Luke 20

munda

1ମୁଶିଙ୍ଗ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଏନ୍‍ଲେକା ହୋବାଜାନା ଚି ୟୀଶୁ ମାନ୍ଦିର୍ ଅଡ଼୍ଆଃ ରାଃ ରାଚା ରେ ହୋଡ଼ୋକୋକେ ଉପ୍‍ଦେଶ୍ ଏମ୍‍କୋତାଇନାଏ ହାର୍ ସୁସାମାଚାର୍ ଉଦୁବ୍ କୋ ତାଇନାଏ, ଦୋ ପ୍ରାଧାନ୍ ୟାଜାକ୍‍କୋ ହାର୍ ଆଇନ୍ ଗୁରୁକୋ, ମାରିହୋଡ଼ୋକୋ ଲୋଃ ନାଡ଼େଏ ହିଜୁଃକେତେ ତିଙ୍ଗୁଜାନାକୋ,

2ହାର୍ ଇନିଃକେ କାଜିକେଦାକୋ, “ଆଲେକେ ଉଦୁବାଲେମ୍, ଆମ୍ ନେ କାମି କୋକେ ଅକେୟାଃ ଆଧିକାର୍ ତେ କାମିତାନାମ୍, ହାର୍ ଇନିଃ ଅକଏ ତାନିଃ ଅକନିଃ ଆମ୍‍କେ ନେ ଆଧିକାର୍ ଏମାକାଃମେୟାଏ?”

3ଇନିଃ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିରୁଆଡ଼୍ କେଃକୋୱାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ହଗି ଆପେକେ ମିୟାଃ କାଜି କୁଲିପେ ତାନିଙ୍ଗ୍, ଇଙ୍ଗ୍‍କେ ଉଦୁବାଇଙ୍ଗ୍ ପେ।

4ଯୋହାନ୍ ରାଃ ବାପ୍ତିସ୍ମା ସିର୍ମାଦିଶୁମ୍ ଏତେ ତାଇକେନା ଚି ହୋଡ଼ୋକୋୱାଃ ପାଡ଼େତେ ତାଇକେନା?”

5ଏଣ୍ଡେ ଇନ୍‍କୁ ଆକୋ-ଆକୋ ରେ ବାକାଣ୍ କେଦାକୋ, “ଆଗାର୍ ଆବୁ କାଜିୟାବୁ, ‘ସିର୍ମାଦିଶୁମ୍ ଏତେ,’ ରେଦୋ ଇନିଃ କାଜିୟାଏ, ‘ଏଣ୍ଡେ ଆପେ ଇନିଜାଃ ଚିନାଃ ମେନ୍ତେ କାପେ ବିଶ୍ଵାସ୍ କେଦା?’

6ହାର୍ ଆଗାର୍ ଆବୁ କାଜିୟାବୁ, ‘ହୋଡ଼ୋକୋୱାଃ ପାଡ଼େତେ,’ ରେଦୋ ସବେନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ଆବୁକେ ଥେର୍ ବୁୱାକୋ, ଚିୟାଃଚି ଇନ୍‍କୁ ସବେନ୍ କୋ ସାରି ତାଇକେନାକୋ ଚି ଯୋହାନ୍ ନାବୀ ତାଇକେନାଏ।”

7ଏନାମେନ୍ତେ ଇନ୍‍କୁ କାଜିରୁଆଡ଼୍ କେଦାକୋ, “ଆଲେ କାଲେ ସାରିୟା ଚି ଇନିଃ ଅକେୟାଃ ପାଡ଼େତେ ତାଇକେନାଏ।”

8ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିରୁଆଡ଼୍ କେଦାଏ, “ଏଣ୍ଡେ ଇଙ୍ଗ୍ ହଗି ଆପେକେ କାଇଙ୍ଗ୍ ଉଦୁବ୍ ପେୟା ଚି ନେ କାମି ଅକେୟାଃ ଆଧିକାର୍ ତେ କାମି ତାନିଙ୍ଗ୍।”

9ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ହୋଡ଼ୋକୋକେ ନେ ଜୋନୋକା କାଜି ଏଟେଃ କେଦାଏ, “ମିୟାଃ ହୋଡ଼ ଆଙ୍ଗୁର୍ ବାଖ୍‍ଡ଼ି ବାଇକେଦାଏ, ହାର୍ ଚାଷିକୋକେ ଏନାକେ ସାଝା-ଚାଷି କାମି ନାଙ୍ଗ୍ ଏମ୍ କେଦାଏ ହାର୍ ଏଟାଃ ଦିଶୁମ୍ ତେ ଥିମ୍ବାଗି ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଲାଗିନ୍ ସେନୋଃ ଜାନାଏ।

10ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ସାମାୟ୍ ହିଜୁଃଲେନା ଦୋ ଗୋମ୍‍କେ ଚାଷି କୋତାଃ ମିୟାଃ ଦାସୀ କେ କୁଲ‍୍‍କିଜାଏ ଚି ଆଙ୍ଗୁର୍ ବାଖ୍‍ଡ଼ି ଏତେ ଆଙ୍ଗୁର୍ ଯଅ ରାଃ ହିସା ଆଏଃକେ ଏମିକାକୋ, ମେନ୍ଦୋ ଚାଷିକୋ ଏନ୍ ଦାସୀ କେ ବିଡ଼ାକେତେ ସାମା ତିଈ ରୁଆଡ଼୍ ତାଇଜାକୋ।

11ଏନ୍ତେ ଇନିଃ ଆଡୋଃ ମିୟାଃ ଦାସୀ କେ କୁଲ‍୍‍କିଜାଏ, ହାର୍ ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ହଗି ବିଡ଼ାକେତେ ହାର୍ ଇନିଃକେ ଆପ୍‍ମାନ୍ କେତେ ସାମା ତିଈ ରୁଆଡ଼୍ ତାଇଜାକୋ।

12ଏନ୍ତେ ଇନିଃ ତିସ୍ରା ଦାସୀ କେ କୁଲ‍୍‍କିଜାଏ, ହାର୍ ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ହ ବିଡ଼ାକେତେ କେତେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ ତାଜାକୋ।

13ଏନ୍ତେ ଆଙ୍ଗୁର୍ ବାଖ୍‍ଡ଼ି ରେନ୍ ଗୋମ୍‍କେ କାଜିକେଦାଏ, ‘ଇଙ୍ଗ୍ ଚିନାଃ ରିକାୟାଇଙ୍ଗ୍? ଇଙ୍ଗ୍ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଦୁଲାଡ଼୍ ହୋନ୍ କେ କୁଲେୟାଇଙ୍ଗ୍, ହୋବା ଧାଡ଼ିୟୋଃୱା ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ମାଇନ୍ ୟାକୋ।’

14ଚିମ୍ତା ଚାଷିକୋ ଇନିଃକେ ନେଲ୍ କିଜାକୋ ଦୋ ଆକୋ-ଆକୋ ରେ ବିଚାର୍ କେଦାକୋ, ‘ନିଈ ଦୋ ଉତ୍ତାର୍-ଆଧିକାରୀ ତାନିଃ, ଦେଲା, ଆବୁ ନିଈକେ ଗୋଜିୟାବୁ ଏଣ୍ଡେ ନେ ଆଧିକାର୍ ଆବୁୱାଃ ହୋବାକୋୱା।’

15ଏନ୍ତେ ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ଆଙ୍ଗୁର୍ ବାଖ୍‍ଡ଼ି ରାଃ ବାହାରି ଅଡୋଙ୍ଗ୍ କେତେ ଗୋଏଃ କିଜାକୋ। ଏନାଲାଗିନ୍ ଆଙ୍ଗୁର୍ ବାଖ୍‍ଡ଼ି ରାଃ ଗୋମ୍‍କେ ଇନ୍‍କୁ ଲୋଃ ଚିନାଃ ରିକାୟାଏ?

16ଇନିଃ ହିଜୁଃକେତେ ଏନ୍ ଚାଷି କୋକେ ଗୋଏଃ କୋୱାଏ, ହାର୍ ଆଙ୍ଗୁର୍ ବାଖ୍‍ଡ଼ି କେ ଏଟାଃ କୋକେ ଜିମାତାକୋୱାଏ।” ନେୟା ଆୟୁମ୍‍କେତେ ଇନ୍‍କୁ କାଜିକେଦାକୋ, “ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରିକାଏକା ଚି ନେଲେକା ଆଲୋକା ହୋବାଅଃକା।”

17ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁ ପାଡ଼୍ ନେଲ୍‍କେତେ କାଜିକେଦାଏ, “ଏଣ୍ଡେ ନେୟା ଚିନାଃ ଅଲାକାନା: ଅକନ୍ ଦିରି କେ ରାଜ୍‍ମିସ୍ତ୍ରୀକୋ ଏଣ୍ଡାଃ ଲେଦାକୋ, ଏନାଗି କୋଚା ରାଃ ମୁଖିୟା ଦିରି ହୋବାଜାନା।

18ଜେତାଏ ଏନ୍ ଦିରି ଚେତାନ୍ ରେ ଉୟୁଗୋୱାଏ ଇନିଃ ଖାଣ୍ଡ୍-ଖାଣ୍ଡ୍ କେନୋଗାଏ, ହାର୍ ଅକେୟାଃ ଚେତାନ୍ ରେ ଏନା ଉୟୁଗୋଗା, ଇନିଃକେ ଏନା ରିଦ୍ ତାଇୟାଏ।”

19ଏନ୍ ସାମାୟ୍ ରେଗି ଆଇନ୍ ଗୁରୁକୋ ହାର୍ ପ୍ରାଧାନ୍ ୟାଜାକ୍‍କୋ ୟୀଶୁ କେ ସାସାବ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ କେନାକୋ, ଚିୟାଃଚି ଇନ୍‍କୁ ସାରି ଜାନାକୋ ଚି ଇନିଃ ଆବୁକେ ଠୋଗୋଃ ଲେକା ନେ ଜୋନୋକା କାଜିକେଦାଏ, ମେନ୍ଦୋ ଇନ୍‍କୁ ହୋଡ଼ୋକୋକେ ବୋରୋ କେଦାକୋ।

20ଏନ୍ତେ ଇନ୍‍କୁ ଇନିଜାଃ ତାକ୍ ରେ ତାଇନ୍ ଜାନାକୋ ହାର୍ ଯାସୁଶ୍ କୋକେ କୁଲ୍ କେଦାକୋ ଚି ଧାରାମ୍ ରାଃ ଭେଷ୍ ସାବ୍ କେତେ ଇନିଜାଃ ମିୟାଃ ନା ମିୟାଃ କାଜି ରେ ଭୁଲ୍ ସାବେୟାକୋ, ଏନାତେ ଇନିଃକେ ହାକିମ୍ ରାଃ ତିଈ ହାର୍ ଆଧିକାର୍ ରେ ଜିମାଇୟାକୋ।

21ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ନେୟା କୁଲିକିଜାକୋ, “ହେ ଗୁରୁ, ଆଲେ ସାରିୟାଲେ ଚି ଆମ୍ ଠିକ୍ ଗି କାଜିୟାମ୍ ହାର୍ ଶିଖାଅୟାମ୍, ହାର୍ ଜେତାୟାଃ ମେଏଃମୁହାଡ଼୍ ନେଲ୍ କେତେ କାମ୍ କାଜିୟାକୋୱା, ମେନ୍ଦୋ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ହୋରା କେ ସାର୍ତି ତେ ଉଦୁବେୟାମ୍।

22ଚିନାଃ ଆଲେକେ ରୋମ୍‍ରେନ୍ ରାଜା କେ ମାଲ୍-ଗୁଜାରି ଏମ୍ ତେୟାଃ ଠିକ୍ ତାନାଃ ଚି ନାହାଲା?”

23ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ହୋସିୟାର୍ କେ ଆଟ୍‍କାର୍ କେତେ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିୟାଃକୋୱାଏ,

24ମିୟାଃ ଦିନାର୍ ଇଙ୍ଗ୍‍କେ ଦେଖାଇଙ୍ଗ୍ ପେ। ନେଣ୍ଡେ ରେ ଅକେୟାଃ ଛାପା ହାର୍ ଅକେୟାଃ ନୁତୁମ୍ ମେନାଃ? ଇନ୍‍କୁ କାଜିକେଦାକୋ “ରୋମ୍‍ରେନ୍ ରାଜା ରାଃ।”

25ଇନିଃ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିକେଃକୋୱାଏ, “ଏଣ୍ଡେ ଅକନାଃ ରୋମ୍‍ରେନ୍ ରାଜା ରାଃ ତାନାଃ, ଏନା ରୋମ୍‍ରେନ୍ ରାଜା କେ ଏମାଇପେ ହାର୍ ଅକନାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ତାନାଃ, ଏନା ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କେ ଏମାଇପେ।”

26ଇନ୍‍କୁ ହୋଡ଼ୋକୋୱାଃ ସାମ୍ନା ରେ ନେ କାଜି ରେ ଇନିଃକେ ଭୁଲ୍ କାକୋ ସାବ୍ ଧାଡ଼ିଜାନା, ମେନ୍ଦୋ ଇନିଜାଃ କାଜିରୁଆଡ଼୍ ଆୟୁମ୍‍କେତେ ଆକ୍‍ଦାନ୍ଦା ହୋବାକେତେ ହାପା ଜାନାକୋ।

27ଏନା ତାୟୋମ୍ତେ ୟାହୁଦୀ ଗୁରୁକୋ ଅକନ୍‍କୋ ସାଦୁକୀ କାଜିୟୋଃ ତାଇକେନାକୋ, ଇନ୍‍କୁ କାଜିୟାକୋ ଚି ଗୋଜାକାନ୍ କୋୱାଃ ଜୀବିନିରିଦ୍ ଗି ବାନୋଗା, ଇନ୍‍କୁ ଏତେ ଚିମିନାଙ୍ଗ୍ ୟୀଶୁ ତାଃ ହିଜୁଃକେତେ କୁଲିକିଜାକୋ,

28“ହେ ଗୁରୁ, ମୁଶା ନାବୀ ନେୟା ଅଲାକାଦାଏ, ‘ଆଗାର୍ ମିୟାଃ ହାଗା ଆଜାଃ କୁଡ଼ି କେ ଜୀହିଃ ତାଇନ୍ ରେଗି ବେଗାର୍ ହୋନ୍-ଗାଣା ହୋବା କେତେ ଗୋଏଃ କେନୋଗାଏ, ଦୋ ଇନିଜାଃ ହାଗା ଇନିଜାଃ କୁଡ଼ି କେ ଆଣାଦୀ କେକାଏ, ହାର୍ ଆଜାଃ ହାଗା ତେ ଲାଗିନ୍ ହୋନ୍-ଗାଣାକୋ ଜାନାମ୍ କୋକାଏ।’

29ସାତ୍ ଝାନ୍ ହାଗାକୋ ତାଇନ୍ କେନାକୋ, ପାହିଲା ହାଗା ଆଣାଦୀ କେତେ ବେଗାର୍ ହୋନ୍-ଗାଣା ଗୋଏଃ ଜାନାଏ।

30ଆଡୋଃ ଏଟାଃନିଃ,

31ଏନ୍ତେ ତିସ୍ରା ନିଈ ହଗି ଏନ୍ କୁଡ଼ି କେ ଆଣାଦୀ କିଜାଏ। ଏନ୍ ଲେକାତେ ସାତ୍ ଝାନ୍ ବେଗାର୍ ହୋନ୍-ଗାଣା ଗୋଏଃ ଜାନାକୋ।

32ଟୁଣ୍ଡୁ ରେ ଏନ୍ କୁଡ଼ି ହଗି ଗୋଏଃ ଜାନାଏ।

33ଏନାମେନ୍ତେ ଜୀବିନିରିଦ୍ ରେ ଏନ୍ କୁଡ଼ି ଇନ୍‍କୁୱାଃ ତେ ଅକେୟାଃ କୁଡ଼ି ହୋବାୱାଏ, ଚିୟାଃଚି ଇନିଃ ସାତୋ ଝାନ୍ କୋୱାଃ କୁଡ଼ି ହୋବା ଲେନ୍ ତାଇନାଏ।”

34ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିୟାଃକୋୱାଏ, “ନେ ଯୁଗ୍ ରେନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ରେ ଆଣାଦୀ ହାର୍ ଗୋଙ୍ଗ୍‍ ହୋବାୱା,

35ମେନ୍ଦୋ ଅକନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ନେ ଲାଏକ୍ ହୋବାଃୱାକୋ ଚି ଏନ୍ ଯୁଗ୍ କେ ହାର୍ ଗୋଜାକାନ୍ କୋଏତେ ଜୀବିନିରିଦ୍ କେ ନାମେୟାଏ, ଇନ୍‍କୁ ନାଦୋ ଆଣାଦିନାକୋ ନାଦୋ ଗୋଙ୍ଗ୍ଅଗାକୋ।

36ଏନ୍ତେ ଇନ୍‍କୁ ଆଡୋଃ କାକୋ ଗୋଜୋଗା, ଚିୟାଃଚି ଇନ୍‍କୁ ସିର୍ମାଦାସୀକୋ ଲେକା ହୋବାୱାକୋ, ହାର୍ ଜୀବିନିରିଦ୍ ରାଃ ହୋନ୍ ହୋବାଜାନ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ହ ହୋନ୍ ହୋବାୱାକୋ।

37ମେନ୍ଦୋ ନେ କାଜିକେ ଚି ଗୋଜାକାନ୍ କୋ ଜୀହିଃ ବିରିଦାକୋ, ମେନ୍ତେ ମୁଶା ନାବୀ ଅଗି ଜାନୁମ୍ ଚୁପାଃ ରାଃ କାହାନୀ ରେ ଉଦୁବ୍ କାଦାଏ, ଇନିଃ ପ୍ରାଭୁ କେ ‘ଆବ୍ରାହାମ୍ ରାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍, ହାର୍ ଇସାହାକ୍ ରାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ହାର୍ ୟାକୁବ୍ ରାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍’ ମେନ୍ତେ କାଜି ତାନାଏ।

38ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଦୋ ଗୋଜାକାନ୍ କୋୱାଃ କାହା ମେନ୍ଦୋ ଜୀହିଦ୍ ତାନ୍ କୋୱାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ତାନିଃ, ଚିୟାଃଚି ଇନିଜାଃ ନାଡ଼େଏ ରେ ସବେନ୍ କୋ ଜୀହିଃ ଗିୟାକୋ।”

39ଏନ୍ତେ ନେ କିଜାକୋ ଆୟୁମ୍‍କେତେ ଆଇନ୍ ଗୁରୁ କୋଏତେ ଚିମିନାଙ୍ଗ୍ କୋ ନେୟା କାଜିକେଦାକୋ, “ହେ ଗୁରୁ, ଆମ୍ ବେଶ୍ କାଜିକେଦାମ୍।”

40ଏନ୍ତେ ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ଆଡୋଃ ଜେତ୍ନାଃ କୁଲି ଲାଗିନ୍ ସାହାସ୍ କା ହୋବାଜାନା।

41ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁକେ କୁଲିକେଦାଏ, “ମାସୀହ୍ କେ ଦାଉଦ୍ ରାଜା ରାଃ ସାନ୍ତାନ୍ ଚିନାଃ ଲାଗିନ୍ କାଜିୟାକୋ?

42ଦାଉଦ୍ ଆଏଃ ଗି ଦୁରାଙ୍ଗ୍ କିତାବ୍ ରେ କାଜିୟାଏ: ‘ପ୍ରାଭୁ ଦୋ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ପ୍ରାଭୁ କେ କାଜିକେଦାଏ, ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଜୋମ୍ ତିଈ ପାଡ଼୍ ରେ ଦୁବ୍‍ମେ,

43ଚିମିନ୍ ଜାକେଦ୍ ଚି ଇଙ୍ଗ୍ ଆମାଃ ବାଇରୀ କୋକେ ଆମାଃ କାଟା ଲାଥାର୍ କାଇଙ୍ଗ୍ ବାଇତାକୋୱା।’

44ଦାଉଦ୍ ଦୋ ଇନିଃକେ ପ୍ରାଭୁ କାଜି ତାନାଏ, ଏଣ୍ଡେ ମାସୀହ୍ ଇନିଜାଃ ସାନ୍ତାନ୍ ଚିଲ୍‍କା ବାଇଜାନାଏ?”

45ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ସବେନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ଆୟୁମ୍ ତାଇନାକୋ, ଇମ୍ତା ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋକେ କାଜିକେଦାଏ,

46“ଆଇନ୍ ଗୁରୁ କୋଏତେ ହୁସିଆର୍ ତାଇନ୍ ପେ ଅକନ୍ କୋ ଜିଲିଙ୍ଗ୍-ଜିଲିଙ୍ଗ୍ ଲିଜାଃ ଦୁସିଙ୍ଗ୍ କେତେ ହୋନୋର୍ ବେଶ୍ ଆଦା କୋୱା, ହାର୍ ଇନ୍‍କୁକେ ପିଟ୍ ରେ ହୋଡ଼ୋକୋୱାଃ ଜୋହାର୍ ହାର୍ ବିନ୍ତିଅଡ଼୍ଆଃ ରେ ମାଇନ୍ ନାମେ ଜାଗା କୋରେ ଦୁବ୍ ହାର୍ ଭୋଜ୍ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେ ମାଇନ୍ ନାମେ ଜାଗା କୋରେ ଦୁବ୍ ସୁକୁ ଆଦା କୋୱା।

47ଇନ୍‍କୁ ବିଧୋବା କୋୱାଃ ଅଡ଼୍ଆଃ ହାର୍ ସାମ୍ପାତି କୋକେ ରେଏଃ ଇଦିକେୟାକୋ, ହାର୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ବେଶ୍ ପାତି ୟାକୋ ମେନ୍ତେ ଜିଲିଙ୍ଗ୍ ବିନ୍ତି ରିକା ୟାକୋ, ଇନ୍‍କୁ ଥିମ୍ବାଗି ଦାଣ୍ଡ୍ ନାମେୟାକୋ।”

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →