Micah 1

Tatar (Изге Язма)

Jump to: Chapter 2 →

1Яһүдә патшалары Иотам, Әхәз һәм Хизәкыйя идарә иткән заманнарда морешетлы Михә пәйгамбәргә Раббы Үз сүзен җиткерә торды. Самарея белән Иерусалим хакында аңа Раббыдан менә нинди вәхи булды:

2Әй халыклар, һәммәгез тыңлагыз, җир дә, җирдәге һәрбер җан иясе дә тыңласын: Хуҗа-Раббы Үзенең изге йортыннан сезгә каршы шаһитлык бирә.

3Күрегез: Раббы, Үзенең яшәгән урыныннан чыгып, тау башларына басып, түбән төшә.

4Аның аяк астында таулар утка төшкән балавыз сыман эри, таудан агып төшкән ташкыннан ерылган сыман, үзән җирләр икегә аерыла.

5Бу – Ягъкуб нәселе кылган җинаятьләр, Исраил халкы кылган гөнаһлар өчендер. Ягъкуб нәселен гөнаһ юлына кем этәрде соң? Самарея түгелмени?! Яһүдә җирендәге потханәләр төзүдә кем гаепле соң? Иерусалим түгелмени?!

6«Шуңа күрә Самареяне хәрабәләр өеменә, йөзем үрчетә торган урынга әйләндерермен, – ди Раббы, – шәһәр ташларын үзәнлеккә аударып, нигезенә кадәр җимерермен!

7Аның барча потларын ватып бетерермен, уйнашчылык итеп алган бүләкләрен утка салырмын, бөтен пот-санәмнәрен җимерермен! Уйнашчылык итеп алган бүләкләре яңадан да фахишәләргә бүләккә китәр».

8Шуңа күрә мин үкереп елармын, яланөс, яланаяк йөрермен; чүл бүресе кебек улармын, ябалак кебек ухылдармын.

9Чөнки Самареянең ярасы төзәлерлек түгел, аның авыруы Яһүдәгә кадәр таралды – халкымның капка төбенә, Иерусалимнең үзенә кадәр барып җитте.

10Бу хакта Гәттә сөйләмәгез, кычкырып еламагыз анда. Бәйт-Лыгапрада көлдә аунагыз.

11Ә сез, Шапирдә яшәүчеләр, шәрә калган, хурлыкка төшкән хәлдә әсир китәрсез. Саананда яшәүчеләр шәһәрдән чыгарга җөрьәт итмәс. Бәйт-Әсәлдә яшәүчеләр кайгыга баткан: сезгә һичнинди ярдәм булмас!

12Маротта яшәүчеләр, борчылып, яхшы хәбәр көтәләр, әмма Раббы Иерусалим капкасына һәлакәт җибәрде.

13Әй Лахишта яшәүчеләр, атларыгызны арбаларга җигегез! Сион-кызның гөнаһ юлына аяк басуына сез сәбәпче булдыгыз, чөнки Исраилнең җинаятьләре сездән башланды.

14Ә хәзер, яһүдиләр, хушлашу бүләкләрен Морешет-Гәткә озатыгыз. Әкзиб шәһәренә өметләнеп, Исраил патшалары алдана гына.

15Әй Марешада яшәүчеләр, Раббы сезгә каршы баскынчылар җибәрер, һәм Исраил түрәләре Адулламга качып китәр.

16И-и яһүдиләр, сөекле балаларыгыз өчен кайгырып, чәчләрегезне кырыгыз. Башыгыз бөркетнеке сыман шәрәләнеп калсын, чөнки балаларыгыз сөрген китәр.

Jump to: Chapter 2 →