bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
Hosea 5
Hosea 5
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 6 →
1
Lostß, ös Priester! D Achtung ietz, ös Isryheeler! Lustertß, ös von n Künigshaus! Ös wärtß ja die, wo s Recht hüettn müessetnd. Ös aber seitß yn n Volk ayn Gläss wordn in Mispn, ayn Schweiber über n Täber,
2
ayn tieffe Gruebn in Schittim. Aber dyrfür zaig i s enk ietz!
3
I waiß Effreim Ächt; Isryheel kan si vor mir nit verschlieffen. Effreim haat si mit de Huern abgöbn; Isryheel haat si gfläckt dyrmit.
4
Yso höngend s drinn, däß s niemer zrugg künnend zo ienern Got. Nix wie s Huern habnd s meer eyn n Kopf; klaar, däß daa dyr Herr niemer Plaz haat!
5
Sein aigner Hoohmuet klagt Isryheel an. Effreim kimmt z Fall und ist selbn d Schuld dran, und mit Judau geet s aft grad yso.
6
Daa kemmend s naacherd non dyrher mit ienerne Schaaf- und Rinderopfer, däß s önn Trechtein suechend; aber dös ist allss umysünst, weil yr ien ainfach ausweicht.
7
Yn n Trechtein habnd s de Treu brochen; ja, mit Bastertn seind s dyrherkemmen. Drum müessnd s bei n naehstn Neumaand weiter zamt ienern Uedl.
8
Blaastß in Gibau s Widerhorn und z Rämy de Trumpn! Lärmtß in Bettau, und schröcktß de Bengymeiner ausher!
9
Effreim werd zo ayner gräuslichnen Wüestn, wenn dyr Abraitttag kimmt. I tue s yn de Isryheeler Stämm kund, was ganz gwiß allss kimmt.
10
D Judauer Fürstn seind ja weilete Marchschindder. Dene zaig i ietz, wo dyr Bärtl önn Most holt!
11
Effreim werd pfrengt und um ieglichs Recht brungen. Zwö müessnd s aau yn n Gräffl naachhinlaauffen?
12
I bin für Effreim wie ayn Aitter, wie dyr Bainfraaß für d Judauer.
13
Wie Effreim gagspannt, däß s krank ist, und Judau, däß s ayn Gschwer haat, gieng Effreim gan Surn, und Judau gapröblt s +aau bei n Surner Künig, dönn gschertn Hämml. Der hailt enk aber ganz gwiß nit von enkern Schwern.
14
Wie ayn Leeb bin i für Effreim, wie ayn Welf für Judau. Reissn tue i, und dyrhin geet s aau schoon; und wörn kan s myr niemdd meer.
15
I gee zue, eyn mein Dyrhaim, und wart, hinst däß s reumüetig dyrherschleichend. Wenn s ien dröckig geet, wird ien i schoon wider recht.
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14