Acts 22

munda

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1“ହେ ହାଗାକୋ ଆଡୋଃ ଆପୁକୋ, ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ପାଡ଼୍ ରାଃ କାଜିରୁଆଡ଼୍ କେ ଆୟୁମ୍ଏପେ, ଅକନାଃ ଇଙ୍ଗ୍ ଆପେୟାଃ ନାଡ଼େଏ ରେ ଉଦୁବ୍ ତାନାଇଙ୍ଗ୍।”

2ଇନ୍‍କୁ ନେୟା ଆୟୁମ୍ କେତେ ଚି ଇନିଃ ଆବୁଲୋଃ ଇବ୍ରାନୀ ବାକାଣ୍ ରେ କାଜି ତାନାଏ, ପୁରାଃଗି ହାପା ଜାନାକୋ। ଇମ୍ତା ଇନିଃ କାଜିକେଦାଏ,

3ଇଙ୍ଗ୍ ଦୋ ୟାହୁଦୀ ହୋଡ଼ ତାନିଙ୍ଗ୍, କିଲିକିୟା ରାଇଜ୍ ରାଃ ତାର୍ସୁସ୍ ସାହାର୍ ରେ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଜାନାମ୍ ହୋବାକାନା, ମେନ୍ଦୋ ନେ ସାହାର୍ ରେ ଗାମାଲିଏଲ୍ ଗୁରୁ ରାଃ କାଟାସୁବା ରେ ଦୁବ୍ କେତେ ଶିଖାଅ କାନିଙ୍ଗ୍ ଆଡୋଃ ଆପୁତାତା କୋୱାଃ ମୁଶା ନାବୀ ରାଃ ଆଇନ୍ କେ ବେଶ୍ ଲେକା ତେ ଶିଖାଅ ନାମ୍ କେଦିଙ୍ଗ୍; ହାର୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଲାଗିନ୍ ନେଲେକା ମୋନ୍ ଲାଗାଅ ଲେଦାଇଙ୍ଗ୍, ଜେଲେକା ଆପେ ସବେନ୍ ଇସିଙ୍ଗ୍ ଲାଗାଅ କାଦାପେ।

4ଇଙ୍ଗ୍ କଡ଼ାକୋ ହାର୍ କୁଡ଼ିକୋ ଥାଲା ଏତେ ଥୋଲ୍ ଆଉକୋ ତାଇନାଇଙ୍ଗ୍ ଆଡୋଃ ଇନ୍‍କୁକେ ବାନ୍ଦିଅଡ଼୍ଆଃ ରେ ଆଦେର୍ କୋତାଇନିଙ୍ଗ୍, ନେ ହୋରା ରେ ସେସେନ୍ ତାନ୍ କୋକେ ନେତାଃ ସାନ୍ତେ ସାତାଅ କେଃକୋୱାଇଙ୍ଗ୍ ଚି ଇନ୍‍କୁକେ ଗୋଏଃ ରିକା କେଃକୋୱାଇଙ୍ଗ୍।

5ନେ କାଜି ରାଃ ବିଷାୟ୍ ରେ ମାରାଙ୍ଗ୍ ୟାଜାକ୍ ହାର୍ ସବେନ୍ ମାରାଙ୍ଗ୍‍ସାଭା ରେନ୍ ମାରିହୋଡ଼ୋକୋ ଗୋୱା ତାନ୍‍କୋ। ଇନ୍‍କୁ ତାଃତେ ଇଙ୍ଗ୍ ୟାହୁଦୀ ହାଗାକୋୱାଃ ନୁତୁମ୍ ରେ ଚିଠି ଇଦିକେତେ ଦାମେଶ୍କସ୍ ସାହାର୍ ତେ ସେନ୍ ତାଇକେନାଇଙ୍ଗ୍ ଚି ଅକନ୍‍କୋ ହେନ୍ତାଃ ରେ ତାଇନାକୋ ଇନ୍‍କୁକେ ହ ଦାଣ୍ଡ୍ ଏମାକୋଲାଗିନ୍ ତେ ଥୋଲ୍ କେତେ ୟୀରୁଶାଲେମ୍ ଆଉ କୋୱାଇଙ୍ଗ୍।

6“ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇଙ୍ଗ୍ ସେସେନ୍ ହୋରା ତେ ଦାମେଶ୍କସ୍ ସାହାର୍ ନାଡ଼େଏ ସେଟେର୍ ନାଇଙ୍ଗ୍, ଏଣ୍ଡେ ନେଲେକା ହୋବାଜାନା ଚି ତିକିନ୍ ଇମ୍ତା ରେ ଆଚ୍‍କାଏତେ ମିୟାଃ ମାରାଙ୍ଗ୍ ମାର୍ଶାଲ୍ ରିମିଲ୍‍ଦିଶୁମ୍ ଏତେ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ସବେନ୍ ପାଡ଼୍ ବିୟୁର୍ ଜାନା।

7ହାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ ଅତେ ରେ ଉୟୁଃ ଜାନାଇଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ନେ କାଜି ଆୟୁମ୍ କେଦାଇଙ୍ଗ୍, ‘ହେ ଶାଉଲ୍, ହେ ଶାଉଲ୍, ଆମ୍ ଇଙ୍ଗ୍‍କେ ଚିନାଃ ନାଙ୍ଗ୍ ସାତାଅ ତାନାମ୍?’

8ଇଙ୍ଗ୍ କାଜିରୁଆଡ଼୍ କେଦାଇଙ୍ଗ୍, ‘ହେ ପ୍ରାଭୁ, ଆମ୍ ଅକଏ ତାନ୍‍ମେ?’ ଇନିଃ ଇଙ୍ଗ୍‍କେ କାଜିକେଦିଙ୍ଗ୍ଆଏ, ‘ଇଙ୍ଗ୍ ୟୀଶୁ ନାଜ୍ରେଥିୟା ତାନିଙ୍ଗ୍, ଅକନିଃକେ ଆମ୍ ସାତାଅ ତାନାମ୍।’

9ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଗାତିକୋ ମାର୍ଶାଲ୍ ଦୋ ନେଲ୍ କେଦାକୋ ମେନ୍ଦୋ ଅକଏ ଇଙ୍ଗ୍‍କେ କାଜି ତାଇକେନାଏ ଇନିଜାଃ କାଜି କେ କାକୋ ବୁଝାଅ ଜାନା।

10ଇମ୍ତା ଇଙ୍ଗ୍ କାଜିକେଦାଇଙ୍ଗ୍, ‘ହେ ପ୍ରାଭୁ, ଇଙ୍ଗ୍ ଚିକାୟାଇଙ୍ଗ୍?’ ପ୍ରାଭୁ ଇଙ୍ଗ୍ କେ କାଜିକେଦିଙ୍ଗ୍ଆଏ, ‘ବିରିଃ କେତେ ଦାମେଶ୍କସ୍ ସାହାର୍ ତେ ସେନ୍ ମେ ଆଡୋଃ ଚିକ୍‍ନାଃ କୋ ଆମାଃ ରିକା ଲାଗିନ୍ ଠାହ୍‍ରାଓ କାନା ଏନ୍ତାଃ ଆମ୍ କେ ସବେନାଃ ଉଦୁବୋଗା।’

11ଚିମ୍ତା ଏନ୍ ମାର୍ଶାଲ୍ ରାଃ ଯୁନୁଲ୍ ରାଃ ଚାଲ୍ତେ ଇଙ୍ଗ୍‍କେ ଜାହାନାଃ କା ନେଲ୍‍ଜାନା, ଦୋ ଇଙ୍ଗ୍ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଗାତି କୋୱାଃ ତିଈ ସାବ୍ କେତେ ଦାମେଶ୍କସ୍ ସାହାର୍ ତେ ହିଜୁଃ ଜାନାଇଙ୍ଗ୍।”

12“ଏନ୍ତେ ହାନାନ୍ୟାହ୍ ନୁତୁମ୍ ହୋଡ଼ ମୁଶା ନାବୀ ରାଃ ଆଇନ୍ ରାଃ ଲେକାତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କେ ବୋରୋତାନ୍ ନିଈ ତାଇକେନାଏ, ଅକନିଃ ଏନ୍ତାଃରେ ତାଇନ୍ ତାନ୍ ସବେନ୍ ୟାହୁଦୀ ହୋଡ଼ୋକୋ ରେ ନୁତୁମାନ୍ ତାଇନ୍ କେନାଏ,

13ଇନିଃ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ତାଃ ହିଜୁଃ ନାଏ, ହାର୍ ତିଙ୍ଗୁକେତେ ଇଙ୍ଗ୍‍କେ କାଜିକେଦାଏ, ‘ହେ ହାଗା ଶାଉଲ୍, ଆଡୋଃ ମିଶା ନେଲ୍ ଧାଡ଼ିମ୍।’ ଇମ୍ତାଗି ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ମେଏଃ ଖଲାଅ ଜାନା ଆଡୋଃ ଇଙ୍ଗ୍ ଇନିଃକେ ନେଲ୍ କେଦିଙ୍ଗ୍।

14ଇମ୍ତା ଇନିଃ କାଜିକେଦାଏ, ‘ଆବୁୱାଃ ଆପୁତାତା କୋୱାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆମ୍‍କେ ନେୟାମେନ୍ତେ ଠାହ୍‍ରାଓ କାଃମେୟାଏ ଚି ଆମ୍ ଇନିଜାଃ ସାନାଙ୍ଗ୍ କେ ସାରିମ୍, ହାର୍ ଏନ୍ ଧାର୍ମୀ ହୋଡ଼ କେ ନେଲିମ୍ ହାର୍ ଇନିଜାଃ ମୋଚା ଏତେ ବାକାଣ୍ ଆୟୁମେମ୍।

15ଚିୟାଃଚି ଆମ୍ ଇନିଜାଃ ପାଡ଼େତେ ସବେନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋୱାଃ ନାଡ଼େଏ ରେ ଏନ୍ କାଜିକୋରାଃ ଗୋୱା ବାଇୟୋଗାମ୍ ଅକନାଃ ଆୟୁମ୍ କେଦାମ୍ ହାର୍ ନେଲ୍ କେଦାମ୍।

16ନାଆ ଚିନାଃ ମେନେଃ ଦେରି ତାନାମ୍? ବିରିଃମେ, ବାପ୍ତିସ୍ମା ଇଦିମେ, ଆଡୋଃ ଇନିଜାଃ ନୁତୁମ୍ ଇଦିକେତେ ଆମାଃ ପାପ୍ କୋକେ ଚାପିତାମେ।’”

17“ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇଙ୍ଗ୍ ୟୀରୁଶାଲେମ୍ ରେ ହିଜୁଃକେତେ ମାନ୍ଦିର୍ ରାଃ ରାଚା ରେ ବିନ୍ତି ତାଇନ୍ କେନାଇଙ୍ଗ୍, ଇମ୍ତା ଆଧା-ଦୁଣୁମ୍ ଲେକା ହୋଇ ଜାନିଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ଦାର୍ଶାନ୍ ନେଲ୍ କେଦାଇଙ୍ଗ୍,

18ହାର୍ ପ୍ରାଭୁ କେ ନେୟା କାଜିତାନ୍ ନେଲ୍ କିଜାଇଙ୍ଗ୍, ‘ଜାଲ୍‍ଦିମେ, ସେକାଡ଼୍ ଗି ୟୀରୁଶାଲେମ୍ ଏତେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ ଥାବୋଃମେ; ଚିୟାଃଚି ଇନ୍‍କୁ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ବିଷାୟ୍ ରେ ଆମାଃ ଗୋୱା କେ କାକୋ ମାନାତିଙ୍ଗ୍‍ୟା।’

19ଇଙ୍ଗ୍ କାଜିକେଦାଇଙ୍ଗ୍, ‘ହେ ପ୍ରାଭୁ, ଇନ୍‍କୁ ଦୋ ଆକୋଗି ସାରିତାନାକୋ ଚି ଇଙ୍ଗ୍ ଆମାଃ ଚେତାନ୍ ରେ ବିଶ୍ଵାସ୍ ତାନ୍ କୋକେ ଜେଲ୍ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେ ଆଦେର୍ କୋତାଇନିଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ମିୟାଃ ବିନ୍ତିଅଡ଼୍ଆଃ ଏତେ ଏଟାଃ ବିନ୍ତିଅଡ଼୍ଆଃ ରେ ବିଡ଼ା ରିକା କୋତାଇନିଙ୍ଗ୍।

20ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଆମାଃ ଗୋୱା ସ୍ଥିଫାନୁସ୍ ରାଃ ମାୟୋମ୍ ଲିଙ୍ଗୀଅଃ ତାଇନା ଇମ୍ତା ଇଙ୍ଗ୍ ହଗି ଏନ୍ତାଃ ରେ ତିଙ୍ଗୁ ଲେନ୍ ତାଇକେନାଇଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ଇନିଃକେ ଗୋଗୋଏଃ କେନ୍ କୋୱାଃ ଲିଜାଃ କୋକେ ହୋରୋ ତାଇନ୍ କେନାଇଙ୍ଗ୍।’

21ଏନ୍ତେ ପ୍ରାଭୁ ଇଙ୍ଗ୍‍କେ କାଜିକେଦାଏ, ‘ସେନୋଃମେ, ଚିୟାଃଚି ଇଙ୍ଗ୍ ଆମ୍‍କେ ଏଟାଃଜାତି କୋତାଃ ରେ ସାଙ୍ଗିନ୍-ସାଙ୍ଗିନ୍ କୁଲ୍ ମେୟାଇଙ୍ଗ୍।’ ”

22ହୋଡ଼ୋକୋ ନେ ବାକାଣ୍ ସାନ୍ତେ ଇନିଜାଃ ଆୟୁମ୍ କେଦାକୋ, ଏନ୍ତେ ଜୋର୍ତେ କାଉରି କେତେ କାଜିକେଦାକୋ, “ନେକାନ୍ ହୋଡ଼ କେ ଗୋଜିପେ, ନିଜାଃ ଜୀହିଦୋଃ ଠାଉକା ନାହାଲା!”

23ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇନ୍‍କୁ ଗୁଲ୍ ତାଇନାକୋ ହାର୍ ଆକୋୱାଃ ବାହାରି ଲିଜାଃ କୋ ହୁଦ୍‍ମା ତାଇନାକୋ ହାର୍ ରିମିଲ୍‍ଦିଶୁମ୍ ପାଡ଼୍ ଖିସ୍ ତେ ଧୂଡ଼ି ଆରେଃ ଦୁଡ଼ିଙ୍ଗ୍ ତାଇନାକୋ;

24ଇମ୍ତା ହାଜାର୍ ସିପାହୀ କୋୱାଃ ଗୋମ୍‍କେ କାଜିକେଦାଏ, “ନିଈ କେ ଗାଢ଼ ତେ ଇଦି କେପେ, ଆଡୋଃ କୋଡ୍ରା ମାଉର୍ କେତେ ଯାଞ୍ଚିପେ, ଏନାତେ ଇଙ୍ଗ୍ ସାରିୟାଇଙ୍ଗ୍ ଚି ହୋଡ଼ୋକୋ ଚିନାଃ ମେନ୍ତେ ଇନିଜାଃ ବିରୋଧ୍ ରେ ନେଲେକା ଗୁଲ୍ ତାନାକୋ।”

25ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ଚାମ୍ଡ଼ାଫିତା ତେ ଥୋଲ୍ କିଜାକୋ ଇମ୍ତା ପାଉଲୁସ୍ ଏନ୍ ଶାଅସିପାହୀ କୋୱାଃ ଗୋମ୍‍କେ କେ ଅକନିଃ ଇନିଜାଃ ନାଡ଼େଏ ରେ ତିଙ୍ଗୁଲେନାଏ, କାଜିକେଦାଏ, “ଚିନାଃ ନେୟା ଠାଉକା ତାନାଃ, ଚି ଆମ୍ ମିହୋଡ଼୍ ରୋମ୍ ରେନ୍ ହୋଡ଼ କେ, ହାର୍ ଏନା ହ ବେଗାର୍ ଦୋଷୀ ଠାହ୍‍ରାଓ କେତେ, କୋଡ୍ରା ମାଉର୍ ରିକାଇୟାମ୍?”

26ଶାଅସିପାହୀ କୋୱାଃ ଗୋମ୍‍କେ ନେୟା ଆୟୁମ୍ କେତେ ହାଜାର୍ ସିପାହୀ କୋୱାଃ ଗୋମ୍‍କେ ତାଃ ସେନ୍ କେତେ କାଜିକେଦାଏ, “ଆମ୍ ନେୟା ଚିନାଃ ରିକା ତାନାମ୍? ନିଈ ଦୋ ରୋମ୍ ରେନ୍ ହୋଡ଼ ତାନିଃ।”

27ଏଣ୍ଡେ ହାଜାର୍ ସିପାହୀ କୋୱାଃ ଗୋମ୍‍କେ ପାଉଲୁସ୍ ତାଃ ସେନ୍ କେତେ କାଜିକେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍‍କେ ଉଦୁବେମ୍, ଚିନାଃ ଆମ୍ ରୋମ୍ ରେନ୍ ହୋଡ଼ ତାନ୍‍ମେ?” ଇନିଃ କାଜିକେଦାଏ, “ହାଁ।”

28ନେୟା ଆୟୁମ୍‍କେତେ ହାଜାର୍ ସିପାହୀ କୋୱାଃ ଗୋମ୍‍କେ କାଜିକେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ରୋମ୍ ରେନ୍ ହୋଡ଼ ହୋବାଅଃ ଲାଗିନ୍ତେ ଥିମ୍ବାଗି ଟାକା ଏମ୍ କେତେ ଏନା ନାମ୍ କାଦାଇଙ୍ଗ୍।” ପାଉଲୁସ୍ କାଜିକେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ଦୋ ଜାନାମ୍ ଏତେ ରୋମ୍ ରେନ୍ ହୋଡ଼ ତାନିଙ୍ଗ୍।”

29ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଅକନ୍ କୋ ଇନିଃକେ ସାରି ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାଇକେନାକୋ, ଇନ୍‍କୁ ଇମ୍ତାଗି ଇନିଃ ତାଃତେ ଗେନା ଜାନାକୋ, ହାର୍ ହାଜାର୍ ସିପାହୀ କୋୱାଃ ଗୋମ୍‍କେ ହଗି ନେୟା ସାରିକେତେ ଚି ଇନିଃ ରୋମ୍ ରେନ୍ ହୋଡ଼ ତାନିଃ ହାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ ଇନିଃକେ ଥୋଲା କାଜାଇଙ୍ଗ୍ ବୋରୋ ଜାନାଏ।

30ଏଟାଃ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଠିକ୍-ଠିକ୍ ସାରି ଲାଗିନ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତେ ଚି ୟାହୁଦୀ ଗୁରୁକୋ ଇନିଜାଃ ରେ ଚିନାଃ ମେନେଃ ଦୋଷ୍ ଲାଗାଅ ତାନାକୋ, ଇନିଜାଃ ଥୋନୋଲ୍ କେ ଖଲାଅ ତାଦାଏ; ହାର୍ ପ୍ରାଧାନ୍ ୟାଜାକ୍ କୋକେ ଆଡୋଃ ସବେନ୍ ମାରାଙ୍ଗ୍‍ସାଭା କେ ହୁଣ୍ଡିନ୍ ଲାଗିନ୍ ଆନାଚୁ ଏମ୍‍କେଦାଏ, ଆଡୋଃ ପାଉଲୁସ୍ କେ ଲାଥାର୍ ଇଦି କେତେ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ନାଡ଼େଏ ରେ ତିଙ୍ଗୁ କିଜାଏ।

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →