bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
Isaiah 42
Isaiah 42
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 43 →
1
Dös daa ist mein Knecht. Dönn kan myn zo öbbs brauchen. Dönn haan i myr ausgsuecht; der ist dyr Mein. I haan meinn Geist auf iem niderkemmen laassn, und er gaat meinn Willn yn de Völker auskünddn.
2
Dös ist kain sölcherner Schreier, der wo auf dyr Straass umaynanderplerrt.
3
S knickte Roor bricht yr nit ab, und önn glimmetn Docht löscht yr nit aus. Er verkünddt meinn Willn, wie yr ist.
4
Er werd nit müed und bricht nit zamm, hinst däß yr meinn Willn auf dyr Erdn durchgsötzt haat. D Insln wartnd auf dös, was yr leert.
5
Yso spricht dyr Herrgot, dyr Trechtein, der was önn Himml bschaffen und ausgspannt haat, d Erdn bschaffen mit alln, was drauf waxt, d Menschn beseelt und s Löbn dene allsand göbn, wo drauf wuedlnd:
6
I bin dyr Herr. I haan di grueffen aus Treu zo meinn Bund. I halt di, schirm di und mach di zo meinn Bund mit meinn Volk und zo n Liecht für d Haidn:
7
Blinde laasst seghn, Gfangene holst ausher; ja, wer eyn dyr Keuchn unt sitzt, dönn holst wider an s Liecht.
8
I bin dyr Trechtein; yso haiß i. Dö Eer, wo mir zuesteet, laaß i yn niemdd Andern umhin. Meinn Ruem laaß i diend nit yn de Götzn!
9
Also, wie i s gsait haan, yso ist s aft kemmen; und ietz verkündig i wider öbbs. Ee wenn s gschieght, mach i s enk bekannt.
10
Singtß yn n Trechtein ayn neus Lied; verkünddtß seinn Ruem hinst eyn s End der Erdn! Juchetzn sollt s Mör und allss, was drinn ist, d Insln zamt ienerne Bewoner.
11
D Wüestn und d Stötn drinn sollnd luien, hinst auf Kedär abhin. Jubltß, ös Selerer; singtß vor Freud von de Gipfln abher!
12
Yn n Herrn sein Herrlichkeit sollnd s verkünddn und seinn Ruem auf de Insln verbraittn.
13
Dyr Trechtein ruckt aus wie ayn Röck, voller Kampflust wie ayn Krieger. Er laasst önn Weigruef loos, und seine Feindd überwinddt yr.
14
Lang gsag i überhaaupt nix; i blib staet und hielt mi zrugg. Wie ayn Geberete will i ietz schrein; pfnechen und pfnausn tue i.
15
De Berg und Bichln därr i aus und laaß iener Gras zammtrückln. Aus Flüss mach i ayn Trückne; Weiher laaß i austrückln.
16
Blinde weis i eyn Ort hin, daa wo s non nie gwösn seind; wandern laaß i s daa, wo sö si nit auskennend. D Augnfinster mach i ien zo Liecht; und was krump ist, mach i grad. Dös allss haan i eyn n Sin, und dös +mach i aau.
17
Die allsand, wo auf Götzn traund, müessnd wögg, de Sölchern, wo öbbs Zammgfiencklts für eehafte Götter anschaugnd.
18
Lostß, ös Taaubn; schaugtß her, ös Blindn!
19
Wer wär so blind wie mein Knecht und taaub wie mein Bot? Wer wär so blind wie dyr Gotvertraute, wie yn n Herrn sein Diener?
20
Seghn tuet yr wol vil, aber er achtt nit drauf; hoern tuet yr öbbs, aber nit drauf losn.
21
Dyr Trechtein haet s mit ien so guet gmaint ghaat und sir die ausgschaugt, däß s sein Gsötz verherrlichnend.
22
Ietz aber seind s ayn Stuck Beuttn, verbannen, eyn de Keuchn gworffen, eyn s Gföngniss eingspärrt. Als Beuttn wurdnd s verschlöppt, und röttn taat s kainer; ausplündert wurdnd s, und niemdd haet s ien gwört.
23
Wer von enk kriegt dös mit? Wer achtt n überhaaupt drauf, was daa yso laaufft?
24
Wer haat n Jaaggen yn de Plünderer +ausglifert, Isryheel yn de Raauber? Haat s n nit dyr Trechtein taan, gögn dönn was myr gsünddt hietnd? Sö hietnd s nit mit seinn Wög und glusternd nit auf sein Gsötz.
25
Daa goß yr über ien seinn glüehetn Zorn aus und überzog s mit Krieg. Rund umydum gazünglnd d Flammenn, aber die gagspannend s gar nit; du gakenddst ys an, aber die naamend syr s nit z Hertzn.
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 43 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66