John 20

Uzbek Bible (UZC) 2008 Tavrot in Uzbek

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1Ҳафтанинг биринчи куни эрта саҳарда, ҳали қоронғи пайтда, магдалалик Марям қабрнинг олдига келиб, қабр оғзидаги тошнинг ағдарилганини кўрди.

2У югуриб Симун Бутрус ва Исонинг севган бошқа шогирди олдига келди-да:- Раббимни қабрдан олиб кетишибди, Уни қаерга қўйишганини билмаймиз, - деди.

3Ўша заҳоти Бутрус ва бошқа шогирд қабр томон жўнашди.

4Иккови бирга югуриб кетишди. Аммо у шогирд Бутрусдан тезроқ югуриб, қабрга биринчи бўлиб етиб келди.

5У энгашиб ичкарига кўз ташлади, у ерда фақат кафан ётганини кўрди. Ўзи қабрга кирмади.

6Унинг орқасидан Симун Бутрус етиб келиб, қабрга кирди-ю, ётган кафанни кўрди.

7Исонинг бошига ўралган рўмол эса кафан билан бирга эмас, алоҳида жойга йиғиштириб қўйилган эди.

8Шунда аввал келган шогирд ҳам қабрга кирди ва кўриб, ишонч ҳосил қилди.

9Лекин Исо ўлиб тирилиши керак, деган оятларни улар ҳали тушунмас эдилар.

10Шундан сўнг шогирдлар яна ўз уйларига қайтиб кетдилар.

11Марям эса қабрнинг олдида турганча, йиғлар эди. Йиғлаётиб, бир эгилиб қабр ичига назар солди.

12Шунда оқ кийим кийган икки фариштани кўриб қолди. Бири Исонинг жасади ётган жойнинг бош томонида, иккинчиси эса оёқ томонида ўтирган эди.

13Улар Марямга:- Эй аёл, нега йиғлаяпсан? - дейишди. - Раббимни олиб кетишибди, Уни қаерга қўйишганини билмайман, - деди у.

14Шундай деди-ю, орқасига бурилиб, турган Исони кўрди. Лекин Унинг Исо эканлигини билмади.

15- Эй аёл, нега йиғлаяпсан? Кимни қидиряпсан? - деди Исо унга. Марям Уни боғбон деб ўйлади. Унга:- Оға, агар сен Уни олиб кетган бўлсанг, қаерга қўйганингни менга айт-чи, мен Уни бориб келай, - деди.

16Исо унга:- Марям! - деди. - Раббуний! - деди Марям Исога қайрилиб. (Раббуний яҳудий тилида “Устозим” демакдир).

17- Менга қўл тегизма! - деди Исо Марямга. - Мен ҳали Отамнинг ҳузурига чиққаним йўқ. Сен бориб биродарларимга шундай деб айтгин: Мен Ўз Отам ва сизларнинг Отангизнинг, Ўз Худойим ва сизларнинг Худойингизнинг ҳузурига чиқиб кетяпман.

18Шунда магдалалик Марям шогирдларнинг олдига бориб:- Мен Раббимни кўрдим! - деди, Исо унга нималар айтганини гапириб берди.

19Ўша якшанба куни оқшомда шогирдлар тўпланган эдилар. Улар яҳудий мансабдорларидан* қўрқиб, уйнинг эшикларини қулфлаб қўйган эдилар. Шу пайт Исо келиб қолди. У ўртада туриб шогирдларига:- Сизларга тинчлик бўлсин! - деди.

20Шундай деб, қўл-оёқларини ва биқинини уларга кўрсатди. Шогирдлар Раббимизни кўрдик, деб жуда севиндилар.

21Исо яна уларга деди:- Сизларга тинчлик бўлсин! Отам Мени қандай юборган бўлса, Мен ҳам сизларни шундай юборяпман.

22Шундай деб, уларнинг устига пуфлади ва:- Муқаддас Руҳни олинглар, - деди.

23- Кимнинг гуноҳларини кечирсангизлар, у кечирилади. Кимнинг гуноҳларини кечирмасангизлар, у кечиримсиз қолаверади.

24Ўн икки шогирддан бири, “Эгиз” лақабли Тўма, Исо келганда у ерда шогирдлар орасида йўқ эди.

25Бошқа шогирдлар унга:- Биз Раббимизни кўрдик, - дейишди. Тўма уларга шундай деди:- Мен Унинг қўлларидаги мих чандиқларини кўрмагунимча, Унинг мих чандиқларига ўз бармоғимни тегизмагунимча, қўлимни Унинг биқинига қўймагунимча, ишонмайман.

26Саккиз кундан сўнг Исонинг шогирдлари яна уйда тўпланган эдилар, Тўма ҳам улар билан бирга эди. Уйнинг эшиклари қулф бўлган вақтда Исо келди ва ўрталарида туриб:- Сизларга тинчлик бўлсин! - деди.

27Кейин Тўмага қараб:- Бармоғингни бу ёққа текиз! Менинг қўлларимни кўр, қўлингни чўзиб биқинимга қўй ва имонсиз бўлма, имонли бўл! - деди.

28Тўма Исога:- Эй, менинг Раббим ва Худойим! - деб жавоб берди.

29Исо унга шундай деди:- Сен Мени кўрганинг учун ишондинг. Кўрмай ишонганлар қандай бахтлидирлар!

30Исо бу китобда ёзилмаган бошқа бир талай ибратли мўъжизаларни Ўз шогирдларига кўрсатди.

31Булар эса Исо - Худонинг Ўғли, Масиҳ эканлигига ишонишингиз учун ва ишониб, Унинг номи билан ҳаётга эришишингиз учун ёзилган.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →