Acts 27 — Balochi Arabic

1وهدے کرار بوت ما گۆن بۆجیگا ایتالیایا برئوێن، گڑا پولُسِش گۆن دگه لهتێن بندیگا، جولیوس نامێن اَپسرێئے دستا دات، که چه کئیسَرئے لشکرا اَت.

2ما بۆجیگێا سوار بوت و راه کپتێن که آ چه اَدْرامیتینئے بَندِنا آتکگ‌اَت و آسیائے دَمگئے اے دگه بَندِنان رئوگی اَت. تِسالونیکیئے شهرئے اَریسْتَرکاس نامێن مَکْدونیے هم، اے بۆجیگا گۆن اَت.

3دومی رۆچا، مئے بۆجیگا سئیدونئے بَندِنا نَنگر دئور دات. اَپسر جولیوس گۆن پولُسا مهربان اَت و اِشتی که پولُس برئوت گۆن وتی دۆستان گِندُک بکنت و آییئے زلورتان پوره بکننت.

4چه اۆدا پدا راه گپتێن بله گوات مئے دێما اَت، پمێشکا ما کِبْرِسئے جَزیرهئے کَش گپت و اێرگواتا دێما رئوان بوتێن.

5چه کیلیکیَه و پَمپیلیَهئے زِرکِرّان گوَزان، لیکیَهئے دَمگا، میرَهئے شهرا آتکێن.

6اۆدا مئے پئوجی اَپسرا دگه بۆجیگے در گێتک که چه مِسرئے شهر اِسْکَنْدَریَها آتکگ‌اَت و ایتالیایا رئوگا اَت. آییا مارا همے بۆجیگا سوار کرت.

7ما تان بازێن رۆچان مَدان مَدان دێما شتێن و په هیلّتے کْنیدوسئے بَندِنئے نزّیکّا آتک و رَستێن. نون گوات مئے دێما اَت، پمێشکا چه کْریتئے اێرگواتێن پهناتا سَلمونَهئے کِرّا گوَزان، دێما شتێن و

8په سکّی و سۆریے ”زێبا“ نامێن بَندِنێا سر بوتێن که لاسیَهئے شهرئے نزّیکّا اِنت.

9بازێن وهدے زئوال بوتگ‌اَت، تنتنا رۆچگئے ائیید هم گوَستگ‌اَت و دریائے سپر باز تُرسناک بوتگ‌اَت، پمێشکا پولُسا آ ڈاه دات و هُژّار کرتنت،

10گوَشتی: ”او واجهان! من اَنچُشَ گندان که سکّێن بیمناک و تاوانبارێن سپرے مئے دێما اِنت، نه تهنا په بۆجیگ و بۆجیگئے بار و بُنَگا، په مئے زِندا هم.“

11بله پئوجی اَپسرا پولُسئے هبرانی سرا دِلگۆش دئیگئے بدلا، بۆجیگئے هُدابُند و ناهُدائے هبر زرتنت.

12زمستانا آ بَندِن په دارگا شَرّ نه‌اَت، پمێشکا گێشترێنانی شئور همِش اَت که بۆجیگ چه اۆدا در بکپیت و اگن بوتَ کنت، آ پینیکْسئے بَندِنا وتا برسێننت و زمستانا اۆدا بگوازیننت. پینیکْسئے بَندِن، کْریتئے یکّ بَندِنے که دێمی چه شمال و جنوبا، مگربئے نێمگا اِنت.

13وهدے سُبکّێن زِرباری گوات وشّ وشّا کَشّگا لگّت، گُمانِش کرت که نون آیانی دلئے مُراد پورهَ بیت. گڑا بۆجیگئے نَنگرِش چست کرت و کْریتئے جَزیرهئے پهناتا گران، تئیابئے نزّیکّا رئوان بوتنت.

14بله دێر نگوَست که توپّانێن گواتێا چه کْریتا سر کرت، که آییا گۆریچانی رۆدَراتکئے گواتَ گوَشنت.

15بۆجیگ گۆن توپّانا دُچار کپت و گواتئے دێمی داشت نکرت، پمێشکا ما وتا گواتئے سپرده کرت و چئول و مئوجان مارا دێما برت.

16ما گوَنڈێن کئودا نامێن جَزیرهێئے اێرگواتا، په سکّی بۆجیگئے کَٹی دستا آورت.

17کَٹیئے سر گێجگا رَند، گۆن تئیل و سادان بۆجیگِش چپّ و چاگردا مُهربند کرت که مپرُشیت. تُرستِش چُش مبیت که بۆجیگ، سیرتیسئے بَزێن رێکانی تها مێن برئوت، پمێشکا بۆجیگئے آچارِش اێر گێتک و بۆتک، نون گوات بۆجیگا دێما برگا اَت.

18بۆجیگ چه گواتئے تْرندی و دریائے چئول و مئوجانی مستیا چست و اێر بئیگا اَت، پمێشکا دومی رۆچا، بۆجیگئے بار و بُنَگانی چَگل دئیگا لگّتنت.

19سئیمی رۆچا، بۆجیگئے بازێن کارگێج و سامانِش هم دستِ وت دریایا دئور داتنت.

20وهدے تان بازێن رۆچان نه رۆچ گِندگَ بوت و نه اِستار و توپّانێن گوات هم کَشّگا اَت، گڑا ما په وتی زِندئے رَکّگا هچّ اُمێت نکَشّت.

21تان باز رۆچا ورگِش هم نئوارتگ‌اَت. گڑا، پولُس آیانی دێما اۆشتات و گوَشتی: ”او مردان! اگن شما منی هبر بزُرتێن و چه کْریتا در مئیاتکێنێت، مئے سرا اینچک سکّی و سۆری نکپتگ‌اَت و اینچک تاوان هم نرَستگ‌اَت.

22بله نون گۆن شما دَزبندیَ کنان وتی دلا ڈَڈّ کنێت، بۆجیگَ بُڈّیت بله شمئے جندا هچَ نبیت.

23اے هبرا، من پمێشکا زانان که دۆشی چه هما هُدائے نێمگا که من آییئیگ آن و آییئے هِزمتکار آن، پرێشتگے آتک، منی کَشا اۆشتات و

24گوَشتی: ’او پولُس! متُرس، تئو باید کئیسَرئے دربارا پێش کنگ ببئے، مان بۆجیگا تئیی همراه هم هُدایا رَکّێنتگ‌اَنت.‘

25او براتان! دلا ڈَڈّ کنێت چێا که منا هُدائے سرا سِتک اِنت و دلجم آن، پرێشتگا هرچے منا گوَشتگ، اَلّما هما ڈئولا بیت.

26بله مئے بۆجیگ یکّ جَزیرهێا مێنَ رئوت.“

27چاردهمی شپا، مئے بۆجیگ اَنگت آدْریاتیکئے زِرا جُمبان و چست و اێر بئیان اَت. شپنێما، جانشۆان گُمان کرت که تئیاب‌گوَر نزّیکّ اِنت.

28گڑا آپئے جُهلی‌اِش سۆدت و کِساس کرت که بیست گواز اَت، وهدے بۆجیگ کمّے دێمترا شت پدا آپِش سۆدت و زانتِش که زِرئے جُهلی پانزده گواز اِنت.

29تُرستِش، چُش مبیت که بۆجیگ آپا گۆن کۆهێا ڈیکّ بوارت. پمێشکا بۆجیگئے پُشتی نێمگا چار نَنگرِش دریایا دئور دات و دْوااِش کرت که زوت‌تر رۆچ ببیت.

30جانشۆ چه بۆجیگا اێر کپگ و جِهَگا دِلمانگ اَتنت، پمێشکا آیان کَٹیئے ساد پَچ کرتنت و دریایا اێر گێتک. آیانی نیمّۆن اِش اَت که چه دێمی نێمگا هم نَنگر آپا اێر بگێجنت.

31پولُسا گۆن پئوجی اَپسر و سپاهیگان گوَشت: ”اگن جانشۆان بۆجیگ یله دات و جِستنت، گڑا شما رَکّتَ نکنێت.“

32پمێشکا سپاهیگان ساد بُرِّتنت و کَٹی دریایا یله دات.

33وهدے گوَربام نزّیکّ بوت، پولُسا سجّهێن دِلبڈّی دات و گوَشتنت: ”شما تان چارده رۆچا ودار کرتگ که بارێن چے بیت و وَرد و وراکۆ دست هم نجتگ.

34پمێشکا من گۆن شما دَزبندیَ کنان چیزّے بوَرێت تان زِندگ بمانێت، چه شما هچکَسئے سرئے مودانی ٹالے هم زیانَ نبیت.“

35پولُسا نان زرتنت، سجّهێنانی دێما هُدائے شُگر گپت و پدا نان تْرُنست و ورگ بُنگێج کرت.

36چه اِشیا سجّهێنانی دل ڈَڈّ بوت و آ هم ورگا لگّتنت.

37بۆجیگئے تها ما دو سَد و هپتاد و شش مردم اتێن.

38وهدے ورگِش وارت و سێر کرت، گَلّهێن دانِش دریایا دئور داتنت تان بۆجیگ سُبکتر ببیت.

39رۆچ که در آتک، تئیابِش دیست بله نزانتِش کجام سرڈگارا اَنت. تلگێن هۆرے دیستِش که تئیابی رێک اَت، شئورِش کرت، اگن ببیت بۆجیگا همے هۆرا سرَ گێجنت.

40نَنگرِش بۆتک و دریایا یله کرتنت. بۆجیگئے سُکّانِش که گۆن سادان بستگ‌اَت پَچ کرت و بۆجیگئے دێمی نێمگئے آچار بُرز کرت، تانکه تئیابا سر ببنت،

41بله آپ اے جاگها تَلگ اَت، پمێشکا بۆجیگئے دێمی نێمگ رێکانی تُمپێا مێن شت و پُشتی نێمگ چه مستێن چئولانی زۆرا پرُشگا لگّت.

42سپاهیگان کئیدیانی کُشگئے شئور کرت تان چۆ مبیت که چه آیان کَسے اۆژناگ بکنت و بتچیت،

43بله پئوجی اَپسرا په پولُسئے زِندئے رَکّێنگا سپاهیگ چه اے کارا مکن کرتنت و پرمان دات که اگن کَسے اۆژناگ کرتَ کنت، دریایا کُپّ بکنت و تئیابا برئوت،

44اے دگه مردم، لهتێن تَهتگێن دارانی کُمکّا و لهتێن بۆجیگئے اے دگه ٹُکّرانی سرا وتا هُشکیا برسێننت. اے ڈئولا سجّهێن مردم په وشّی و سلامتی تئیابا اێر کپتنت.