Acts 21 — Balochi Arabic

1وهدے ما چه آیان جتا بوتێن، بۆجیگا سوار بوت و تچکاتچک دێم په کاسئے جَزیرها آتکێن. دومی رۆچا رودِسئے جَزیرها رَستێن و چه اۆدا پاتارائے شهرا شتێن.

2اۆدا مارا یکّ بۆجیگے دست کپت که پینیکیَها رئوگی اَت. ما همے بۆجیگا سوار بوت و راه گپتێن.

3وهدے بۆجیگ دریایا رئوان اَت، چه دورا کِبْرِسئے جَزیره، چپّێن پهناتا گِندگ بوت، چه اۆدا گوَزان، سوریَها، سورئے بَندِنا رَست و چه بۆجیگا اێر کپتێن، چێا که اۆدا بۆجیگا بار اێر گێجگی اَت.

4ما اۆدئے مرید شۆهاز کرتنت و تان هپت رۆچا آیانی کِرّا جَلِّتێن. آیان، چه پاکێن روهئے نێمگا گۆن پولُسا گوَشت که اورشَلیما مرئوت.

5بله وهدے اۆدا مئے جَلّگئے رۆچ هلاس بوتنت، ما پدا وتی سپر بِندات کرت. سجّهێن باوَرمند گۆن وتی جَن و چُکّان مئے همراهیا چه شهرا ڈنّ، تئیاب‌دَپا آتکنت. اۆدا ما سجّهێن کۆنڈان کپتێن و دْوااِن کرت.

6چه یکدومیا رُکست بئیگا رند، ما بۆجیگا سوار بوتێن و آ وتی لۆگان پِر ترّتنت.

7چه سورئے بَندِنا سپر کنان پُتولِماییسئے شهرا آتک و چه بۆجیگا اێر کپتێن. اۆدا هم ما گۆن باوَرمندان گِندُک کرت و یکّ رۆچے آیانی گوَرا داشتێن.

8اے دگه رۆچا چه اۆدا در آتک و کئیسَریَهئے شهرا رَستێن. اۆدا ما مِستاگ دئیۆکێن پیلیپُسئے لۆگا داشت که چه هما هپتێنان یکّے اَت.

9آییا چار نِشتگێن جنێن‌چُکّ هست‌اَت که پئیگمبریئے سئوگاتِش چه هُدائے نێمگا رَستگ‌اَت.

10آ لهتێن رۆچا که ما اۆدا اتێن، آگابوس نامێن نبیے چه یَهودیَها آتکگ‌اَت.

11مئے گِندُکا آتک، پولُسئے لانکبندی زرت، وتی دست و پادی بستنت و گوَشتی: ”پاکێن روهَ گوَشیت: ’اورشَلیمئے یَهودی اے لانکبندئے هُدابُندا گرنت و همے پئیما که من وتا بستگ، همے پئیما آییئے دست و پادانَ بندنت و درکئومانی دستا دئینت.‘“

12آییئے هبرانی اِشکنگا رَند، ما و آ شهرئے مردمان گۆن پولُسا دَزبندی و مِنّتگیریَ کرت که اورشَلیما مرئوت.

13بله پولُسا گوَشت: ”چیا شما گْرێوێت و منی دلا پرۆشێت؟ من بند بئیگا بِلّ، اورشَلیما، په هُداوندێن ایسّائے نامئیگی وتی زِندئے نَدر کنگا هم تئیار آن.“

14وهدے ما پولُس مَنّێنت نکرت، گڑا گوَشتێن: ”هرچے که هُداوندئے رَزا اِنت، هما ڈئولا ببیت“ و بێتئوار بوتێن.

15چه آ رۆچان و رَند، ما وتی اُرد و بُنگ بست و دێم په اورشَلیما راه گپتێن.

16چه کئیسَریَهئے شهرا لهتێن مرید مئے همراه بوت، آیان مارا په دارگ و مهمان بئیگا مَناسون نامێن باوَرمندێئے لۆگا برت. آ چه ایسّائے ائولی مَنّۆگران اَت و بێها کِبْرِسیے اَت.

17وهدے اورشَلیما رَستێن، براتان مارا گۆن واهگے وشّاتک کرت.

18دومی رۆچا، پولُسئے همراهیا ایسّائے برات آکوبئے گِند و نِندا شتێن. کِلیسائے سجّهێن کماش همۆدا اَتنت.

19تئیارجۆڑیا رَند، پولُسا په سَرجمیا گوَشت که هُدایا چه آییئے هِزمتان په درکئومان چے کرتگ.

20وهدے آیان اے هال اِشکتنت، هُدائے شُگرِش گپت. نون گۆن پولُسا گوَشتِش: ”او برات! تئو سهیگ ائے که هزاران یَهودی ایسّائے سرا باوَرمند بوتگ و سجّهێن موسّائے شَریَتئے سرا په دل و سِتک پابند اَنت.

21بله لهتێنا تئیی بارئوا گۆن آیان گوَشتگ که تئو آ سجّهێن یَهودی که درکئومانی نیاما نِشتگ‌اَنت سۆجَ دئیئے که موسّائے شَریَتا یله بدئینت و وتی چُکّان سُنّت مکناێننت و مئے اے دگه دۆد و رَبێدگانی سرا کار مکننت.

22نون شئور چے اِنت؟ ما چے بکنێن؟ اَلّما چه تئیی اِدئے آیگا سهیگَ بنت.

23پمێشکا اَنچُش که ما گوَشێن، هما ڈئولا بکن. مئے کِرّا چار مردم هست که آیان گۆن هُدایا کئولے کرتگ.

24تئو همایانی همراهیا برئو و گۆن آیانی پاک و پَلگاریئے رسمان هۆر ببئے. آیانی کُربانیگئے دَلوَتانی کیمّتا هم تئو پُرّ کن، تانکه آ وتی سران بساینت. اے ڈئولا هرکَسَ زانت که تئیی بارئوا آیانی اِشکتگێن هبر درۆگ بوتگ‌اَنت و تئو وتی زِندا شَریَتئے سرا گوازێنگا ائے.

25بله ما هما درکئومێن باوَرمندانی سرا نبشتگ که مئے هُکم آیانی بارئوا چے اِنت. چه بُتانی ناما کُربانیگ کرتگێن گۆشتا، چه هۆنئے ورگا، چه مُردارێن دَلوَتانی گۆشتا و چه زنا و بێننگیا پهرێز بکننت.“

26پولُسا آ چارێن مردم زرتنت و اے دگه رۆچا گۆن آیان هۆریگا، پاک و پَلگاریئے رسمی سَرجم کرت. پدا مزنێن پرستشگاها شت تان پَلگاریئے رۆچانی سَرجم بئیگئے جارا بجنت، که هما رۆچا چه آیان هر یکّێئے کُربانیگ هم هئیرات کنگَ بیت.

27آیانی پَلگاریئے هپتێن رۆچ سَرجم بئیگی اَتنت که آسیائے دَمگئے لهتێن یَهودیا پولُس مزنێن پرستشگاها دیست. مردمِش شۆرێنتنت، پولُسِش گپت و

28کوکّارِش کرت: ”او اِسراییلیان! بیاێت مارا کُمکّ بکنێت. اے مرد، پولُس هما اِنت که هر جاگه گۆن هرکَسا، مئے کئوم و موسّائے شَریَت و هُدائے اے پاکێن لۆگئے هِلاپا تالیمَ دنت. انّون هم درکئومێن یونانی مردمی مزنێن پرستشگاها آورتگ و هُدائے پاکێن لۆگی پلیت کرتگ.“

29آیان اے هبر پمێشکا کرت که پێسرا پولُسِش گۆن تْروپیموسا، که اِپێسُسئے شهرئے نندۆکے اَت، اورشَلیمئے بازارا دیستگ‌اَت. گُمانِش کرتگ‌اَت که پولُسا، تْروپیموس مزنێن پرستشگاها آورتگ.

30سجّهێن شهرا شۆرشے چست بوت، سجّهێن مردم چه هر نێمگا تچانا آتک و مُچّ بوتنت. پولُسِش گپت و چه مزنێن پرستشگاها ڈنّا در کرت و هما دمانا پرستشگاهئے دَروازگِش بند کرتنت.

31پولُسِش کُشگی کرتگ‌اَت که رومی لشکرئے مسترا هال رَست سجّهێن اورشَلیما شۆرشے کپتگ.

32آییا هما دمانا وتا، سپاهیگ و اَپسرانی همراهیا په مردمان رسێنت. وهدے مردمان لشکرئے مستر و سپاهیگ دیستنت، پولُسئے لَٹّ و کُٹِّش بَسّ کرت.

33لشکرئے مستر پولُسئے کِرّا آتک، دَزگیری کرت و پرمانی دات گۆن دو زمزیلا ببندنتی. چه مردمان جُستی گپت که ”اے کئے اِنت و مئیاری چے اِنت؟“

34مردم باز کوکّار کنگا اَتنت، هرکَسا آییئے بارئوا چیزّے گوَشت، پمێشکا لشکرئے مستر چه راستێن جاورا سرپد نبوت و هُکمی کرت که پولُسا کلاتا ببرنت.

35وهدے پولُس کلاتئے پَدانکان رَست، چه مهلوکئے زَهر و هِژما سپاهیگ آییئے بَڈّ کنگا ناچار بوتنت،

36چێا که مهلوک آییئے رَندا کوکّار کنان، گوَشان اَت: ”اِشیا بکُش.“

37هما وهدا که سپاهیگ پولُسا کلاتا برگا اَتنت، آییا گۆن رومی لشکرئے مسترا گوَشت: ”منا مۆکلَ دئیئے گۆن تئو هبرے بکنان؟“ لشکرئے مسترا جُست کرت: ”زانا، تئو یونانی زبانا بَلد ائے؟

38اَچه، تئو هما مِسری نه‌ائے که نۆکی شۆرشی کرتگ‌اَت و چار هزار یاگیێن مردمی گۆن وت گیابانا برتگ‌اَت.“

39پولُسا دَرّاێنت: ”اِنّه، من یَهودیے آن و کیلیکیَهئے دَمگئے نامیێن شهر تَرْسوسئے مردمے آن. منا بِلّ که گۆن اے مردمانی مُچّیا کمّے هبر بکنان.“

40لشکرئے مسترا مَنِّت، پولُس آتک و کلاتئے پَدانکانی سرا اۆشتات و گۆن دستئے سُرێنگا مردمی بێتئوار کرتنت. وهدے مردم بے تْرِکّ و تئوار بوتنت، گڑا پولُسا گۆن آیان اِبرانی زبانا هبر کرت و گوَشتی: