Revelation 12

Balochi Arabic

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1آسمانا مزنێن نشانیے زاهر بوت: جنێنے که رۆچ آییئے پۆشاک اَت، ماه پادانی چێرا و دوازده اِستاری تاجے سرا اَتی.

2لاپی پُرّ اَت و چه چِلَّگی دردان کوکّارا اَت، چِلَّگ بئیگئے تئورشتان اَت.

3پدا دگه نشانیے آسمانا زاهر بوت: بلاهێن سُهرێن اژدیاے، هپت سَرَگ و ده کانٹی پِر اَت و هپت تاجی سرا اَت.

4اژدیائے لِٹّکا آسمانئے اِستارانی سئےیکّ رُپت و زمینا دئور دات. جنێن که چُکّا کپگی اَت، اژدیا، جنێنئے دێما اۆشتاتگ‌اَت تان اَنچۆ که آییئے چُکّ پێدا بیت، هما دمانا چُکّا بوارت.

5جنێنا مردێن‌چُکّے پێدا کرت، هما که آییا سجّهێن کئومانی سرا گۆن آسنێن اَساێا هُکمرانی کنگی اِنت. جنێنئے چُکّ پَچ گرگ و هُدا و آییئے تَهتئے کرّا برگ بوت.

6جنێن تتک و گیابانا شت که اۆدا هُدایا په جنێنا جاگهے تئیار کرتگ‌اَت تانکه آ، هزار و دو سَد و شست رۆچا اۆدا چارگ و دلگۆش کنگ ببیت.

7پدا آسمانا جنْگے بِندات بوت. میکاییل و آییئے پرێشتگان اژدیائے هلاپا جنْگ کرت. اژدیا و آییئے پرێشتگان هم جنْگ کرت.

8بله اژدیا سرزۆر نبوت و چه اِد و رند آسمانا په آییا و آییئے پرێشتگان جاگهے نبوت.

9بلاهێن اژدیا در کنگ بوت، هما کوَهنێن مار، که اِبلیس و شئیتان گوَشگَ بیت و سجّهێن دنیایا گُمراه کنگا اِنت. آ گۆن وتی پرێشتگان زمینا دئور دئیگ بوت.

10پدا من بُرزێن تئوارے چه آسمانا اِشکت که گوَشگا اَت: ”نون مئے هُدائے رَکّێنگ و زۆر و بادشاهی و آییئے مَسیهئے اِهتیار رَستگ، چێا که مئے براتانی بُهتام جنۆک، هما که رۆچ و شپ آیانی سرا مئے هُدائے دێما بُهتام جنَگا اَت، گلّێنگ بوتگ.

11مئے برات، گوَرانڈئے هۆن و وتی شاهدیئے لبزئے سئوَبا، بُهتام جنۆکئے سرا بالادست بوتگ‌اَنت. مرکئے دێما آیان وتی ساهئے هچّ پرواه نکرتگ.

12پمێشکا شادهی کنێت، او آسمانان و آسمانانی نِشتگێنان! بله بَژن و اَپسۆز په شما، او زمین و دریا! چێا که شئیتان په شما اێر آتکگ، چه زهرا سکّ پُرّ اِنت، چێا که زانت که آییئے وهد کمّ اِنت.“

13وهدے اژدیایا دیست که من گلّێنگ و زمینا دئور دئیگ بوتگان، هما جنێنئے رَندا کپت که مردێن‌چُکّی پێدا کرتگ‌اَت.

14جنێنا مزنێن وَکابئے دو بانزُل دئیگ بوت تانکه بال بکنت و گیابانا وتی جاگها شت بکنت. آ، اۆدا تان وهدێا، وهدان و نێم وهدا چه مارئے دَزرسا دور دارگ و هئیالداری کنگَ بیت.

15گڑا مارا چه وتی دپا کئورێئے پئیما آپ پیژّار دات که جنێنا هار ببارت.

16بله زمینا جنێن کُمکّ کرت، وتی دپی پَچ کرت و هما کئوری اێر برت که اژدیایا چه وتی دپا در کرتگ‌اَت.

17اژدیا جنێنئے سرا سکّ زهر گپت و گۆن آییئے اے دگه چُکّان په جنْگا در کپت، گۆن هما چُکّان که هُدائے هُکمانی منّۆک اَنت و په ایسّایا وتی شاهدیئے سرا مُهر اۆشتاتگ‌اَنت.

18نون اژدیا، تئیابئے رێکانی سرا اۆشتات.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →