Romans 10

Balochi Arabic

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1او براتان! منی دلئے اَرمان و دْوا گۆن هُدایا په اِسراییلیان همِش اِنت که آ برَکّنت.

2من په آیان گواهی داتَ کنان که آ په هُدایا هُدۆناک و پُرجۆش اَنت، بله آیانی اے هُدۆناکی چه شَرّێن زانت و زانگێا نه‌اِنت.

3چه آ پاکی و پَلگاریا ناسَهیگ و ناسَرپد اَتنت که چه هُدائے نێمگا اِنت و وتی جندئے پاکی و پَلگاریئے جۆڑێنگئے جُهدا اَتنت، پمێشکا وتا آ پاکی و پَلگاریئے دستا نداتگِش که چه هُدائے نێمگا اِنت.

4مَسیه، شَریَتئے سَرجمی و هلاسی اِنت. آسر اِش اِنت، هرکَس که باورَ کنت، پاک و پَلگار زانگَ بیت.

5هما پاکی و پَلگاری که چه شَریَتا کئیت، آییئے بارئوا موسّا چُشَ نِبیسیت: ”هرکَس که اے هُکمانی سرا کارَ کنت گۆن اِشانی دارگا زِندگَ مانیت.“

6بله آ پاکی و پَلگاری که چه باورا کئیت، اے ڈئولا گوَشیت: ”وتی دلا مگوَشێت ’کئے آسمانا رئوت؟‘“ ، بزان که مَسیها جَهلاد بیاریت،

7”یا ’کئے جُهلێن کَبرا اێرَ کپیت؟‘“ ، بزان که مَسیها چه مُردگان بُرزاد بیاریت.

8گڑا چے گوَشیت؟ ”لَبز تئیی نزّیکّا اِنت، تئیی لُنٹانی سرا و تئیی دلئے تها اِنت“، بزان باورئے هما لَبز که ما آییا جارَ جنێن.

9اگن گۆن دپا بمَنّئے که ایسّا هُداوند اِنت و په دل باور بکنئے که هُدایا آ چه مُردگان جاه جناێنتگ، رَکّێنگَ بئے.

10چێا که اِنسان په دل باورَ کنت و پاک و پَلگار زانگَ بیت، گۆن زبانا هم مَنّیت و اے پئیما رَکّیت.

11چێا که پاکێن کتابَ گوَشیت: ”هرکَس آییئے سرا باور بکنت هچبر شرمندگَ نبیت.“

12اے بارئوا یَهودی و یونانیئے نیاما پرک و پێرے نێست. چێا که همے یکّێن هُداوند، سجّهێنانی هُداوند اِنت و په هما درُستیگێن مردمان بێکِساس سَکی و بَکشۆک اِنت که آییا تئوارَ کننت.

13چێا که ”هرکَس هُداوندئے ناما تئوار بکنت، رَکّیت.“

14نون چۆن یکّێا تئوار بکننت که آییئے سرا باورِش نکرتگ؟ و چۆن یکّێئے سرا باور بکننت وهدے آییئے بارئوا چیزّے نه‌اِشکتگِش؟ و چۆن بِشکننت اگن کَسے آیانی کِرّا اے جارا مجنت؟

15و چۆن جار بجننت اگن رئوان دئیگ نبوتگ‌اَنت؟ اَنچُش که نِبشته اِنت: ”وَشکَدَم اَنت آ مردم که وشّێن مِستاگَ کارنت.“

16بله بازێنێا اے وشّێن مِستاگ نمَنِّتگ، چێا که اِشئیا نَبیَ گوَشیت: ”او هُداوند! مئے پئیگامئے سرا کئیا باور کرت؟“

17گڑا بزان که باور، چه پئیگامئے گۆش دارگا کئیت و پئیگامئے گۆش دارگ، چه مَسیهئے مِستاگئے جار جنَگا.

18بله نون جُستَ کنان: ”آیان نه‌اِشکتگ؟“ اَلّم اِشکتگِش، پرچا که: ”آیانی تئوار سجّهێن دنیایا شتگ و آیانی هبر جهانئے گُڈّی مرز و سیمسران سر بوتگ‌اَنت.“

19پدا جُستَ کنان: ”اِسراییل سرپد نبوتگ؟“ ائولا، موسّا چه هُدائے کئولا گوَشیت: ”من شمارا هما مردمانی هَسَدّیگَ کنان که کئومے نه‌اَنت؛ شمارا گۆن ناسرپدێن کئومے هِژمناکَ کنان.“

20گڑا، اِشئیا نَبی په دلێری و تمردی چه هُدائے کئولا گوَشیت: ”منا همایان در گێتک که منی شۆهازا نه‌اتنت، من وتا په همایان پَدّر کرت که منی جُست و پُرسا نه‌اتنت.“

21بله اِسراییلئے بارئوا گوَشیت: ”سجّهێن رۆچا من وتی دست، دێم په ناپرمان و بَرهِلاپێن کئومێا دْراج کرتگ.“

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →