2 Peter 2

munda

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ଜେଲେକା ଏନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋୱାଃ ରେ ହିହିଡ଼୍ ନାବୀ କୋ ତାଇକେନାକୋ, ଏନ୍‍ଲେକା ଆପେୟାଃ ଥାଲା ରେହ ହିହିଡ଼୍ ଶିଖାଅତାନ୍ କୋ ହୋବାଅଃୱାକୋ, ଅକନ୍‍କୋ ନାଶ୍ ରିକାତେୟାଃ ଏତ୍କାନ୍ ହୋରା କେ ଉକୁ-ଉକୁ ତେ ଉଦୁବ୍ ୟାକୋ, ଆଡୋଃ ଏନ୍ ପେଡ଼େଜାନ୍ ପ୍ରାଭୁ କେ ଅକନିଃ ଇନ୍‍କୁକେ କିରିଙ୍ଗ୍ କାଃକୋୱାଏ ମାନା ୟାକୋ, ହାର୍ ଆକୋ ଆପାନ୍ କେ ସେକାଡ଼୍ ଗି ବିନାଶ୍ ରେ ଉୟୁଗେୟାକୋ।

2ଆଡୋଃ ଥିମ୍ବାଗି ଆକୋକେ ବିଶ୍ଵାସୀ କାଜିୟୋଃତାନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ହିହିଡ଼୍ ଶିଖାଅତାନ୍ କୋୱା ଲେକା ଶିତୃ ସାନାଙ୍ଗ୍ କାମିକୋ ରିକା ୟାକୋ, ଇନ୍‍କୁୱାଃ ଚାଲ୍ତେ ସାର୍ତି ରାଃ ହୋରା ରାଃ ନିନ୍ଦା ରିକାଅଗା।

3ଇନ୍‍କୁ ପାଇସା ଟାକା ରାଃ ହାୟା ତେ କାଜିକୋକେ ବାଇକେତେ ଆପେକେ ଆକୋୱାଃ ଫାଏଦା ଲାଗିନ୍ ବାଇପେୟାକୋ, ଆଡୋଃ ଅକନ୍ ଦାଣ୍ଡ୍ ରାଃ ଆନାଚୁ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ରେ ସିଦା ଏତେ ଗି ହୋବାଚୁକାଅକାନା ଏନାରାଃ ହିଜୁଃ ରେ ଜାହାନ୍ ଦେରି ବାନୋଗା, ଆଡୋଃ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ବିନାଶ୍ କାଏ ଦୁଣୁମୋଃୱାଏ।

4ଚିୟାଃଚି ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଏନ୍ ସିର୍ମାଦାସୀ କୋକେ ଅକନ୍‍କୋ ପାପ୍ ରିକା କେଦାକୋ କାଏ ବାଗେ କେଃକୋୱାଏ, ମେନ୍ଦୋ ନାରାକ୍ ରେ କୁଲ୍‍କେତେ ନୁବାଃ ଗାଡା ରେ ସାଜୁତାଃକୋୱାଏ ଏନାତେ ବିଚାର୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ସାନ୍ତେ ବାନ୍ଦି ତାଇନ୍ ଚାକୋ;

5ଆଡୋଃ ମାରି ଯୁଗ୍ ରେନ୍ ଅତେଦିଶୁମ୍ କେହ କାଏ ବାଗେ କେଦା ମେନ୍ଦୋ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କେ କାକୋ ବୋରୋଇତାନ୍ ଅତେଦିଶୁମ୍ ରେ ମାରାଙ୍ଗ୍ ଡୁବା-ଦାଆ କୁଲ୍ କେଦାଏ, ମେନ୍ଦୋ ଧାରାମ୍ ରାଃ ପାର୍ଚାର୍ ନୁହ୍ ଲୋଃ ମେଶା କେତେ ଆଠ୍ ଝାନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋକେ ବାଞ୍ଚାଅ କେଃକୋୱାଏ;

6ଆଡୋଃ ସାଦୋମ୍ ହାର୍ ଆମୋରା ରେନ୍ ହାତୁ କୋକେ ନାଶୋଃକା ମେନ୍ତେ ନେକା ଦାଣ୍ଡ୍ ରାଃ ଆଚୁ ଏମ୍‍କେଦାଏ ଚି ଇନ୍‍କୁକେ ଅଣ୍ଡୋର୍ ଜୁଲ୍ କେତେ ତରେଃ ରେ ମେଶା କେଦାଏ ଏନାତେ ହିଜୁଃ ସାମାୟ୍ ରେନ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କେ କାକୋ ବୋରୋଇତାନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ନାଙ୍ଗ୍ ଇନ୍‍କୁ କେ ମିୟାଃ ଜୋନୋକା କାଜି ଲେକା ବାଇକେଃକୋୱାଏ,

7ଆଡୋଃ ଧାର୍ମୀ ଲୁତ୍ କେ ଅକନିଃ ଆଧାର୍ମୀ କୋୱାଃ ଏତ୍କାନ୍ ଜୀଦାନ୍ ସେସେନ୍ ତେ ଥିମ୍ବା ଦୁକୁଅଃ ତାଇକେନାଏ ଛୋଡ଼ାଓ କିଜାଏ।

8(ଚିୟାଃଚି ଏନ୍ ଧାର୍ମୀ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ଥାଲା ରେ ତାଇନ୍ ତାନ୍‍ଲୋଃ ଆଡୋଃ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ଆଧାର୍ମ୍ ରାଃ କାମି କୋକେ ନେଲ୍-ନେଲ୍‍କେତେ ଆଡୋଃ ଆୟୁମ୍ ଆୟୁମ୍‍କେତେ, ସବେନ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଆଜାଃ ସାର୍ତି ମୋନ୍ ରେ ଦୁକୁ ନାମ୍ ତାଇକେନାଏ)।

9ଦୋ ପ୍ରାଭୁ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆଏଃକେ ବୋରୋତାନ୍ କୋକେ ପାରୀକ୍ଷା ଏତେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ଆଧାର୍ମୀ କୋକେ ବିଚାର୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ସାନ୍ତେ ଦାଣ୍ଡ୍ ଆଚୁ ଏମେ କୋନାଙ୍ଗ୍ ମାଣ୍ତାଅ ହ ସାରିୟାଏ,

10ଖାସ୍ କେତେ ହିହିଡ଼୍ ଶିଖାଅତାନ୍ କୋକେ ଅକନ୍‍କୋ ଶିତୃ ସାନାଙ୍ଗ୍ କୋରାଃ ଦୋୟା ରେ ହୋଡ଼ମୋ ରାଃ ପାପୀ ସାନାଙ୍ଗ୍ ଲେକାତେ ସେସେନାକୋ ଆଡୋଃ ରାଇଜ୍ ତାନ୍ ପେଡ଼େଏ କେ ନିନ୍ଦା ୟାକୋ। ଇନ୍‍କୁ ସେଠ୍ରା, ଆଡୋଃ ଜୀଦ୍ଧି ତାନ୍‍କୋ, ଆଡୋଃ ମାନାରାଙ୍ଗ୍ ରେନ୍ ସିର୍ମାଦାସୀ କୋକେ ନିନ୍ଦା-ଦୋଷ୍ ରିକାଲାଗିନ୍ତେ କାକୋ ବୋରୋୟା।

11ସିର୍ମାଦାସୀକୋ ହିହିଡ଼୍ ଶିଖାଅତାନ୍ କୋଏତେ କେଟେଃ ହାର୍ ପେଡ଼େଏ ରେ ମାରାଙ୍ଗ୍ ମେନାକୋୱା, ଏଣ୍ଡେ ରେହ, ପ୍ରାଭୁ ଆଃ ନାଡ଼େଏ ରେ ଶିଖାଅତାନ୍ କୋକେ ରାକାମ୍ ରାଃ ନିନ୍ଦା-ଦୋଷ୍ କାକୋ ଲାଗାଅୟା।

12ମେନ୍ଦୋ ନେ ହୋଡ଼ୋକୋ କାସେଣାନ୍ ପାଶୁକୋ ଲେକା ତାନ୍‍କୋ, ଅକନ୍‍କୋ ସାବୋଃ ନାଙ୍ଗ୍ ଆଡୋଃ ନାଶ୍ ହୋବାଅଃ ଲାଗିନ୍ ସିର୍ଜାଅ କାନାକୋ; ଆଡୋଃ ଅକନ୍ କାଜିକେ ସାରିଗି କାକୋ ସାରିକାଦା ଏନାରାଃ ବିଷାୟ୍ ରେ ଏଟାଃ କୋକେ ରାକାମ୍ ରାଃ ନିନ୍ଦା-ଦୋଷ୍ କାଜିୟାକୋ, ଇନ୍‍କୁ ଆକୋୱାଃ ଗି ସୋୟାଅଃ ତାନ୍ ରେ ଆକୋଗି ସୋୟା କେନୋଗାକୋ।

13ଏଟାଃ କୋୱାଃ ବୁରାଇ ରିକାଏ ରାଃ ବାଦ୍‍ଲି ଇନ୍‍କୁୱାଃଗି ବୁରାଇ ହୋବାଅଃୱା। ଇନ୍‍କୁକେ ଶିଙ୍ଗି ତିକିନ୍ ନୁ-ବୁଲୋଃ କେତେ ଏତ୍କାନ୍ ତେୟାଃ ରେ ମାଜାକୋୱା। ନେକାନ୍ କୋ ଚାଦାଃ ବୁଦାଃ ହାର୍ ଦୋଷୀ ତାନ୍ କୋ; ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଆକୋ ଆପେ ଲୋଃ ଜୋମ୍ ନୁୱେ ୟାକୋ, ଦୋ ଆକୋୱାଃ ପାଡ଼େତେ ଦୁଲାଡ଼୍ ରେୟାଃ ଭୋଜ୍ ମାଣ୍ଡାଅ କେତେ ବୁଲୋଃ କେତେ ଏତ୍କାନ୍ ତେୟାଃ ରେ ମାଜା ଇଦି ୟାକୋ।

14ଇନ୍‍କୁୱାଃ ମେଏଃ ରେ ବ୍ୟାଭିଚାର୍ ଫେରେଃ ତାଇନା, ଆଡୋଃ ଇନ୍‍କୁ ପାପ୍ କାକୋ ରିକାଏ ରେ କାକୋ ହୋକା ଧାଡ଼ିୟୋଃୱା। ଇନ୍‍କୁ ସାଲ୍‍ସାନ୍ତ୍ କାକୋ ତାଇନ୍ ତାନ୍ କୋୱାଃ ମୋନ୍ କୋକେ ଫୁସ୍‍ଲାଅ କୋୱାକୋ। ଇନ୍‍କୁୱାଃ ମୋନ୍ କୋ ଟାକା-ପାଇସା ରାଃ ହାୟା ରେ ଗିନି କାନାକୋ; ଇନ୍‍କୁ ସାର୍ପାଅକାନ୍ ହୋନ୍ କୋ ତାନ୍‍କୋ।

15ଇନ୍‍କୁ ସୋଜ୍ ହୋରା କେ ବାଗେ କେତେ ଆଦା କାନାକୋ, ଆଡୋଃ ବାଓର୍ ରାଃ ହୋନ୍ ବିଲାମ୍ ରାଃ ହୋରା କେ ସାବ୍ କାଦାକୋ, ଅକନିଃ ଆଧାର୍ମ୍ ରାଃ ନାଲା କେ ଦୁଲାଡ଼୍ କେଦାଏ।

16ମେନ୍ଦୋ ଇନିଜାଃ ଭୁଲ୍ ରିକା ଲାଗିନ୍ତେ ଏଗେର୍ ନାମ୍ କେଦାଏ, ନେତାଃ ସାନ୍ତେ ଚି କୋକୋ ଗାଧା ହୋଡ଼ୋକୋୱାଃ ଲେକା ବାକାଣ୍ କେତେ ଏନ୍ ନାବୀ କେ ଇନିଜାଃ ବେଲୁର୍ ତେ ରକାଅ କିଜାଏ।

17ନେ ହୋଡ଼ୋକୋ ଆଞ୍ଜେଃ କୁଆଁ, ଆଡୋଃ ଅଟାଙ୍ଗ୍‍ତାନ୍ ରିମିଲ୍ ତାନ୍‍କୋ, ଇନ୍‍କୁ ଲାଗିନ୍ କାଟୁଣ୍ଡୁ ନୁବାଃ ବାଇକାନା।

18ଇନ୍‍କୁ ସାମାଗୀ ଘାମାଣ୍ଡ୍ ରାଃ କାଜିକୋ କାଜିକେତେ ଶିତୃ ସାନାଙ୍ଗ୍ କାମି ରାଃ ହୋରାତେ, ଏନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋକେ ହୋଡ଼ମୋ ରାଃ ପାପ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ କୋରେ ପାଶେ ତାକୋୱାକୋ, ଅକନ୍‍କୋ ଆଦାକାନ କୋଏତେ ନାଆ ଅଡୋଙ୍ଗଅଃ ତାଇକେନାକୋ।

19ହିହିଡ଼୍ ଶିଖାଅତାନ୍ କୋ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିକୋୱାକୋ ଚି ଇନ୍‍କୁ ଜାହାନାଃ ଗି ସାନାଙ୍ଗ୍ ଏନା ରିକା ଧାଡ଼ିୟାକୋ, ମେନ୍ଦୋ ଆକୋଗି ସୋୟାଅଃତାନ୍ ରାଃ ଦାସୀ ତାନ୍‍କୋ, ଚିୟାଃଚି ଅକନ୍ ହୋଡ଼ ଅକନାଃ ଏତେ ହାରାଅ ଜାନାଏ ଇନିଃ ଏନାରାଃ ଦାସୀ ବାଇ କେନୋଃ ତାନାଏ।

20ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇନ୍‍କୁ ପ୍ରାଭୁ ହାର୍ ବାଞ୍ଚାଅନିଃ ୟୀଶୁ ମାସୀହ୍ କେ ନେଲ୍ ଉରୁମ୍ ରାଃ ହୋରାତେ ଅତେଦିଶୁମ୍ ରାଃ ରାକାମ୍-ରାକାମ୍ ରାଃ ଏତ୍କାନ୍ କାମିକୋଏତେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ ଜାନାକୋ, ହାର୍ ଆଡୋଃଗି ଏନାରେ ପାଶେ କେତେ ହାରାଅ କୋଃତାନାକୋ, ଏଣ୍ଡେ ଦୋ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ତାୟୋମ୍ ରାଃ ଦାଶା ସିଦା ଏତେ ହଗି ଖାରାପ୍ ହୋବାଜାନା।

21ଚିୟାଃଚି ଆକୋକେ ଜିମା ଲେନ୍ ତାଇନା ଏନ୍ ପାବିତାର୍ ଆନାଚୁ କେ ବାଗି ତେୟାଃତେ, ଧାରାମ୍ ରାଃ ହୋରା କେ କାକୋ ସାରିଲେନ୍ତେୟାଃ ଏନାଗି ଇନ୍‍କୁ ଲାଗିନ୍ ବୁଗିନାଃ ତାଇକେନା।

22ଇନ୍‍କୁୱାଃ ରେ ନେ ଜୋନୋକା କାଜି ଠିକ୍ ଦୁବୋଃତାନା, “ସେତା ଆଜାଃ ଉଷାଡ଼୍ ଜାଲେ ନାଙ୍ଗ୍ ରୁଆଡ଼ାଏ ହାର୍ ଚାପିଉମେନ୍ କାନ୍ ଶୂକ୍ରୀ ଲସୋଃ ରେ ବାଟି ଲାଗିନ୍ ହାଡୋଃଗି ସେନୋଃ କୋୱାଏ।”

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →