Romans 16

Balochi Arabic

← Chapter 15 Jump to:

1شمئے کِرّا مئےشمئے گُهار پیبیئے سپارشا کنان، که کِنْکْریَهئے شهرئے کلیسائے هِزمتکارے،

2تانکه په هُداوندئیگی ، هما پئیما که پَلگارتگێنانی ارزش اِنت، آییا گۆن وت بزورێت و وشّاتک بکنێت و هر کُمکّے که چه شما لۆٹیت بکنێت، چێا که آ، بازێن مردمێئے مَدَتکار بوتگ و منی جندئے هم.

3منی سلامان په همکارێن پْریسکیلا و اَکویلایا سر کنێت، که منی همراهیا ایسّا مَسیهئے هِزمتِش کرتگ.

4آ په منیگی، چه وتی زِندا سر گوَستگ‌اَنت. تهنا من نه، دَرکئومانی سجّهێن کلیسا هم آیانی شُگرا گرنت.

5اَنچُش هم هما کلیسایا منی سلامان برسێنێت که آیانی لۆگا برجاه دارگَ بیت. منی دُردانگێن دۆست اِپئینێتوسا که په مَسیها آسیائے دَمگئے ائولی بَر و سَمر اَت، سلام سر کنێت.

6مَریما که په شمئیگی بازێن زهمتے کَشّتگی سلام سر کنێت.

7منی سیاد آنْدْرونیکاس و یونیاس که منی همراهیا بندیگ اَتنت سلام سر کنێت. کاسِدانی نیاما آ، ارزشمند و نامدارێن چِهرگ اَنت و چه من و پێسر، مَسیهئے باورمند بوتگ‌اَنت.

8اَمْپْلیاتوسا سلام سر کنێت. آ، په هُداوندئیگی منا باز دۆست اِنت.

9مَسیهئے هِزمتا مئے همکار اوربانوس و منی دۆستێن سنگت اِسْتاکیسا سلام سر کنێت.

10اَپِلیسا که ایسّا مَسیهئے کار و هِزمتا پایدار اِنت و اَنچُش هم اَریسْتوبولُسئے لۆگئے مردمان سلام سر کنێت.

11منی سیاد هیرودیونا سلام سر کنێت، نارکیسوسئے لۆگئے هما مردمان که هُداوندئے سرا باورمند اَنت سلام برسێنێت.

12بانُکێن تْریپینا و تْریپوسایا که په هُداوندا بازێن کارے کرتگِش و اَنچُش دۆستێن پِرسیسا که هُداوندئے راها مزنێن هِزمتی کرتگ سلام سر کنێت.

13په روپُسا که چه هُداوندئے نێمگا گچێن کنگ بوتگ و آییئے ماتا که په من هم ماتئے پئیما اِنت سلام سر کنێت.

14اَسینْکْریتوس، پْلیگون، هِرمِس، پاتْروباس، هِرماس و آ دگه براتان که گۆن آیان اَنت سلام برسێنێت.

15اَنچُش پیلولوگُس، یولیا، نیریاس و آییئے گُهار اولیمپاس و سجّهێن پَلگارتگێنان که گۆن آیان اَنت سلام سر کنێت.

16گۆن پاکێن چُکّگان، یکدومیا دْرۆت و درهبات بگوَشێت. مَسیهئے سجّهێن کلیسا په شما سلام دێمَ دئینت.

17او براتان! چه شما دَزبندیَ کنان، آ مردمان شَرّ بچارێت و وتا چه آیان دور بدارێت که مردمانی نیاما پلێنڈیَ کننت و شمئے گپتگێن تالیمانی هلاپا گناهئے سئوَبسازَ بنت.

18چێا که چُشێن مردم مئے هُداوند مَسیهئے هِزمتا نکننت، آ وتی لاپئے گُلام اَنت و گۆن وتی نرم و چرپێن زبانا سادَهێن مردمان رَدَ دئینت.

19شمئے پَرمانبرداریئے تئوار و آواز سجّهێنانی نیاما پرُشتگ و من چه شما شادمان آن، بله چه شما لۆٹان که په نێکێن کاران دانا و هۆشمند ببێت و چه سِلّێن کاران پاک و ساپ بمانێت.

20سُهل و اێمنیئے هُدا، همے زوتّان شئیتانا شمئے پادانی چێرا هورتَ کنت. مئے هُداوند ایسّا مَسیهئے رهمت شمئے همراه بات.

21منی همکار تیموتاووس شمارا دْرۆت و درهباتَ گوَشیت، اَنچُش منی سیاد لوکیوس، یاسون و سوسیپاتِروس په شما سلام دێمَ دئینت.

22من تِرتیوس، اے کاگدئے وَشنِبیس، چه هُداوندئے نێمگا شمارا سلام و درۆتَ گوَشان.

23گایوس که منا و کلیسائے سجّهێن مردمی وتی مهمانداریئے ساهگا داشتگ‌اَنت شمارا سلام و درۆتَ گوَشیت. اے شهرئے هزانگئے کِلیتدار اِراستوس و مئے برات کْوارتوس شمارا سلامَ گوَشنت.

24مئے هُداوندێن ایسّا مَسیهئے رَهمت شما سجّهێنانی همراه بات. اَنچُش بات. آمین.

25نون هُدایا ستا و سنا بات، که چه منی اے وشّێن مِستاگ و ایسّا مَسیهئے کُلئوئے جار جنَگئے برکتا، شمارا برجاه داشتَ کنت. اے مِستاگئے راز، کَرنانی کَرن چێر و بێتئوار اَت،

26بله نون پاشک و پَدّر بوتگ و گۆن اَبدمانێن هُدائے هُکم و پرمانا چه نَبیانی نبشتانکان دَرکئومانی نیاما پَجّارێنگ بوتگ، تان سجّهێن کئوم باور بکننت و بمَنّنت.

27چه ایسّا مَسیهئے راها یکّێن داناێن هُدایا تان اَبد شان و شئوکت برسات. اَنچُش بات. آمین.

← Chapter 15 Jump to: