2 Corinthians 10

Munda 2020

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ଆଇଙ୍ଗ୍‌ ପାଉଲୁସ୍‌, ଆପେକେ ଆଇଁୟାଃ ଆପାନ୍‌ସାଃଏତେଇଙ୍ଗ୍‌ ବିନ୍ତିପେତାନା, ଚିମିନ୍‌ ହଡ଼କ କାଜିୟାଃକ, “ଆଇଙ୍ଗ୍‌ ଆପେତାଃରେ ତାଇକେନ୍‌ ଇମ୍‌ତା ପୁରାଃଗି ଲେବେଃମନ୍‌ ଆଡଃ ହୁଡିଙ୍ଗ୍‌ମନ୍‌ ଲେକାନ୍‌ନିଃ ତାଇକେନାଇଙ୍ଗ୍‌, ମେନ୍‌ଦ ଆପେତାଃହେତେ ସାଙ୍ଗିନ୍‌ତେ ସେନଃୟାନ୍‌ରେ ପୁରାଃ କେଟେଦ୍‌ମନ୍‌ ଲେକାନ୍‌ନିଃ ତାନିଙ୍ଗ୍‌ ।” ଖ୍ରୀଷ୍ଟ୍‌ଆଃ ଲେବେଃମନ୍‌ ଆଡଃ ଦାୟା ହରାତେ

2ଆଇଙ୍ଗ୍‌ ଆପେକେ ବିନ୍ତିକେଦ୍‌ତେ କାଜିପେତାନାଇଙ୍ଗ୍‌, ଆପେଲଃ ନେପେଲ୍‌ ଇମ୍‌ତା ଆଇଙ୍ଗ୍‌କେ ଆପେ ଆଲ୍‌ପେ ଖିସ୍‌ଇଚିଙ୍ଗ୍‌, ଚିୟାଃଚି ଆଲେ ସାଂସାର୍‌ରେୟାଃ ରିତିନିତି ଲେକା ସେସେନ୍‌ତାନାଲେ ମେନ୍ତେ ଅକନ୍‌ ହଡ଼କ କାଜିତାନାକ, ଇନ୍‌କୁଆଃ ବିରୁଧ୍‌ରେ ପୁରାଃତେ କାଜିନାଙ୍ଗ୍‌ ଆଇଙ୍ଗ୍‌ କାଇଙ୍ଗ୍‌ ବରତାନା ।

3ଆବୁ ନେ ଅତେଦିଶୁମ୍‌ରେ ତାଇନଃ ତାନାବୁ ଏନା ସାର୍‌ତିଗି ତାନାଃ, ମେନ୍‌ଦ ଆବୁ ସାଂସାର୍‌ରେନ୍‌ ହଡ଼କ ଲାଡ଼ାଇତାନ୍‌ ଲେକା, କାବୁ ଲାଡ଼ାଇନ୍‌ତାନା ।

4ମେନ୍‌ଦ ଆବୁ ଲାଡ଼ାଇ ନାଗେନ୍ତେ ନେ ଅତେଦିଶୁମ୍‌ରେୟାଃ ହାଁତେୟାର୍‌ କାବୁ ବେଭାର୍‌ଆଃ, ମେନ୍‌ଦ ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ଆଃ ପେଡ଼େଃୟାନ୍‌ ହାଁତେୟାର୍‌ ବେଭାର୍‌କେଦ୍‌ତେ ବାଇରିକଆଃ କେଟେୟାନ୍‌ ହରତାନ୍‌ ଠାୟାଦ୍‌କେ ଜିୟନ୍‌ତାନାବୁ । ଆବୁ ହସଡ଼ ଜାଗାର୍‌କକେହ ଜିୟନ୍‌ତାଃବୁ ।

5ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ଆଃ ସେଣାଁଁନ୍‌ ବିରୁଧ୍‌ରେ ବିରିଦ୍‌ତାନ୍‌ ସବେନ୍‌ କାଜିକଟଙ୍ଗ୍‌ତେୟାଃକେ ଆଲେ ଆତମ୍‌ତାଃଲେ ଆଡଃ ହଡ଼କଆଃ ସବେନ୍‌ ଉଡ଼ୁଃ ଥାବର୍‌ରେ ଦହକେଦ୍‌ତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ୍‌କେ ମାନାତିଙ୍ଗ୍‌ ନାଗେନ୍ତେବୁ ବାଇକଆ ।

6ଆଡଃ ଚିମ୍‌ତା ଆପେ ପୁରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ୍‌ଆଃ ମାନାତିଙ୍ଗ୍‌ତାନ୍‌କ ଲେକାପେ ହବାଅଃ ତାୟମ୍‌ତେ, ଆପେ ଥାଲାରେ ଜେତାଏ କା ମାନାତିଙ୍ଗ୍‌ତାନ୍‌ନିଃ ଲେକାଏ ନେଲଃରେ, ଆଲେ ଇନିଃକେ ସାଜାଇ ଏମ୍‌ ନାଗେନ୍ତେ ସେକାଡ଼ାକାନାଲେ ।

7ଆପେୟାଃ ଉପୁନ୍‌ସାଃରେ ଚିନାଃ ହବାଅଃତାନା, ଏନା ନେଲେପେ । ଆପେକଏତେ ଜେତାଏ, ଆପାନ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ୍‌ଆଃ ତାନିଙ୍ଗ୍‌ ମେନ୍ତେ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ତାନ୍‌ନିଃ ମେନାଇୟାଚି? ମେନାଇରେଦ, ଇନିଃ ଆଡଃମିସାଏ ଉଡ଼ୁଃଇଚା, ଚିୟାଃଚି ଇନିୟାଃ ଲେକା ଆବୁହ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ୍‌କେ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ତାନ୍‌ ହଡ଼କ ତାନ୍‌ବୁ ।

8ଆପେକେ ଜିୟନ୍‌ପେ ନାଗେନ୍ତେଦ କାହା, ମେନ୍‌ଦ ବାଇଇଦିପେ ନାଗେନ୍ତେ ପ୍ରାଭୁ ଆଲେକେ ଅକ ଆକ୍‌ତେୟାର୍‌ ଏମାକାଦ୍‌ଲେୟାଏ, ଏନା ନାଗେନ୍ତେ ଆଇଙ୍ଗ୍‌ ପୁରାଃଗି ଆପାନ୍‌କେ ମାରାଙ୍ଗ୍‌ ମେନ୍ତେଇଙ୍ଗ୍‌ କାଜିନ୍‌ରେଦ, ଏନାରେ ଆଇଙ୍ଗ୍‌ କାଇଙ୍ଗ୍‌ ଗିହୁଗଃଆ ।

9ଆଇଁୟାଃ ଚିଠି ହରାତେ ଆପେକେ ବତଙ୍ଗ୍‌ପେ ନାଗେନ୍ତେ ଆଇଙ୍ଗ୍‌ ସାନାଙ୍ଗ୍‌ତାନା ।

10ଚିମିନ୍‌ ହଡ଼କ କାଜିୟାଃ, “ପାଉଲୁସ୍‌ଆଃ ଚିଠିକ ପୁରାଃ ହାସୁଆନ୍‌ଗିଆ ଆଡଃ କେଟେୟାନ୍‌ଗିୟା, ମେନ୍‌ଦ ଇନିଃ ଆବୁଲଃ ତାଇକେନ୍‌ ଇମ୍‌ତା ହଡ଼୍‌ମରେ କା ପେଡ଼େୟାନ୍‌ ଆଡଃ ଆୟାଃ କାଜିକ ସାମାଗି ଲେକା ଆଟ୍‌କାରଃ ତାଇକେନା ।”

11ଏନ୍‌ ହଡ଼କକେ ଆଟ୍‌କାର୍‌ ଉରୁମ୍‌ ଲାଗାତିଙ୍ଗ୍‌ୟାଁଃ ଯେ, ଆଲେ ଅକ୍‌ନାଃ ସାଙ୍ଗିନ୍‌ହେତେ ଚିଠିରେ ଅଲେତାନାଲେ, ଏନା ସାମ୍‌ନାଙ୍ଗ୍‌ରେ ତାଇନ୍‌କେଦ୍‌ତେ କାମି ରିକାତାନ୍‌ ଲେକାନାଃ ତାନାଃ ।

12ଚିମିନ୍‌ ହଡ଼କ ଆପାନ୍‌କେ ମାରାଙ୍ଗ୍‌ ମେନ୍ତେ କାଜିନ୍‌ତାନ୍‌କଲଃ ମେସାନ୍‌ ଚାଏ ଇନ୍‌କୁଲଃ ଆଲେ ଆପାନ୍‌କେ ଜକାଃଅ ନାଗେନ୍ତେ ବରତାନାଲେ । ଇନ୍‌କୁ ଚିମିନ୍‌ ଡଣ୍ଡକ ତାନ୍‌କ, ଚିୟାଃଚି ଇନ୍‌କୁ ଆକ ଆକଗି ନାପାଅଃଆକ, ଆଡଃ ଆକଆଃ ଆପ୍‌ନାଃ ଲେକାତେଗି ବିଚାରଃଆକ ।

13ମେନ୍‌ଦ ଆବୁ ଆପାନ୍‌କେ ମାରାଙ୍ଗ୍‌ ମେନ୍ତେ କାଜିନ୍‌ତେୟାଃ ସିମ୍‌ନାହେତେ ବାହାରିରେ ବାନଃଆ, ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ ଆବୁ ନାଗେନ୍ତେ ଅକନ୍‌ କାମି ବାଇୟାକାଦାଏ, ଏନା ସିମ୍‌ନା ଭିତାର୍‌ରେଗି ତାଇନା ଆଡଃ ଆପେ ଥାଲାରେ ମେସାଅଃଆ ।

14ଏନା ନାଗେନ୍ତେ ସିଦାତେ ଆଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ୍‌ଆଃ ସୁକୁକାଜି ଆପେତାଃତେ ଇଦି ସେଟେର୍‌ ଇମ୍‌ତାରେ ସିମ୍‌ନା ଭିତାର୍‌ରେ ତାଇକେଦ୍‌ତେ କାଲେ କାମି ।

15ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ ଆବୁଆଃ ନାଗେନ୍ତେ ବାଇୟାକାଦ୍‌ କାମିରେୟାଃ ସିମ୍‌ନା ବାହାରିରେ ଏଟାଃକ କାମିରେୟାଃ ସୁଯୋଗ୍‌ ଇଦିକେଦ୍‌ତେ କାମିକାଦାକ, ଏନାରେ ଆବୁ ଆପାନ୍‌କେ ମାରାଙ୍ଗ୍‌ ମେନ୍ତେ କାବୁ କାଜିନା । ମେନ୍‌ଦ ଆଲେ ଆସ୍ରାକାଦାଲେ ଯେ, ଆପେ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ରେ ହାରା ଇଦିୟଃତାନ୍‌ଲଃ ଆପେ ଥାଲାରେ ଆଲେୟାଃ କାମି ଆଡଃଗି ପାସ୍‌ରାଅ ଇଦିଅଃଆ । ମେନ୍‌ଦ ନେଆଁଁ ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ ଠାହାରାଅକାଦ୍‌ ସିମ୍‌ନା ଭିତାର୍‌ରେ ହବାଅଃଆ ।

16ଏନ୍‌ରେଦ, ଏଟାଃନିୟାଃ କାମିରେ ହବାକାନ୍‌ କାମି ନାଗେନ୍ତେ ଆପାନ୍‌କେ ମାରାଙ୍ଗ୍‌ ମେନ୍ତେ କା କାଜିକେଦ୍‌ତେ ଆପେୟାଃ ସିମ୍‌ନା ବାହାରିରେୟାଃ ଏଟାଃ ଦିଶୁମ୍‌ରେୟଗି ଆବୁ ସୁକୁକାଜି ଉଦୁବ୍‌ ଦାଡ଼ିୟାବୁ ।

17ମେନ୍‌ଦ ଧାରାମ୍‌ପୁଥିରେ ଅଲାକାନା, “ଜେତାଏ ଆପାନ୍‌କେ ମାରାଙ୍ଗ୍‌ ମେନ୍ତେ କାଜିନ୍‌ ସାନାଙ୍ଗ୍‌ନିଃ, ପ୍ରାଭୁ ରିକାକାଦ୍‌ କାମି ବିଷାଏରେ ଆପାନ୍‌କେ ମାରାଙ୍ଗ୍‌ ମେନ୍ତେ କାଜିନ୍‌ ଲାଗାତିଙ୍ଗ୍‌ୟାଁଃ ।”

18ଚିୟାଃଚି ଆପ୍‌ନାଃ ସାହାରାଅ ରିକା ହରାତେ, ଇନିଃ ମାଇନ୍‌ ନାମେନିଃ କାଏ ହବାଅଃଆ, ମେନ୍‌ଦ ଜେତାଏ ପ୍ରାଭୁଆଃ ନେପେଲ୍‌ରେ ବୁଗିନାଃ ହବାଅଃଆ, ଇନିଃ ଏସ୍‌କାର୍‌ ମାଇନ୍‌ ନାମେନିଃ ହବାଅଃଆଏ ।

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →