

46Эфендиси кельгенде, онынъ бойле япкъаныны корьсе, о къул не къадар бахтлы!

47Сизге догърусыны айтам: эфенди оны озюнинъ бутюн мал-мулькюне бакъыджы этип къояр.

48Эгер де бу яман къул озь гонълюнде: «Эфендим якъын арада кельмейджек», — деп тюшюнсе,

49башкъа къулларны урмагъа башласа, ичкиджилернен берабер ашап-ичсе,

50о къулнынъ эфендиси бекленильмеген бир куньде, тюшюнмеген бир саатте къайтып келир

51ве оны къылычнен экиге болип, онъа экиюзьлюлернинъ арасында ер береджек. Анда агълав ве тиш гъыджыртысы оладжакъ.