bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Tatar
/
Tatar (Изге Язма)
/
Lamentations 3
Lamentations 3
Tatar (Изге Язма)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 4 →
1
Мин – Раббының ачу таягын үз җилкәмдә татыган кешемен.
2
Ул мине, җитәкләп алып китеп, яктыга түгел, ә караңгыга китереп кертте.
3
Әйе, Үзенең кулы белән Ул мине һәрдаим, көннәр буе җәзалый.
4
Бәдәнемне вә тән тиремне арыгайтты Ул, сөякләремне җимерде.
5
Һәр яктан камап алып, авыр газапларга урады.
6
Ул мине, күптән үлгән кешедәй, караңгыга кертеп утыртты.
7
Чыкмасын дип, мине дивар белән урап алды, авыр богаулар кидерде.
8
Күпме генә ярдәм сорап ялварсам да, догама колак салмады.
9
Юлларымны ташлар белән томалады, сукмакларымны кыегайтты.
10
Ул мине аю кебек сагалап торды, арысландай посып көтте.
11
Барган юлымнан төртеп чыгарып, мине ботарлап ташлады.
12
Садагыннан ук алып, җәясен киерде, миңа төбәп, бөерләремә укларын батырды.
14
Мин бар халкым өчен көлкегә әйләндем – үзләренең җырларында алар мине көнозын мәсхәрәли.
15
Ул мине ачы үлән белән туендырды, әче әрем суын туйганчы эчерде.
16
Чуерташка бәреп, тешләремне җимерде, мине тузанга салып таптады.
17
Җаным тынычлыгын җуеп, иминлекнең нәрсә икәнен оныттым.
18
«Түземлегем бетте, Раббыга өметем юкка чыкты!» – дидем.
19
Кичергән газапларымны, каңгырып йөрүләремне уйласам – анда бары әрем вә үт әчесе генә.
20
Шул турыда уйланам да, җаным егәрен җуя.
21
Әмма өметемне өзмим, чөнки менә нәрсәне исемә төшерәм:
22
Раббы мәрхәмәт күрсәткәнгә юкка чыкмадык без, Аның рәхим-шәфкате мәңге бетәрлек түгел.
23
Аның шул сыйфатлары һәр иртәдә яңарып тора. Синең тугрылыгың бөектер, и Раббым!
24
«Раббы – минем өлешем-язмышым», – дим үз-үземә, шуңа күрә мин Аңа өметләнәм.
25
Раббы Үзенә өмет баглаган, Аның йөз нурын эзләгән җанга игелекледер.
26
Түземлек күрсәтүче, Раббы коткарыр, дип өметләнүче – бәхетледер.
27
Раббыга буйсыну камытын яшь чагында тарткан кеше – бәхетледер.
28
Берьялгызы сүзсез генә утырсын ул кеше, Раббы аңа камытны кидергәндә.
29
Буйсыну күрсәтеп, йөзе белән җиргә орынсын – бәлки, әле өмет бардыр.
30
Кыйнаучыга яңагын куйсын ул, күңеле кайтканчы тиргәлсен.
31
Хуҗа-Хаким бөтенләйгә ташламый!
32
Кайгы-хәсрәткә дучар итсә дә, рәхим-шәфкатен дә күрсәтә, чөнки Аның мәрхәмәте чиксездер.
33
Адәм балаларын газапка вә кайгыга салырга яратмый Ул.
34
Җирдәге барча әсирләрнең аяк астында тапталуын,
35
кешенең Аллаһы Тәгалә күз алдында хокуклардан мәхрүм ителүен,
36
гадел хөкем чыгарылмавын Хуҗа-Хаким күрмимени?!
37
Хуҗа-Хаким боермаса, кемнең сүзе тормышка ашыр икән?!
38
Бәла-каза да, яхшылыклар да Аллаһы Тәгалә ихтыярында түгелме?!
39
Җәзаны үз гөнаһлары өчен алгач, адәм баласына нигә зарланырга?!
40
Йөргән юлларыбызга җентекләп карыйк та Раббыга кире кайтыйк.
41
Йөрәгебезне һәм кулларыбызны күктәге Аллаһыга сузыйк.
42
Без гөнаһ кылдык, кирелек күрсәттек, һәм Син безне кичермәдең.
43
Син, ачуыңа төренеп, безне эзәрлекләдең, һич кызганмый һәлак иттең.
44
Бер генә дога да Сиңа барып ирешмәсен өчен, болытларга бөркәндең.
45
Халыклар арасында чүп вә җирәнгеч нәрсә иттең Син безне.
46
Барлык дошманнарыбыз безне мыскыллап көлде.
47
Безгә тигән өлеш – коточкыч курку вә тозактыр, бөлгенлек вә һәлакәттер.
48
Бичара халкымның кырылуын күреп, күземнән яшьләрем елга булып ага.
49
Раббы, күкләрдән карап, шушыларны күргәнчегә кадәр күз яшьләрем һич туктамый, берөзлексез агар минем.
51
Шәһәрем кызларының язмышын күреп, җаным өзгәләнә минем.
52
Сәбәпсезгә миңа нәфрәтләнгән дошманнарым мине кош тоткан кеби тотмак булды.
53
Гомеремнән яздырыр өчен, чокырга ташлады, өстемә ташлар ыргытты.
54
Сулар башымнан ук күмеп китә язды, «Беттем!» – дип уйладым мин.
55
Тирән чокырдан, Раббым, Сине ярдәмгә чакырдым.
56
«Ялваруыма, аһ оруыма колагыңны томалама», – дидем, һәм Син мине ишеттең.
57
Дәшкән чагымда Син, якын килеп, миңа: «Курыкма!» – дидең.
58
Син, Хуҗа-Хакимем, минем эш-дәгъвамны якладың, җанымны саклап калдың.
59
Миңа каршы кылынган гаделсезлекне күрәсең Син, Раббым, – минем эшемә хак хөкемеңне чыгар!
60
Дошманнарның никадәр үчле булуын, миңа каршы корган хәйлә-мәкерләрен күреп торасың.
61
Аларның мине тиргәүләрен, миңа каршы нәрсә ниятләвен,
62
көнозын минем хакта пышылдашуын һәм ниләр сөйләвен Син ишетеп торасың, Раббым.
63
Күрче: утырганда да, аяк өсте торганда да, минем хакта мәсхәрәле җырлар җырлый алар.
64
Кылган эшләренә карап, җәзасын бир аларга, Раббым;
65
йөрәкләрен авыр хәсрәткә сал, өсләренә каргышыңны яудыр!
66
Ачуыңнан ярсып эзәрлеклә, күкләрең астында яшәүче дошманнарымны юк ит, Раббым!
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5