bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Tatar
/
Tatar (Изге Язма)
/
2 Samuel 22
2 Samuel 22
Tatar (Изге Язма)
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 23 →
1
Раббы Давытны барча дошманнарыннан һәм Шаулдан коткарган көнне Давыт Раббыга җыр багышлады. Аның җыры мондый иде:
2
Раббы – Кыям минем, Ныгытмам һәм Йолучым!
3
Аллам – сыендыручы Кыяташым, Калканым, коткаручы Коралым, Кальгам вә Сыеныр урыным! Коткаручым, Син мине залимнәр кулыннан йолып алдың!
4
Раббы мактауга лаектыр! Мин Аңа ялварып дәшәм, һәм Ул мине дошманымнан азат итә.
5
Үлем дулкыннары биләп алган иде мине, һәлакәтле ташкыннар өстемә ябырылган иде.
6
Үлеләр дөньясының зынҗырлары урап алган, әҗәл ятьмәләре чолгаган иде мине.
7
Бәлага тарыгач, мин Раббыга дәштем, ярдәмгә үземнең Алламны чакырдым. Үз йортыннан Ул мине ишетте, зарлы авазым Аңа барып иреште.
8
Шуннан Раббының ачуы кабарды: җир йөзе селкенә-тетри башлады, күкнең нигезләре чатнап кубарылды.
9
Раббының борын тишекләреннән – төтен, авызыннан исә бар нәрсәне ялмап алучы утлар бөркелде, Аңардан ялкынлы күмерләр шартлап чәчрәде.
10
Күкләрне янтайтып Раббы түбән төште, Аның аяк асты тоташ караңгылык иде.
11
Керубимнәрнең аркасына утырып очты Ул, җил канатларында алга омтылды.
12
Караңгылыкка төренеп, куе-кара болытлардан Үзенә чатыр корды.
13
Аның хозурындагы балкыштан боз вә утлы күмерләр яуды.
14
Раббы күкләрне гөрселдәтте, Аллаһы Тәгалә Үзенең авазын ирештерде.
15
Уклар атып таратты дошманны, яшеннәр чатнатып тар-мар китерде.
16
Раббының дәһшәтле авазыннан, борыны бөркегән сулышыннан диңгез төпләре күренде, дөньяның нигезләре ачылды.
17
Югарыдан сузылып Раббы кулымнан алды, тирән сулар эченнән тартып чыгарды;
18
Көчле дошманымнан, мине күрәлмаучы, миннән куәтлерәк бәндәләрдән коткарды-аралады мине.
19
Афәтле көнемдә алар юлыма төшкәннәр иде, әмма Раббы миңа терәк булды.
20
Ул мине иркенлеккә алып чыкты, коткарды, чөнки мин Аның күңеленә хуш килдем.
21
Тәкъвалыгым өчен Раббы миңа әҗерен бирде, кулларым пакьлеге өчен бүләкләде.
22
Чөнки мин Раббы юлында йөрдем, Аллаһыдан йөз чөереп яман эш кылмадым.
23
Аның бөтен карарларын күз уңында тоттым, Канун кагыйдәләреннән читкә тайпылмадым.
24
Каршында һәрчак ихлас-саф булдым, гөнаһ эш кылудан сакландым.
25
Аның алдында тәкъвалыгымны, пакьлегемне күреп, Раббы миңа әҗерен кайтарды.
26
Тугры кешегә Син тугрысың, күңеле керсезгә мөгамәләң керсездер.
27
Пакь кешегә пакьлек кыласың, хәйләкәргә исә хәйлә корасың.
28
Мазлумнарны Син яклыйсың, карашың белән тәкәббернең башын түбән идерәсең.
29
Шәм-чырагым – Синдер, Раббым! Караңгылыгымны Раббы яктырта!
30
Аллаһы ярдәме белән мин дошман яуларын җиңәм, Аның ярдәме белән диварларны кичәм.
31
Аллаһының юлы кимчелексез, әйткән сүзе саф-пакьтер! Аңа сыгынган һәр кеше өчен калкан Ул!
32
Раббыдан башка тагын берәр алла бармы?! Аллабыздан башка икенче бер кыяташ бармы?!
33
Аллаһы – миңа көч-куәт бирүче, барыр юлымны хәвефсез кылучы.
34
Аякларымны боланныкыдай җитез кыла, биеклекләрдә мине тотрыклы итә.
35
Кулларымны сугыш һөнәренә өйрәтә, бакыр җәядән ук атарга көч бирә.
36
И Раббым, Син миңа коткаручы калканыңны бирдең, Синең ярдәмең мине биекләргә күтәрә.
37
Син минем барыр сукмагымны киңәйтәсең, аякларым шуңа ышанычлы атлый.
38
Эзәрлекли барып, дошманымны тар-мар иттем, кырып бетермичә кире борылмадым.
39
Шундый итеп тукмадым, издем ки, җирдән калыкмас иттем – аяк астында ятып калдылар.
40
Сугышыр өчен миңа көч бирдең Син, миңа каршы чыкканнарны аягым астына салдың.
41
Дошманнарны борылып качарга мәҗбүр иттең Син – миңа үчлеләрне шулай тар-мар иттем.
42
Ярдәмгә чакырдылар, тик аларга котылу насыйп булмады, Раббыга ялвардылар, тик Ул жавап бирмәде.
43
Мин аларны җирдәге тузан кебек туздырып аттым, урам пычрагыдай таптап-издем.
44
Халык фетнәсеннән мине Син коткардың, кавемнәр өстеннән мине баш итеп калдырдың – мин белмәгән кабиләләр миңа хезмәт итә.
45
Каршымда билләрен бөгәләр, тавышымны ишетүгә, буйсыну белдерәләр.
46
Рухлары сынып, калтыранып кальгаларыннан чыгалар.
47
Раббы – тере Заттыр! Минем Кыяма мактау-шөкерләр яусын! Мине коткаручы Кыя, минем Аллам күкләргә күтәреп макталсын!
48
Ул – минем өчен Үч алучы, чит кавемнәрне миңа Буйсындыручы,
49
мине дошманнарымнан Йолып алучы, миңа каршы чыгучылардан мине Өстен итүче, залимнәрдән Коткаручы.
50
Шуның өчен, и Раббы, чит кавемнәр алдында Сиңа рәхмәтләр укырмын, исемеңә мәдхияләр җырлармын!
51
Үзең куйган патшага Син бөек җиңүләр насыйп итәсең, Май сөрткән затың Давытка һәм аның нәсел-нәсәбенә мәңгелек мәрхәмәтеңне күндерәсең.
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24