bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
Isaiah 51
Isaiah 51
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 50
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 52 →
1
Lostß auf mi, ös, woß is mit dyr Grechtet habtß und mit n Trechtein seinn Willn: Denktß an dönn Fölsn, aus dönn woß ausherghaut seitß, an dönn Schacht, aus dönn woß gfördert seitß!
2
Blicktß auf n Abryham, enkern Stammvatern, und auf d Sary, enker Urmueter! Wie i önn Abryham rief, war yr kinderloos; und aft gsögn i n und gaab iem aynn mänischn Naachwuechs.
3
Denn dyr Trechtein haat Erbarmen mit Zien, mit dönn gantzn Getrümm dortn. Sein Wüestn macht yr zo aynn zwaittn Öttn, sein Oed wie yn n Herrn seinn Gartn. Freun gaand sö si und froelich sein in Zien; froolockt und gsungen wer.
4
Lostß auf mi, ös Völker; lustertß, all ös Dietn! Denn von mir lernend aau d Haidndietn, meinn Willn z tuen, und wie s löbn sollnd.
5
Gäx kimmt mein Heil, und i bring d Röttung. I selbn reichnet aft über de Dietn. Mi verwartnd d Insln, däß i mi meiner Macht eingreif.
6
Blicktß eyn n Himml aufhin; schaugtß enk aber aau herunt um: Dyr Himml gaat verraauchen und d Erdn zfalln wie ayn Trumm Gwand. D Leut drauf sterbnd wie d Fleugn. Aber mein Erloesung bleibt eebiglich; dö Röttung, wo i bring, erlischt nie.
7
Lostß auf mi, ös, woß wisstß, was recht ist, du Volk, yn dönn wo mein Gsötz in Fleish und Bluet übergangen ist! Scheuhtß diend nit, däßß von ain recht gschmaeht werdtß; werdtß decht ienern Spot aushaltn, older?
8
Die seind diend wie ayn Hadern, dönn wo d Mottn frössnd, wie wenn d Schabn ayn Woll aufarechtnd. Aber mein Grechtet bleibt eebiglich, mein Erloesung von Kunn zo Kunn.
9
Trechtein, greif ein; ietz spil dein Macht aus! Greif ein wie in dyr Urzeit, schoon ganz lang her! Haast n nit +du dös güptische Göttergschwerl zschlagn und önn Drackn durchbort?
10
Haast n nit du s Mör austrückln laassn, dö tieffe Fluet, und draus aynn Wög pfraitt, dyrmit de Erloestn durchhin kunntnd?
11
Die, wo dyr Herr befreit haat, gaand zruggkeern und jublet in Zien ankemmen. Weilete straaln tuend s vor Froelichkeit; vor lautter Freud vergössnd s all ienern Kummer und d Hartsal.
12
I bin s, dyr Trechtein, der wo enk ausherhaut. Werst di diend nit vor gwone Sterbliche ferchtn, vor ain, die wo dyrhinschwinddnd wie s Gras?!
13
Zwö vergisst n auf n Trechtein, deinn Bschaffer, der was önn Himml ausgspannt und d Erdn pflötzt haat? Und schieh ist dyr vor dyr Wuet von n Pfrenger, der wo drauf ist, di z vernichtn. Dyrweil ist s dyrmit +ee schoon gar!
14
Bald werdnd die, wo non gfangen seind, freilaassn. Die sterbnd nit in dyr Verbannung, und z össn habnd s aft aau wider gnueg.
15
I bin decht dyr Trechtein, dein Got, der wo s Mör aufwüelt, däß s grad yso ungstüemt. - Haissn tuet yr dyr Hörerherr.
16
I haan dyr vürgsait, wasst künddn sollst, und di behüett wie ayn Hüenleyn, wie i önn Himml ausgspann und d Erdn gagrundföst und zo Zien gsag: "Du bist mein Volk."
17
Ietz reiß di zamm, Ruslham, und pack an! Du haast aus n Urtlböcher trunken, aus n Herrn seiner Hand. Laertrunken haast n, und betaaubn taat yr di.
18
Unter all die Sün, wost geborn hietst, war aft nit ainer, wo di gweist haet; unter allsand, wost aufzogn hietst, war nit ainer, wo di bei dyr Hand gnummen haet.
19
Mein, was haat di nit allss troffen! Aber wem juckt dös gar? Nix wie Verwüestung, Vernichtung, Hunger und Gmötzl ist zo n Seghn. Aber wer holt di daa ausher?
20
An aynn iedn Straassnögg lignd deine Sün wörloos daadl wie s Gwild in n Glässl, voll dyrwischt von n Herrn seinn Zorn, d Straaff von deinn Got.
21
Drum lustert halt, arme Sau, wost bsuffen bist, aber nit von n Wein:
22
Yso spricht dyr Trechtein, dein Got und Gebieter, dyr Kömpfer für sein Volk: Schoon nimm i dyr dös Schlaaftränkerl wider ab, önn Kölich von meinn Zorn. Brauchst niemer draus trinken!
23
I raich n dene, wo di gfuxt habnd und gmaint, du sollst di hinlögn, däß s di voll einhintrettn künnend. Yso gmuesst deinn Ruggn zo n Büdmet für ien machen, daa wo s gmüettlich drüberwandern künnend.
← Chapter 50
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 52 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66